Wystawa Freda Atlana w galerii Rachel Hardouin: "au creux de mes paupières" ("w zagłębieniu moich powiek")

Od 5 do 16 czerwca 2025 r. Galerie Rachel Hardouin będzie gościć wystawę Freda Atlana "Au creux de mes paupières" (W zagłębieniu moich powiek), wciągające zanurzenie w symbolistycznej fotografii, marzycielskim rysunku i poetyckich atramentach, inspirowanych światem Maeterlincka.

W samym sercu 10. dzielnicy Paryża, galeria Rachel Hardouin gości wystawę, która jest bardziej doświadczeniem niż wizytą: Au creux de mes paupières, pierwsza monografia fotografa wizualnego Freda Atlana, trwa od czwartku 5 do poniedziałku 16 czerwca 2025 roku. Ten introspektywny projekt po raz pierwszy ujawnia zbiór prac z cienia, owoc ponad dziesięcioletnich badań w zaciszu jego mieszkania studyjnego. Poprzez fotografie, rysunki i tusze Fred Atlan oferuje zanurzenie się w ponadczasowej przestrzeni inspirowanej światem symbolistycznego dramaturga Maurice'a Maeterlincka.

Tutaj oko jest zaproszone do osiedlenia się w inny sposób. Zapomnijmy o zgiełku panującym na zewnątrz. Od samego początku stonowane oświetlenie, przesuwające się cienie i surowe materiały przekształcają galerię w miejsce poetyckiej medytacji, gdzie każdy obraz staje się przejściem do wewnętrznego świata. Unosząca się czasowość osiada, jak zawieszony oddech, powolne oddychanie, które łączy cię z własną wyobraźnią.

Sztuka ciszy i przypadku

Fred Atlan nie fotografuje tego, co widzi. Tworzy przestrzeń pomiędzy rzeczywistością a symulakrum. Na swoim stole w salonie buduje efemeryczne instalacje ze skromnych materiałów: kawałków kartonu, zmiętych liści, sznurka, zużytych tkanin. Pod jego spojrzeniem te codzienne przedmioty stają się archaicznymi krajobrazami, kruchymi siedliskami, które świadczą o świecie, który został wymazany, ale pozostaje nieugięty. Artysta pracuje ze światłem jak z żywym materiałem, przekształcając banalne w święte, niewidzialne w ślad.

Ta praca podąża śladami wielkich nazwisk symbolizmu, brutalizmu iArte Povera. Ale tutaj nie ma ciężkich cytatów ani pozerstwa. Fred Atlan czerpie inspirację z codziennego życia, ciszy, zabawy i wypadków. Jego fotograficzny gest jest rytuałem, niemal mistycznym, w którym obraz staje się wydarzeniem samym w sobie. Nie jest śladem rzeczywistości, ale poetyckim wydarzeniem, dziełem, które istnieje samo w sobie, bez dążenia do demonstracji.

Wrażliwe i wciągające doświadczenie

Czy jesteś fanem sztuki kontemplacyjnej, pojedynczych badań wizualnych i dyskretnego mistycyzmu? W takim razie ta wystawa jest dla Ciebie. Niezależnie od tego, czy jesteś sam na medytacyjną przerwę, w duecie na inspirującą wycieczkę, czy z przyjaciółmi w poszukiwaniu nowych doświadczeń artystycznych, Au creux de mes paupières oferuje zawieszony moment, śluzę powietrzną między dwiema rzeczywistościami. Galeria staje się mentalnym schronieniem, miejscem, w którym można wsłuchać się w siebie i świat w jego najskrytszych zakamarkach.

Poprzez swoje obrazy Fred Atlan kwestionuje materię, światło i cień oraz ich zdolność do przekształcania znaczenia. Róg stołu staje się terytorium. Zapomniany kawałek staje się obietnicą nieskończoności. Zwiedzający jest oszołomiony, zaniepokojony, a następnie głęboko poruszony. Nic nie jest ustalone, wszystko jest w napięciu, w trakcie tworzenia.

Estetyka duszy i chwili

To, co tu zobaczysz, nie jest zwykłym pokazem zdjęć. To podróż w głąb intymności, spotkanie cielesności z duchowością, zniszczonej materii z ideą zmartwychwstania. Spojrzenie Freda Atlana jest życzliwe, niemal czułe wobec tego, co społeczeństwo odrzuca. Tworzy autonomiczne wizje, w których fotografowany obiekt traci swoje odniesienie i przekształca się w wizualną enigmę.

Podobnie jak Junichirō Tanizaki w Éloge de l'ombre, Atlan celebruje półcienie, stonowane barwy i zapomniane tekstury. Jego prace stają się odą do ukrytego piękna, do patyny czasu, do wewnętrznego światła rzeczy. Każdy obraz jest delikatną pułapką dla oka, placem zabaw dla umysłu. Nic nie jest do zrozumienia, wszystko jest do poczucia.

Nie przegap tego rzadkiego zaproszenia do doświadczenia sztuki jako poetyckiej podróży. Au creux de mes paupières to znacznie więcej niż wystawa: to wrażliwe doświadczenie, moment porzucenia subtelnej, nonkonformistycznej estetyki, którego można doświadczyć w cennym spokoju galerii Rachel Hardouin. I nie zapominajmy, że w ramach Nuit Blanche 2025 galeria będzie otwarta do 23:00. Wszystko, co musisz zrobić, to wpaść!

Ta strona może zawierać elementy wspomagane przez SI, więcej informacji tutaj.