Top Hat Théâtre du Châtelet'te: tap dansı, romantizm ve eski Broadway havası - fotoğraflar ve eleştiriler

15 Nisan - 3 Mayıs 2026 tarihleri arasında Théâtre du Châtelet , Fred Astaire ve Ginger Rogers'ın başrollerini paylaştığı 1935 yapımı ünlü filmden uyarlananIrving Berlin'in ikonik müzikali Top Hat'e ev sahipliği yapıyor. Büyük Amerikan Şarkı Kitabı' nın temel taşlarından biri ilk kez Paris tiyatrosunun repertuarına giriyor ve daha önce aynı sahnede kutlanan Gershwin, Kern ve Rodgers 'a katılıyor. Tap dansı numaraları, parlak müziği ve göz alıcı dünyasıyla Top Hat, izleyicileri aşkın yanlış anlaşılmaları ve göz kamaştırıcı baleleriyle Broadway'in altın çağına geri götürüyor.

Londra'da, karizmatik bir Amerikalı dansçı olan Jerry Travers, otel odasında step dansı yaparak yanlışlıkla alt kat komşusunu uyandırır. Dale Tremont gürültüden şikayet etmek için üst kata çıktığında, ilk görüşte aşk yaşanır. Bir dizi yanlış anlaşılma ortaya çıkar ve karakterler koreografileri kadar hafif olan bir dizi duygusal macera için kendilerini Venedik'te bulurlar. Klasik müzikal geleneğinde tasarlanan Top Hat , ışıltılı diyaloglar, Cheek to Cheek gibi kült şarkılar ve 1930'ların Hollywood sineması tarzında stilize edilmiş setlerde geçen dans numaraları arasında gidip geliyor .

Bu yapım, klasik müzikallerin hayranlarına, Hollywood'un altın çağının sinemasına nostalji duyanlara ve zarif, erişilebilir eğlence arayan aile izleyicilerine hitap edecek. Tap dansı, Amerikan standartları ve stilize romantik evrenlerin hayranları burada Broadway ruhuna sadık bir teklif bulacaklar.

• Ayrıca oku
• Paris'te 27 Nisan–3 Mayıs 2026 haftasının en iyi önerileri: 1 Mayıs tatilinden faydalanın!

Top Hat ile Théâtre du Châtelet , canlı step dansları, teknik renklerle bezenmiş romantizmi ve unutulmaz müzikleriyle Amerikan müzikalinin zamansız zarafetini kutluyor . 15 Nisan - 3 Mayıs 2026 tarihleri arasında görülebilecek olan bu yeniden yorumlanmış klasik, Broadway'e nostaljik olduğu kadar muhteşem bir saygı duruşunda bulunarakIrving Berlin' in dünyasına neşeli ve zarif bir dalış sunuyor.

Görüşümüz:

Claquettes ustaca akışkan, sanki bir geceye yapışan bir şapka: Top Hat Broadway hırsıyla Châtelet Tiyatrosu’nu sallıyor. Perde açılır açılmaz - dansın ilk bombardımanı ve arka planda gökdelenler - ton belirginleşiyor ve yaklaşık iki saat otuz dakika boyunca hiç düşmüyor.

1935’in kült filmi Mark Sandrich’ten Ginger Rogers ve Fred Astaire’a selam çakan bu gösteri, Matthew White ve Howard Jacques imzasıyla Irving Berlin’in bir düzine parçasını ekliyor; komşuluk, yanlış anlaşılmalar ve Venedik’e dek süren aşkın incecik akışını koruyor. Hikâye hafif, neredeyse bir gerekçe, ama sahnelerin şarkı ve dansla dolu gerçek bir hayat gücüyle taşımasıyla ayakta kalıyor.

İlk durak Londranda: Nicole-Lily Baisden (Dale, büyüleyici) ve Philip Attmore (Jerry), uyumlu ve zarif bir düetle şarkı-dans-claquettes üçlüsünü mükemmelleştiriyor. Ardından Venice yoluna geçiyoruz; oyun daha da genişliyor: komik tempo hız kazanıyor, yan karakterler sahne ışığını kapıyor - Madge – Horace çiftinin sözlü düelloları unutulmaz, İtalyan modacısı Beddini’nin alaycı karikatürüyle latin sevgilisiyle yaptığı esprili klişeyi taşıyor, ve majordom Bates olanca çıtasıyla sivri mizahıyla parlıyor.

Toplu olarak Kathleen Marshall’ın yönetiminde, Art Déco dönencesinde dönen bir dekor - giriş holü, otel odası, hikâyeyle birlikte kayan ve yeniden biçimlenen alanlar - ve gösterişli kostümler sahne üzerinde titreşen, orkestra şefi Chris Walker’ın partitürüne uygun ritimde dans ediyor. Enerji sürekli, çokça Broadway’in genişliğiyle, son derece çok yönlü bir topluluk tarafından tutturuluyor.

Küçük pratik eleştiri: İngilizce bilmeyen izleyiciler için, bazen yanlış konumlandırılmış olan altyazılar (koltuklara göre çok altta ya da çok yukarıda), bazen takip etmeyi güçleştirebiliyor ve bu da anlama konusunda sıkıntı yaratabilir. Ancak sahnede, büyü net ve okunabilir kalıyor.