Σε σκηνοθεσία Yann Gozlan και σε σενάριο του Jean-Baptiste Delafon, το Gourou παρουσιάζει τον Pierre Niney δίπλα στη Marion Barbeau, τον Anthony Bajon και τον Holt McCallany. Δραματικό θρίλερ που εξερευνά τις καταστροφικές τάσεις του αυτοβελτίωσης, η ταινία θα κάνει πρεμιέρα στις ελληνικές αίθουσες στις 28 Ιανουαρίου 2026.
Η ιστορία ακολουθεί την άνοδο ενός χαρισματικού coach, οι μέθοδοι του οποίου γνωρίζουν όλο και μεγαλύτερη επιτυχία. Καθώς η επιρροή του επεκτείνεται, οι μηχανισμοίεξουσίας αποκαλύπτονται, αποκαλύπτοντας ένα σύστημα που βασίζεται στην συναισθηματική εξάρτηση και την ψυχολογική κυριαρχία. Η πλοκή επικεντρώνεται σε αυτό που ωθεί το κοινό να αναζητά εξωτερικά σημεία αναφοράς σε ένα περιβάλλον που αναζητά νόημα.
Η ιστορία δείχνει πώς αυτός ο φαινομενικά καλοπροαίρετος ηγέτης χτίζει μια πιστή κοινότητα γύρω από εντατικά σεμινάρια. Οι μέθοδοι χειραγώγησης γίνονται σταδιακά ορατές, φέρνοντας τους χαρακτήρες αντιμέτωπους με το όριο μεταξύ προσωπικής αναζήτησης και απώλειας ελευθερίας. Η ταινία αναδεικνύει τις πιθανές εκτροπές των δομών coaching και τις ανθρώπινες αδυναμίες που εκμεταλλεύονται αυτά τα συστήματα.
Η ταινία γεννήθηκε από την επιθυμία του Yann Gozlan να εξερευνήσει τις σύγχρονες πρακτικές της προσωπικής ανάπτυξης. Η παραγωγή δείχνει γυρίσματα που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ αστικών χώρων και λιτών σκηνικών, προκειμένου να αντικατοπτρίσουν την κωδικοποιημένη αισθητική των σεμιναρίων. Ο Pierre Niney συνεργάζεται ξανά με τον σκηνοθέτη μετά το Boîte Noire, μια συνεργασία που τον έκανε γνωστό για ρόλους που απαιτούσαν έντονη ψυχολογική εργασία. Ο σεναριογράφος Jean-Baptiste Delafon είναι ιδιαίτερα γνωστός για το έργο του σε σειρές που επικεντρώνονται στην εξουσία και τον λόγο.
Ο τόνος της ταινίας είναι έντονος και ρεαλιστικός. Η ατμόσφαιρα βασίζεται σε ένα κλίμα προοδευτικής καχυποψίας και απομόνωσης, που απευθύνεται σε ένα κοινό που ενδιαφέρεται για ψυχολογικές ιστορίες και θέματα που σχετίζονται με την κοινωνική επιρροή. Η ταινία εξετάζει τις ατομικές αδυναμίες απέναντι σε πειστικές ομιλίες και τους μηχανισμούς της ομάδας που μπορεί να προκύψουν από αυτές.
Άποψή μας για Γκουρού:
Γκουρού, σε σκηνοθεσία Yann Gozlan, ανήκει στη σύγχρονη τάση των ψυχολογικών θρίλερ που εξερευνούν την αντίληψή μας για την εξουσία, την επιρροή και την ανάγκη για πίστη. Η ταινία ακολουθεί την έντονη άνοδο του Mathieu Vasseur, γνωστού και ως Matt, ενός coach προσωπικής εξέλιξης με ομιλία γοητευτική και ευγενική, που σταδιακά κρύβει έναν όλο και πιο ανησυχητικό μηχανισμό επιρροής. Αρχικά μια καθησυχαστική φιγούρα, σχεδόν φωτισμένη, ο Matt γίνεται όλο και περισσότερο φυλακισμένος στον ίδιο τον ρόλο του, σε μια αργή κατάδυση στην κόλαση.
Ο τρόπος σκηνοθεσίας του Yann Gozlan ξεχωρίζει για την άρτια αισθητική του. Κινηματογραφία με ρευστά πλάνα, ακριβείς συνθέσεις, εντυπωσιακό sound design: όλα συντελούν στη δημιουργία μιας ατμόσφαιρας γοητείας, σχεδόν υπνωτικής, που παρακολουθεί την οπτική των πιστών του γκουρού. Ο θεατής βρεθεί σε μια άβολη θέση, τραβιέται και ταυτόχρονα γίνεται επιφυλακτικός, ακριβώς όπως και οι χαρακτήρες που κινούνται γύρω από τον Matt. Αυτή η εμβληματική προσέγγιση προκαλεί μια πιο έντονη αίσθηση της ομαδικής δυναμικής και αποκαλύπτει πώς ένας αρχικά θετικός λόγος μπορεί, σταδιακά, να μετατραπεί σε εργαλείο κυριαρχίας.
Κεντρικός στην ταινία, ο Pierre Niney προσφέρει μια εξαιρετική ερμηνεία. Γοητευτικός και ενεργητικός αρχικά, σταδιακά γίνεται παρανοϊκός και χειραγωγικός, αποδίδοντας με ευαισθησία την πολύπλοκη ναρκισσιστική φύση του χαρακτήρα του. Η εξέλιξή του είναι ακόμη πιο ανησυχητική επειδή δεν οφείλεται τόσο σε ιδεολογική πεποίθηση όσο σε φόβο απώλειας του κοινωνικού του στάτους, αποκαλύπτοντας πώς η ανάγκη αναγνώρισης μπορεί να μετατραπεί σε σύμβολο βίας, τόσο συμβολικής όσο και ψυχολογικής.
Ανάμεσα στους δεύτερους ρόλους, ο Anthony Bajon ξεχωρίζει ιδιαίτερα, ερμηνεύοντας έναν συμμετέχοντα σε σεμινάριο ο οποίος φέρει βαριά τα τραύματά του από το παρελθόν. Μέσω αυτού, το Γκουρού εξερευνά μια από τις πιο επώδυνες πλευρές του συστήματος: τον άνθρωπο που αναζητά απεγνωσμένα την ίαση και βρίσκει στιγμές γαλήνης στα λόγια του coach. Αυτή η ευαίσθητη αναγέννηση μετατρέπεται σταδιακά σε εξαρτηση, και ο Bajon αποδίδει με συγκλονιστική ένταση αυτήν την μεταστροφή, όπου ένας άνθρωπος σε διαδικασία αποκατάστασης προσπαθεί απεγνωσμένα να διατηρήσει τον δεσμό, γίνοντας ο πιο φανατικός υποστηρικτής του Matt, μέχρι το τραγικό φινάλε που η ταινία παρουσιάζει ρέουντας μπροστά στα μάτια μας.
Ο χαρακτήρας της Marion Barbeau, σύζυγος του γκουρού, προσφέρει μια σημαντική αλλά και ανεπαρκώς αξιοποιημένη αντίθεση. Ως μία από τις πρώτες που αντιλαμβάνονται την εκτροπή του συζύγου τους και την πνευματική βία που κρύβεται πίσω από την ευγενική της εικόνα, συμβολίζει τη διαύγεια απέναντι στην αυτολατρεία του coach. Το σχόλιό της — «Επειδή είπα ότι σε αγαπώ, σημαίνει πως πρέπει να ξεχάσω ότι έχω μυαλό και να πιστεύω σε όλα όσα μου λες;» — συνοψίζει δυναμικά το κεντρικό μήνυμα. Παρόλα αυτά, παρά τη σαφή της λειτουργία, ο χαρακτήρας παραμένει κατά κάποιον τρόπο σε παρασκηνίο, σαν το φιλμ να διστάζει να της δώσει μια πλήρη, αυτόνομη φωνή.
Εκεί είναι η βασική διαφοροποίηση του Γκουρού: αφήνει μια πιο πολύπλοκη εντύπωση. Αν και μαγνητίζει με το θέμα του, τη σκηνοθεσία και τις ερμηνείες, το σενάριό του συχνά φαίνεται να αποσπασματικό, με πολλαπλές πλεύσεις — κοινωνική κριτική, εσωτερικό θρίλερ, ψυχολογική μελέτη — χωρίς να τις αναπτύσσει εξαντλητικά. Αυτή η αφήγηση διακοπής, μερικές φορές, μειώνει την αίσθηση συνεχούς εξέλιξης, και το απότομο φινάλε μπορεί να αφήσει περισσότερο μια αίσθηση διακοπής παρά μιας ολοκλήρωσης.
Παρά ταύτα, το φιλμ καταφέρνει να αγγίξει την καρδιά της ιστορίας. Με αφορμή το φαινόμενο των σύγχρονων coach και γκουρού ευεξίας, Γκουρού θέτει μια βασική ερώτηση: μέχρι ποιο σημείο είμαστε διατεθειμένοι να φτάσουμε για να βρούμε απλές απαντήσεις σε μια σύνθετη ζωή; Η ταινία δεν καταδικάζει ξεκάθαρα, αλλά παρατηρεί, αναλύει και προκαλεί ανησυχία. Θυμίζει πως η γραμμή ανάμεσα σε ειλικρινή βοήθεια και εκμετάλλευση μπορεί να είναι πολύ λεπτή, ειδικά σε μια κοινωνία γεμάτη κινητοποιητικά λόγια και υποσχέσεις μεταμόρφωσης.
Ατελές, αλλά δραστικό ψυχολογικό θρίλερ, Γκουρού οφείλει πολλά στην άρτια σκηνοθεσία του και στην ερμηνεία του Pierre Niney. Ένα σινεμά που σε κάνει να στοχαστεί όσο και να σε ενοχλήσει, και παρά τις μικρές αδυναμίες της πλοκής, καταφέρνει να μεταφέρει κάτι βαθιά επίκαιρο σχετικά με την ανάγκη μας για φιγούρες να ακολουθήσουμε συλλογικά.
Γκουρού
Ταινία | 2026
Αίθουσες από την 28 Ιανουαρίου 2026
Δραματικό θρίλερ | Διάρκεια: 2ώρες και 6 λεπτά
Του Yann Gozlan | Με Pierre Niney, Marion Barbeau, Anthony Bajon
Εθνικότητα: Γαλλία
Η ταινία παρουσιάζει μια σύγχρονη ιστορία για τις υπερβολές της επιρροής και την οικοδόμηση μιας εξουσίας βασισμένης στην πειθώ.
Για να παρατείνετε την εμπειρία σας στην αίθουσα, συμβουλευτείτε τις κινηματογραφικές ταινίες που βγαίνουν τον Ιανουάριο, τις γαλλικές ταινίες που πρέπει να δείτε τώρα και σύντομα και την επιλογή μας από ταινίες που πρέπει να δείτε σήμερα.
Αυτή η σελίδα μπορεί να περιέχει στοιχεία με την υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης, περισσότερες πληροφορίες εδώ.
