Termometrenizde 2°C gösteriyor, gökyüzü gri ve yine de... büyük kar taneleri düşmeye başlıyor. Bu, optik bir illüzyon değil, iyi bilinen bir hava durumu olayı. Çoklar için kar genellikle sıfır derece ile ilişkilendirilse de, bilimsel gerçekler daha karmaşık. Sık sık, hava sıcaklığı teknik olarak donma noktasının üzerinde olmasına rağmen, yere tutunan kar yağışlarına rastlanıyor.
Peki ama, hangi mucizeyle bu buz kristalleri buz yağmuru haline gelip bizimle buluşmadan önce erimiyor? "Yeniden eriyen kar" veya izoterm denilen bu olay, titiz bir mekanik süreç üzerine kurulu. İşte karın bize ulaşana kadar dayanmasını sağlayan üç temel neden.
Kar yağısı kaldırımların hemen üzerinde değil, birkaç bin metre yükseklikte, yani çok düşük sıcaklıkların hüküm sürdüğü noktada oluşur (genellikle -10°C ile -20°C arasında). Yüzeye yakın hafif hava tabakası çok ince olduğu için (sadece birkaç yüz metre), kar tanesi çok fazla erimeden yere ulaşır. Bu durumda "ıslak kar" ya da "çorba kıvamında" şeklinde iner, ama yine de içerde buz kalıntıları bulunur.
En şaşırtıcı olan bu. Bir kar tanesinin erimesi için ısıya ihtiyacı vardır. Çok kuru bir hava içinde düştüğünde, karın bir kısmı doğrudan buharlaşır. Bu buharlaşma süreci enerji tüketir ve çevresindeki havayı anında soğutur. Böylece kar tanesi, kendini koruyan bir "soğuk kabarcık" oluşturarak, 3°C veya 4°C'lik alanları bile donmadan geçmesine imkan tanır.
Şiddetli kar yağmaya başladığında, büyükçe yağan soğuk kar taneleri, geçtikleri sıcak hava tabakasını soğutur. Erirken, ilk kar taneleri ısıyı uçurur ve ortam havasıyla temasa geçer. Zamanla, hava sıcaklığı düşerek 0°C'ye yaklaşır. İşte bu yüzden, genellikle soğuk yağmur sadece birkaç dakika içinde karla buluşur ve kar yağışına dönüşür.
Bu sayfa yapay zeka destekli unsurlar içerebilir, daha fazla bilgi burada.
