The Substance Prime Video'da 6 Nisan 2026'da izleyiciyle buluşuyor. Coralie Fargeat tarafından yazılıp yönetilen bu body horror türündeki uzun metraj, Demi Moore, Margaret Qualley ve Dennis Quaid'in başrollerinde 2024 yılında Fransa'da vizyona girdi. 2024 Cannes Film Festivali yarışmasına katılan film, burada Senaryo Ödülü'nü kazanmıştı ve ardından Oscar 2025'e kadar pek çok ana törende yoluna devam etti.
The Substance
Film | 2024
Sinemalarda gösterim: 6 Kasım 2024
Prime Video'da yayımlanacak: 6 Nisan 2026
Drama, Korku | Süre: 2h20
Yönetmen: Coralie Fargeat | Görüntüde Demi Moore, Margaret Qualley, Dennis Quaid
Orijinal ad: The Substance
Ülke: Fransa, Birleşik Krallık, Amerika Birleşik Devletleri
Film, eski bir sinema yıldızı olan Elisabeth Sparkle’ın aerobik şovunun sunuculuğuna geçtikten sonra yaşının ve söylenen eskimesinin baskısıyla sertçe işine son verilen halini izleyiciye getiriyor. O da kendisinden daha genç, daha güzel ve daha arzu edilir bir kopya yaratabilen yasa dışı bir ürüne yöneliyor. Protokol, iki beden arasında sıkı bir dönüşümlü üslup kuralına dayanıyor. Bu mekaniğin kendisi, ünlülüğün bedende yarattığı güç kontrolü ve kendi kendini yok etmenin bedensel bir fablına dönüşmenin mihenk taşı oluyor.
Coralie Fargeat’in Revenge’ten sonraki ikinci uzun metrajı The Substance, tür sinemasının öncü ve cesur tarafını sürdürürken görsel aşırılığı daha çok politik bir söyleme hizmet edecek şekilde kullanıyor. Yönetmen, filmin yazımını yaşlanma üzerine bir düşünceye, kadın bedenine biçilen toplumsal değere ve taşınması neredeyse imkânsız olan normların içselleştirilmesine dair bir incelemeyle ilişkilendirdi. Hikâye bu dayatmaları organik bir kabusa dönüştürüyor; star sisteminin hicvi, bedenlerin kendisinde saklı madde üzerinden ilerleyen bir mantık kuruyor.
Oyuncu kadrosu bu yorumu güçlendiriyor. Demi Moore, yıllardır en çok öne çıkan rollerinden birini üstleniyor, Margaret Qualley ile ikili bir bölünmüşlük ve rekabet halini kurarak tüm filmi şekillendiriyor. Dennis Quaid ise Harvey adındaki yapımcıyı canlandırıyor; gençlik ve kârlılık takıntılı bir endüstrinin sert yüzü. Bu film, Demi Moore’un 2025 Altın Küre Ödülleri’nde özel bir eleştirel geri dönüş elde etmesini de beraberinde getiriyor.
Korsan olarak 2024 Cannes'da görücüye çıkan The Substance, 2025'te En İyi Makyaj Oscar'ını kazanmasının yanı sıra aynı dalda bir BAFTA ödülü de elde etti. Coralie Fargeat, törenler tarafından Orijinal Senaryo, Yönetmenlik ve En İyi Film kategorilerinde de aday gösterildi. Bu karşılık, filmin benzersiz konumunu pekiştiriyor: türünün radikal bir yapımıyken ödül sezonunun kalbine yerleşmiş bir yapım.
The Substance hakkında görüşümüz:
Eski sinema yıldızı Elisabeth Sparkle’ın (Demi Moore) günümüzde bir aerobik programının sunucusu olduğu bir dönemde, yapımcı Harvey (Dennis Quaid) ona “eküasyon tarihine” ulaştığını ve artık parlaklıktan yoksun olduğunu, daha genç bir sunucuyla değiştirileceğini söyler. Los Angeles’a bakışını yansıtan minimalist dairesine geri döndüğünde, İşin sihirli merkezi olan The Substance adlı, hücre bölünmesine dayanan gizemli ve yenilikçi bir ürünü enjekte ederek kendisinin daha genç, daha güzel, daha kusursuz bir versiyonunu üretmesi gerektiğini öğrenir.
Bu en iyi kendisi, Demi Moore’un sırtından doğan bir şekilde, son derece çıplak bir sahnede hayata geçer. Böylece Sue (Margaret Qualley, Andie MacDowell’ın kızı, Yórgos Lánthimos filmlerinde görüldüğü gibi - Pauvres Créatures, Kinds of Kindness - ve Ethan Coen’in Drive-Away Dolls’larında) oluşan hayalî bir bedenin makyajlı hali, hızla programa girer ve gösteriyi bir aerobik sahnesinden Jane Fonda’nın klibine dönüşen bir klibe taşıyarak sunucunun yerini alır. Ancak sorun şu ki, protokolün düzgün işlemesi için her 7 günde bir değişim zorunludur: Elisabeth bir hafta, Sue bir hafta. Bu yüzden işlerin planlandığı gibi gitmeyeceği hemen belli olur.
Coralie Fargeat, Demi Moore’a müşterek bir geri dönüş için muhteşem bir fırsat sunuyor (ve o, sahnede çıplaklığıyla bileyim “yarım tedbir” almıyor). Fransız yönetmen aynı zamanda Moore’u genç gösteren görsel efektlerle uğraşmaktan kaçınarak, hafızalarda kalıcı bir performans için tamamen farklı bir oyuncuyu bu genç rolüne dahil etmeyi bilmiş. Özellikle body horror türüne yatkın bir filmde, bedenlerin dönüşümüne odaklanan bu türde, dönüştürmeyi sağlayan plastik makyaj ve özel efektler gücünü gösterir; pislik, kan ve çeşitli beden sıvıları bolca var.
Feminen ve feminist bir The Substance, türün gerçek bir tatlısı olarak, yıldız sisteminin eleştirisini ve cis erkeklerin gençliğe olan takıntısını, zamanla 50 yaş üzeri kadınlar üzerinden yansıtır. Dennis Quaid’in rolü adeta acı verici bir tiksintiyle doludur. Zamanı ve şöhreti simgeleyen uzun bir planla, Elisabeth Sparksle’ın Hollywood Bulvarı’ndaki yıldızı üzerinde yılların ve yoldan geçenlerin yüzleşmeleri uzunca ekrana yansıtılır.
Parlak renkler, son derece estetik kadrajlar, dekorlara gösterilen özen, pek çok cesur çekim ve özellikle makro, sürükleyici görüntüler, ile kareli kurgu, Coralie Fargeat’in sinemasının referanslarını (Carrie, Elephant Man, Shining – Demi Moore’un bedeninin çürümesini andıran sahneler) başarıyla yerleştirse de, filme hızla kendi içinde sıkışıp götüren bir döngü hâkim oluyor.
Orta bölümde, yaklaşık bir saatlik bir “düşeyde yumuşak” tempo ile – film toplamda 2 saat 20 dakika – The Substance, daha sert bir biçimde ilerleyerek dansının temposunu yükseltmeli ve başroldeki kadınlara daha nanodışı bir çıkış kapısı sunmalıydı. Mevcut yapının çok iyi olan başlangıç fikrini daha da ileri taşıyıp, finaldeki kanlı gösteriyi bir süper güçlendirme olarak kullanırken, kadınları güçlendiren bir içe dönük mesajı daha net vermeliymiş.
Daha ileriye gitmek için Nisan ayının Prime Video'daki yeniliklerinden oluşan seçkimize de göz atın, tüm platformlardaki yeni yayınları bir araya getiren rehberimizi ve günün önerisini kaçırmayın: Bugün streaming'de ne izlesek?
