Renaudot Ödülü 2025 , 4 Kasım 2025 Salı günü , Grasset yayınevinden çıkan "Je voulais vivre" adlı romanıyla Adélaïde de Clermont-Tonnerre'yiödüllendirdi. Duyuru, Paris'in 2. bölgesinde, Opéra Garnier'in yakınındaki efsanevi Drouant restoranında yapıldı. Bu prestijli edebiyat ödülü, Fransız edebiyatının en büyüleyici ve en nefret edilen kadın karakterlerinden biri olan Milady de Winter'e yeniden ses veren cesur bir eseri ödüllendiriyor. Milady de Winter, Alexandre Dumas'nın Üç Silahşörler romanının baş düşmanıdır.
1926'dan beri Renaudot jürisi, Place Gaillon'daki bu simgesel restoranda toplanıyor. Burası, 1914'ten beri Goncourt jürisinin de toplantılarını yaptığı, Paris'in edebiyat ödüllerinin gerçek tapınağıdır. Bu asırlık gelenek, Drouant'ı Paris'in kültürel yaşamının vazgeçilmez bir parçası haline getirmiştir. Patrick Besson başkanlığındaki ve Jean-Marie Gustave Le Clézio, Franz-Olivier Giesbert ve Dominique Bona'nın da aralarında bulunduğu on jüri üyesi, Feurat Alani'nin "Le ciel est immense" (JC Lattès), Anne Berest'in "Finistère" (Albin Michel), Justine Lévy'nin "Une drôle de peine" (Stock) ve Louis-Henri de La Rochefoucauld'un "L'amour moderne" (Robert Laffont) adlı eserleri.
"Je voulais vivre" (Yaşamak istedim), Alexandre Dumas'nın Üç Silahşörler romanının büyüleyici bir yeniden yorumlaması. Adélaïde de Clermont-Tonnerre, Fransız edebiyatının bu anıt eserine el atarak, nihayet Milady'ye, bu özgür ve tehlikeli kadına, avukatsız yargılanıp Silahşörler tarafından yargısız infaz edilen kadına söz veriyor. Dumas'nın romanında, o tam anlamıyla bir femme fatale 'di: entrikacı, zehirci, Kardinal Richelieu'nün casusu. Ama onun hikayesi hakkında gerçekte ne biliyoruz?
Yazar, Milady'nin gerçek adı olan Anne de Breuil'e odaklanıyor. Maastricht kuşatması sırasında yaşlanan d'Artagnan'ın itirafları aracılığıyla, şiddetle dolu bir çocukluk, ihanetler ve dramlarla dolu bir hayat keşfediyoruz. Roman, bir rahip tarafından evlat edinilen altı yaşındaki bu küçük kızın, erkekler tarafından ve erkekler için yaratılmış bir dünyada hayatta kalmak için kendini savunmak zorunda kalan, yakalanması imkansız bir kadına nasıl dönüştüğünü anlatıyor. Kızgın demirle damgalanmış, La Fère kontu (Athos) ile zorla evlendirilmiş, kendi kocası tarafından suikasta uğramış Milady, korsajında hançer ve zehir taşımayı öğrenmiştir. Çünkü 17. yüzyılda özgür olmak için bir kadın kendini savunmayı bilmeliydi.
Çağdaş bir üslupla ve güçlü bir roman havasıyla Adélaïde de Clermont-Tonnerre, Dumas'nın eserine sadık kalarak onu zenginleştiriyor. Üç Silahşörler'in yazarı tarafından bırakılan ipuçlarını takip ediyor, ancak bunları detaylandırmaya zaman ayırmıyor. Okuyucular aynı mekanları, aynı saray entrikalarını, aynı simgesel karakterleri - d'Artagnan, Athos, Porthos, Aramis, Richelieu, Buckingham - ama yeni bir bakış açısıyla buluyorlar. Göz alıcı kahramanlar, kendi dönemlerinin ve ataerkil görüşlerinin esiri olan, hataya açık insanlar haline geliyorlar.
Renaudot Ödülü, Adélaïde de Clermont-Tonnerre için ilk ödül değil. 1976'da Neuilly-sur-Seine'de doğan, École normale supérieure mezunu olan bu gazeteci ve romancı, gazeteciliğe yönelmeden önce iş bankacılığı alanında çalıştı. 2014'ten beri Point de vue dergisinin yazı işleri müdürü olan yazar, iki alanda da dikkat çekici bir kariyere sahiptir. 2010'da yayınlanan ilk romanı "Fourrure", Maison de la Presse ödülü ve Françoise Sagan ödülü dahil olmak üzere beş edebiyat ödülü kazanmıştır.
2016 yılında, İkinci Dünya Savaşı ve 1970'lerin Amerika'sını konu alan, yaklaşık 500 sayfalık tarihi bir destan olan "Le Dernier des nôtres" ile Fransız Akademisi Roman Büyük Ödülü'nü kazandı. Fransız Akademisi, roman yazma konusundaki hayal gücünü ve baskın olan otobiyografik kurgudan uzak, gerçek kurgusal karakterler yaratma yeteneğini övdü. 2021 yılında yayınlanan üçüncü romanı "Les Jours heureux" de ödül kazandı.
"Je voulais vivre" ile yazar, büyük tarihi olayları ve güçlü kadınların kaderlerini keşfetmeye devam ediyor. 20 Ağustos 2025'te yayınlanan roman, ödülün açıklanmasından önce yaklaşık 25.000 adet satılmıştı. Gelenek gereği, Renaudot ödülünün kazananı, Goncourt ödülünün kazananının hemen ardından, Drouant restoranının ünlü Ruhlmann merdivenlerinde açıklanır. Bu yıl, Laurent Mauvignier "La maison vide" (Boş Ev) adlı eseriyle Goncourt ödülünü kazandı.
Romantik bir macera ve okuma keyfinin ötesinde, "Je voulais vivre" kadınların durumuna dair güncel bir mesaj taşıyor. Milady'yi rehabilite eden Adélaïde de Clermont-Tonnerre, tarih boyunca kadınların nasıl yargılandığını sorguluyor. Bir erkeğin cesur veya zeki olarak nitelendirileceği bir durumda, Milady ahlaksız ve entrikacı olarak damgalandı. Mahkeme yapılmadan mahkum edilen, hikayesini anlatamadan idam edilen Milady, erkek egemen adalet tarafından susturulan tüm kadınları temsil ediyor. Roman, kadınların hikayelerimiz ve efsanelerimizdeki yeriyle ilgili güncel soruları yansıtıyor.
Kitabın başlığı "Je voulais vivre" (Yaşamak istedim), sevilmek, saygı görmek ve özgür olmak hakkını talep eden bir kadının evrensel bir haykırışı haline geliyor. Yazar, kurgusal bir karakterin bile adalet talep edebileceğini söylemek istiyor gibi. Yüzyılları aşan bu çağdaş ses, okuyucuya yakınlık hissi uyandırarak 17. yüzyıl ile günümüz arasında bir köprü kuruyor. Saray sahneleri, keskin diyaloglar ve Milady'nin samimi hikayesi bizi hikayenin içine çekiyor.
Kısacası, bu sonbahar için iyi bir kitap arıyorsanız, kaliteli yazım ve okuma keyfini bir araya getiren bu romanı keşfetmeye gidin. Üç Silahşörler'i yeni bir bakış açısıyla yeniden keşfetmek ve nihayet tanıdığımızı sandığımız Milady'nin gerçekte kim olduğunu anlamak için harika bir yol. Roman, Grasset yayınevinden 24 avroya satın alınabilir.
