Sommigen rouwen om hun doden, wij zingen voor hen in Paris-Villette

De familiemaaltijd gaat door, maar degene die de touwtjes in handen had, is verdwenen. In Sommigen rouwen om hun doden, wij zingen voor hen brengt Léa Millet kinderen en kleinkinderen samen voor de maandelijkse afspraak die hun grootmoeder hun oplegde in een karaokerestaurant. Voor het eerst zijn ze er zonder haar.

Oma heeft hun tradities, bijgeloof, schuldgevoelens en liefde meegegeven. Haar afwezigheid verstoort het evenwicht binnen deze familie: aan tafel lopen gesprekken over politiek, familiegewoonten en herinneringen door elkaar. De liedjes bieden een andere manier om te laten horen wat moeilijk uit te spreken blijft. Zo wordt rouw een collectieve aangelegenheid, vol uitspattingen en tegenstrijdigheden die het samenzijn aan tafel kenmerken.

• Lees ook
• De leukste tips voor de week van 2 tot en met 8 november 2026 in Parijs en Île-de-France

Deze eerste creatie van de regisseur wordt gedragen door zes spelers: Pierre-Antoine Billon, Guillaume Compiano, Béatrice De Staël, Antoine Millet, Léa Millet en David Sighicelli. Marion Boudier begeleidt het project als dramaturg, terwijl Éric Soyer tekent voor de scenografie en het lichtontwerp. Ook de kostuums van Elisa Ingrassia, het geluid van Antoine Bourgain en de video van Renaud Rubiano maken deel uit van de creatie.

De voorstelling, geproduceerd door het gezelschap Oran-Fantômes en mede gepresenteerd door La Villette, is een van de projecten die in 2026 steun krijgen van de commissie theaterregie van Beaumarchais-SACD. Via familierituelen en liedjes biedt ze jongeren en volwassenen een ingang tot vragen rond erfgoed, verbondenheid en verlies.

Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.