Top Hat Théâtre du Châtelet'te: tap dansı, romantizm ve eski Broadway havası - fotoğraflar ve eleştiriler

15 Nisan - 3 Mayıs 2026 tarihleri arasında Théâtre du Châtelet , Fred Astaire ve Ginger Rogers'ın başrollerini paylaştığı 1935 yapımı ünlü filmden uyarlananIrving Berlin'in ikonik müzikali Top Hat'e ev sahipliği yapıyor. Büyük Amerikan Şarkı Kitabı' nın temel taşlarından biri ilk kez Paris tiyatrosunun repertuarına giriyor ve daha önce aynı sahnede kutlanan Gershwin, Kern ve Rodgers 'a katılıyor. Tap dansı numaraları, parlak müziği ve göz alıcı dünyasıyla Top Hat, izleyicileri aşkın yanlış anlaşılmaları ve göz kamaştırıcı baleleriyle Broadway'in altın çağına geri götürüyor.

Londra'da, karizmatik bir Amerikalı dansçı olan Jerry Travers, otel odasında step dansı yaparak yanlışlıkla alt kat komşusunu uyandırır. Dale Tremont gürültüden şikayet etmek için üst kata çıktığında, ilk görüşte aşk yaşanır. Bir dizi yanlış anlaşılma ortaya çıkar ve karakterler koreografileri kadar hafif olan bir dizi duygusal macera için kendilerini Venedik'te bulurlar. Klasik müzikal geleneğinde tasarlanan Top Hat , ışıltılı diyaloglar, Cheek to Cheek gibi kült şarkılar ve 1930'ların Hollywood sineması tarzında stilize edilmiş setlerde geçen dans numaraları arasında gidip geliyor .

Bu yapım, klasik müzikallerin hayranlarına, Hollywood'un altın çağının sinemasına nostalji duyanlara ve zarif, erişilebilir eğlence arayan aile izleyicilerine hitap edecek. Tap dansı, Amerikan standartları ve stilize romantik evrenlerin hayranları burada Broadway ruhuna sadık bir teklif bulacaklar.

• Ayrıca oku
• Paris ve Île-de-France'deki bu haftanın en iyi fırsatları, 20–26 Nisan 2026

Top Hat ile Théâtre du Châtelet , canlı step dansları, teknik renklerle bezenmiş romantizmi ve unutulmaz müzikleriyle Amerikan müzikalinin zamansız zarafetini kutluyor . 15 Nisan - 3 Mayıs 2026 tarihleri arasında görülebilecek olan bu yeniden yorumlanmış klasik, Broadway'e nostaljik olduğu kadar muhteşem bir saygı duruşunda bulunarakIrving Berlin' in dünyasına neşeli ve zarif bir dalış sunuyor.

Bizim görüşümüz : 

Claquettes güzelce yağlanmış adımlarla, kapanışa doğru hız kesmeyen bir gece: Top Hat Châtelet Tiyatrosu’nu Broadway özgü bir tarzla sallıyor. Perdenin kalkışıyla başlayan ilk dans ve fon olarak kullanılan gökdelen temsiliyle ton belirginleşiyor ve yaklaşık iki buçuk saat boyunca sarsılmıyor.

1935 yapımı kült film Mark Sandrich’in Ginger Rogers ve Fred Astaire ile, Matthew White ve Howard Jacques imzalı bu uyarlama, Irving Berlin'in yaklaşık on parçasını eklerken - komşuluk, kelime dövüşleri ve Venize’ye kadar uzanan aşk engellerinin ince akışını koruyor. Hikâye hafif kalıyor, neredeyse bir bahane, ama sahnelenen sayısız şarkı ve dansla dolu gerçek bir sahne enerjisi ile taşıyor.

İlk durak Londraeydi: Nicole-Lily Baisden (Dale, manyetik) ve Philip Attmore (Jerry), uyumlu ve zarif bir ikili olarak şarkı-dans-tap dansı üçlüsünü kusursuz yönetiyorlar. Ardından Venicee geçilen anda oyun daha da çoğalıyor: komik tempo hız kazanıyor, yan rol oyuncuları sahnenin yıldızını çalıyor - özellikle Madge–Horace çifti arasındaki konuşmalı düellolar, İtalyan modacısı Beddini’nin bilerek abartılı karikürü ve latin seven tipinin esprili yaklaşımıyla usta bir örnek, majordom Bates ise tatlı bir kıpırtı katıyor.

Yapıttaki her şey, Kathleen Marshall yönetiminde Art déco dönen sahne dekoru – giriş holü, otel odası, hikâyeye göre kayıp ve yeniden oluşan alanlar – ve gösterişli kostümler ile süzülüyor; bu kostümler, orkestra şefi Chris Walker’ın partitürü eşliğinde dönüyor. Enerji sürekli, geniş anlamda Broadway’in tüm genişliğiyle sürüyor; ekip ise çok yönlü ve yetenekli.

Pratik küçük bir eleştiri: İngilizce bilmeyen izleyiciler için bazı altyazılar bazen yanlış konumlandırılıyor (koltuklara göre altta ya da yukarıda), bu da takip etmeyi zaman zaman güçleştirebiliyor. Ancak sahnede cazibe, net bir şekilde okunabilir durumda.