Puccini’nin Tosca’sı, Opéra Bastille’de: Aşk ve güç mücadelesinin duygusal dramatı

Bastille Operası'nda, Giacomo Puccini’nin ünlü eseri Tosca, Pierre Audi’nin sahneleme yönetimiyle 12 Mart’tan 18 Nisan 2026’ya kadar yeniden sahneleniyor. Bu ikonik opera, 1800’lerde Roma’daki politik gerilimler arasındaki ahlaki çatışmayı ikonik bir biçimde işliyor.

Şantaj, mutlak güç ve mahkum edilen tutku... Tosca, gişe üç perdelik bir opera eseri, Giacomo Puccini'nin kaleminden çıkma, Opéra Bastille’de 12 Mart’tan 18 Nisan 2026’ya kadar sahnelenecek. 1900 yılında Roma’da ilk sahnelenen bu ikonik eser, burada Pierre Audi yönetimindeki yenilikçi prodüksiyonuyla yorumlanıyor. Olaylar, 1800 Roma’sında geçerken, sahnede turneye çıkan şarkıcı Floria Tosca ile, moral ve siyasi ikilemlerle boğuşmak zorunda kalan sevgilisi ressam Mario Cavaradossi’nin hikayesi anlatılıyor. Tutku, güç istismarı ve politik karmaşa içinde örülen bu eser, her kararın geri dönüşü olmayan sonuçlar doğurduğu daraltılmış bir dramatik yapıya sahip.

Victorien Sardou‘n bir oyunundan esinlenen Tosca libretti, Cumhuriyetçi idealler ile Kilise’nin desteklediği monarşik otorite arasındaki gerginliği yansıtan yoğun bir hikayeye dayanıyor. Giacomo Puccini, ilk birkaç ölçüde bile hissedilen bir gerilim barındıran, yoğun ve duygulu bir orkestra yazımı tercih ettiği bir beste yaratıyor. Opera, samimi sahneler ile çatışma dolu anları sıralayarak karakterlerin duygularına odaklanıyor; özellikle de esere özgü hale gelen aryalar aracılığıyla bu duygular güç kazanıyor.

Tosca : l'opéra de Puccini à l'Opéra Bastille — ©Vincent Pontet/Opéra national de Paris

Güçlü bir iktidar etkisiyle şekillenen sahne düzeni

Pierre Audi tarafından sahneye konulan prodüksiyon, Parisli seyircinin tanıdığı tarzıyla öne çıkıyor ve devasa bir haçın hakim olduğu sahne tasarımıyla dikkat çekiyor. Bu görsel öğe, sahneyi yapılandırırken, dini kurumun karakterlerin kaderindeki sürekli varlığını adeta vurguluyor. Kilise burada, siyasi iktidarla yakından bağlantılı güç olarak tasvir edilerek, bireylere uygulanan baskıya katkıda bulunuyor. Bu sahneleme tercihleri, hikayenin ana akışını bozmadan, olaylara sembolik bir anlam kazandıran bir okuma sunuyor.

Geleneği bozmadan, bu yapım Opéra Bastille sahnesinde dramatik anlatımı ve Pucini operasının tarihsel ve politik boyutlarına vurgu yapıyor.