Bir zamanlar - çok da uzun olmayan bir zaman önce - saati söylemek teatral bir jest gerektirirdi: elinizi cebinize daldırır, küçük bir zinciri çeker ve cep saatinizi gururla çıkarırdınız. Zarif bir ritüel... tabii uçak kullanmadığınız sürece. Alberto Santos-Dumont'un 1904 yılında karşılaştığı sorun tam da buydu. Paris'in Belle Époque döneminin gerçek bir yıldızı olan Brezilyalı havacı, günlerini Bois de Boulogne üzerinde zeplinleri ve ilk uçaklarıyla uçarak geçiriyordu.
Ancak uçuşlarını zamanlamak için cebinden bir saat çıkarmak sadece karmaşık değil, aynı zamanda tehlikelidir! Bu yüzden sorununu, 1847 yılında büyükbabası tarafından kurulan prestijli mücevher evinin varisi olan arkadaşı Louis Cartier'ye emanet etti. Cartier, havacılar için bileğe takılabilen deri bir kayışa bağlı, düz, kolay okunabilen bir saat tasarladı. O zamanlar küçük bir devrim!
Santos doğdu ve tıpkı 1906'daki Tonneau gibi cesurluk ve modernliğin sembolü olarak 1911'den itibaren pazarlandı. Bu yeni ve çok daha pratik formatı benimseyen Parislileri kısa sürede kazandı. Zamanla kol saati, cep saatinin atasını gölgede bırakarak dünya çapında bir fenomen haline geldi. Cartier ise saatçiliktarihindeki en büyük dönüşümlerden birine imza atmıştı... Dünyada devrim yaratmak için bazen tek ihtiyacınız olanın başı dertte olan bir dost olduğunu kanıtlıyordu!
