Sekwana Seina odnotowała w swojej historii liczne powodzie, z których niektóre były związane z wyjątkowo ostrym mrozem, który spowodował, że rzeka w Paryżu zamarzła na powierzchni! W 1868 roku poziom wód podniósł się jedynie o 50 cm, zaś w 1880 roku aż o 1,50 m – to unikalne wydarzenie, które nawet doprowadziło do zawalenia się drugiej łuki mostu invalides. Dziś takie zjawiska zdarzają się znacznie rzadziej, ale istnieje współczesny epizod z 1956 roku.
Aby zobaczyć zamarzniętą Sekwanę, musiała ona osiągnąć temperaturę poniżej -10 stopni, przez co najmniej trzy dni. Jednak wszystko zależało także od poziomu rzeki, gdyż zamarzanie wymaga czasu, a jest ono jeszcze trudniejsze podczas powodzi. Rzadko zdarzało się, aby cała rzeka była pokryta lodem; zazwyczaj zamarzali tylko wybrane fragmenty. Archiwa paryskie odnotowują bardzo długi okres zamarzania, na przykład w 1783 roku przez niemal dwa miesiące oraz jeszcze dłuższe, czteroletnie, w 1655! Gdy Sekwana jest pokryta lodem, można na niej się przejść, choć jest to niebezpieczne, ponieważ lód rzadko osiąga grubość umożliwiającą bezpieczne spacerowanie. Za to znacznie częściej transportowała ona krople lodu i przemrażała śródlądowe wyspy, niosąc lód z morskim chłodem do miasta.
Rok 1956 to na dzień dzisiejszy ostatni wielki mróz na Sekwanie, co miało miejsce podczas szczególnie surowej zimy. Od tamtej pory rzeka nie zamarzła w Paryżu, choć w 2006 roku, w departamencie Seine-et-Marne, w okolicach Ponthierry, została uwięziona w lodzie. Z powodu zmian klimatu takie zjawiska stają się coraz rzadsze, choć jeszcze w XIX wieku zdarzały się co około 15 lat. I choć chłód tego początku 2026 mocno wywołał emocje, wciąż nie wystarczyło, by zobaczyć, jak Sekwana zamarza! Na szczęście zachowały się archiwa INA, które pozwalają poczuć się jak Parisiaci, którzy tego doświadczyli!
