OVNI: festiwal spektakli wymykających się klasyfikacji powraca do Hauts-de-Seine już 12 listopada

Festiwal OVNI poświęca swoją siódmą edycję spektaklom łączącym różne dziedziny sztuki. Teatr, teatr lalek, muzyka i sztuki wizualne spotykają się tu wokół jednego pytania: jak opowiedzieć inaczej historię, relację rodzinną lub nasz stosunek do świata żywego? W programie znalazły się między innymi Phia Ménard, Jeanne Balibar i Lorraine de Sagazan, a także nowe spektakle i wznowienia wykorzystujące bardzo różne rozwiązania sceniczne.

Od plastikowych kukiełek po malowane pejzaże

W Nocturne (Parade) Phia Ménard i grupa Non Nova umieszczają widzów wokół okrągłej areny. Wentylatory wprawiają w ruch plastikowe formy i antropomorficzne marionetki. Wiatr staje się zarówno narzędziem zabawy, jak i tworzywem scenografii w spektaklu, który przemawia obrazami i ruchem.

W Na Sycylii Jeanne Balibar interpretuje tekst Juliette Blamont. Autorka opowiada w nim o tym, jak osiedliła się na sycylijskiej wsi, i o swojej relacji z kozą Miss Coco. Obrazy Julie Polidoro towarzyszą tej opowieści, która stawia pytania o więzi między ludźmi, zwierzętami i krajobrazem.

Inny sposób na to, by przemówiły obrazy: Le Silence Guillaume’a Poix i Lorraine de Sagazan za punkt wyjścia obiera twórczość filmowca Michelangela Antonioniego. Spektakl skupia się na gestach, spojrzeniach i uczuciach wymykających się słowom, wykorzystując układ bifrontalny oraz czarno-białe obrazy filmowe.

• Przeczytaj także
• Najciekawsze propozycje na tydzień od 9 do 15 listopada 2026 r. w Paryżu i Île-de-France

Rodzina, kuchnia i przedmioty codziennego użytku

Program podejmuje także bardziej domowe historie. Une famille pyrénéenne Nansa Laborde-Jourdàa i zespołu Toro Toro czerpie inspirację z béarnijskich sztuk pasterskich, łącząc teatr, tradycyjne pieśni i tańce. Wyjazd dwojga dzieci skłania ich matkę do zastanowienia się nad własnymi pragnieniami. Spektakl porusza temat więzi odziedziczonych i tych, które sami wybieramy.

W spektaklu Cònsolo Daniele De Michele i Julien Cassier czynią z gotowania punkt wyjścia do opowieści o pamięci i przekazywaniu tradycji. Wspomnienia rodzinne, archiwa i rozmowy z babciami składają się na ten projekt wyreżyserowany przez Auréliena Bory’ego. Z kolei Cruches Alix Sandt i Ambre Meritan zmienia pracownię garncarską w laboratorium, w którym trzy badaczki przyglądają się wyobrażeniom na temat kobiet kojarzonych z wazami i amforami.

Muzyka również ma tu swoje miejsce dzięki Substancji, która łączy wiolonczelę, flet basowy i elektroakustykę w poszukiwaniach związanych z trwałymi zanieczyszczeniami. Mobilna antena Gwen Rouger to spotkanie z muzyką w przerobionym vanie. Spacer performatywny Przemierzać miejsca, w których usypia się zmarłych, Wielkie Przejście i Kraść ogień dopełniają całości, w której opowieść może być snuta także poprzez marsz, przedmioty i język migowy.

Ta strona może zawierać elementy wspomagane przez SI, więcej informacji tutaj.