Σε σκηνοθεσία του Τιμούρ Μπεκμambέτοφ, Ο Φορέας της Δικαιοσύνης (Mercy) ενώνει τις δυνάμεις των Κρις Πρατ, Ρεβέκα Φέργκιουσον και Ανάμπελ Γουόλις σε ένα επιστημονικό θρίλερ που αναμένεται να βγει στους κινηματογράφους στις 28 Ιανουαρίου 2026. Τη σεναριακή βάση έχει ο Μάρκο Βαν Μπέλε, και η ιστορία ακολουθεί έναν ντετέκτιβ που βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα αυτοματοποιημένο σύστημα δικαιοσύνης που ο ίδιος συνέβαλε να δημιουργήσει, σε ένα κοντινό μέλλον κυριαρχημένο από την Τεχνητή Νοημοσύνη.
Σε αυτήν την υπερσυνδεδεμένη κοινωνία, ένας ιδιωτικός ντετέκτιβ κατηγορείται για τη δολοφονία της γυναίκας του και βρίσκεται στο εδώλιο ενός «τέλειου» τεχνητού intelligent, με την φυσική παρουσία της Rebecca Ferguson. Καθώς ο αλγόριθμος συγκεντρώνει αποδείξεις, ο κατηγορούμενος πρέπει να αποδείξει την αθωότητά του σε 90 λεπτά, κάτω από την συνεχή παρακολούθηση ενός συστήματος που γνωρίζει καλά, καθώς το είχε συμμετάσχει στη δημιουργία του. Η ιστορία εξετάζει τη μεταβατική στιγμή ανάμεσα στην ανθρώπινη έρευνα, την γενικευμένη υποψία και το ολοκληρωμένο σύστημα επιτήρησης.
Η τεχνητή νοημοσύνη που έχει την ευθύνη της κρίσης γίνεται το κεντρικό πρόσωπο της ανατροπής, ως αντίπαλος και καθρέφτης ενός άνδρα που βρίσκεται αντιμέτωπος με τα λάθη του στον εργασιακό τομέα. Η ταινία εστιάζει στις διακυμάνσεις μιας πραγματικότητας όπου η δικαιοσύνη στηρίζεται σε προγνωστικά μοντέλα, ενώ ο πρωταγωνιστής πασχίζει να ελέγξει ένα σύστημα που ο ίδιος βοήθησε να νομιμοποιήσει. Η πλοκή παραμένει επικεντρωμένη στον αντίστροφο χρόνο και στη διαρκή ένταση ανάμεσα στην ανθρώπινη διαίσθηση και την ψυχρή ορθολογικότητα των αλγορίθμων.
Αυτή η ταινία συνεχίζει την οπτική αισθητική του Τιμούρ Μπεκμαμπέτοφ, με έντονη χρήση ψηφιακών διαδραστικών διεπαφών και εμβυθιστικών τεχνολογιών. Τα γυρίσματα έγιναν σε πραγματικά σκηνικά, εμπλουτισμένα με τεχνολογικά περιβάλλοντα, δημιουργώντας μια εικόνα ενός μελλοντικού κόσμου όπου ο έλεγχος επιτυγχάνεται μέσω ροών δεδομένων. Το τρέιλερ αποκαλύπτει έναν κόσμο όπου η δικαιοσύνη λειτουργεί αυτοματοποιημένα, μια θεματική που συνεχίζει τις σκέψεις που άνοιξαν ταινίες όπως το Minority Report ή το I, Robot.
Ο τόνος ποικίλει ανάμεσα σε πυκνή δράση, ψυχολογική ένταση και κριτική παρατήρηση των παθογενειών ενός αλγοριθμικού συστήματος, συνεχίζοντας την παράδοση των ταινιών δράσης με θέμα την επιστημονική φαντασία. Ο Chris Pratt υποδύεται έναν άνθρωπο σε απόγνωση, που προσπαθεί να ανακτήσει τον έλεγχο ενός συστήματος που πίστευε πως είχε κατακτήσει, ενώ η Rebecca Ferguson χαρίζει στην AI έναν αμφίσημο χαρακτήρα, ανάμεσα σε απόλυτη λογική και μια αίσθηση ανησυχίας που διαχέεται. Το φιλμ απευθύνεται στους φίλους της επιστημονικής φαντασίας και των δυστοπικών ιστοριών που εστιάζουν στα όρια της αυτοματοποιημένης δικαιοσύνης.
Η άποψή μας για το Ένοχος κατά της δικαιοσύνης:
Ένοχος κατά της δικαιοσύνης λαμβάνει χώρα το 2029, σε ένα μέλλον ελάχιστα διαφοροποιημένο από το δικό μας, όπου η ποινική δικαιοσύνη έχει περάσει ένα αμετάκλητο σημείο: οι πιο βαριές αποφάσεις πλέον παίρνονται από τεχνητή νοημοσύνη. Ήδη, δεκαοκτώ κατηγορούμενοι έχουν περάσει από αυτό το αυτοματοποιημένο σύστημα — δεκαοκτώ καταδίκες, δεκαοκτώ εκτελέσεις. Όταν ένας ντετέκτιβ βρίσκεται κατηγορούμενος για το φόνο της γυναίκας του, έχει στη διάθεσή του μόλις ενενήντα λεπτά για να αποδείξει την αθωότητά του απέναντι σε μια αμείλικτη τεχνητή νοημοσύνη. Το φιλμ υιοθετεί μια ριζική περιοριστικότητα: μια αφήγηση σε πραγματικό χρόνο, χωρίς διαφυγές, μετατρέποντας τη δίκη σε μια πραγματική κούρσα με το θάνατο.
Παρά τις γενικά αρνητικές κριτικές, το Ένοχος κατά της δικαιοσύνης αναδεικνύεται σε μια εκπληκτικά ισχυρή κινηματογραφική εμπειρία. Εκεί που πολλοί είδαν μια επινόηση τεχνολογικού τυράκι, η ταινία επιλέγει να αξιοποιήσει πλήρως το σύστημα και να το λειτουργήσει ως κινητήριο δύναμη για το δράμα. Ο πραγματικός χρόνος δεν είναι απλά μια αισθητική επιλογή: δημιουργεί συνεχή ένταση, ένα ρυθμό καταιγιστικό που δε χαρίζεται στον θεατή. Κάθε λεπτό μετράει, κάθε απόφαση έχει βάρος, κάθε πληροφορία μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική. Η ταινία προχωρά με αμείωτη δύναμη, με εντυπωσιακή αποτελεσματικότητα.
Η σκηνοθεσία, που συχνά χαρακτηρίζεται ψυχρή, φαίνεται, αντίθετα, απόλυτα συνεπής με το θέμα της. Διεπαφές, οθόνες, ροές δεδομένων, ολογραφικές προβολές: η νοσηρή αισθητική συμβάλλει στην εικόνα ενός κόσμου όπου ο άνθρωπος σταδιακά διαλύεται μέσα στα στατιστικά στοιχεία. Η επιλογή ενός στυλ κοντά στο screen-life ενισχύει αυτήν την αίσθηση ασφυξίας, σαν ο πρωταγωνιστής να είναι ήδη εγκλωβισμένος στη λογική του αλγορίθμου που τον καταδικάζει. Η απουσία λυρισμού δεν είναι αδυναμία, αλλά επιλογή που αντανακλά την αποκλιμάκωση του ανθρώπινου παράγοντα, μέσα σε ένα σύστημα δικαιοσύνης που απογυμνώνεται από την ανθρώπινη υπόσταση.
Η ταινία βρίσκει επίσης μεγάλο μέρος της δύναμής της στον αντίπαλό της, που ενσαρκώνεται από την Rebecca Ferguson. Η επιμελώς αποστασιοποιημένη ερμηνεία της, σχεδόν χωρίς σάρκα, δίνει στην οντότητα της τεχνητής νοημοσύνης μια παγερή παρουσία. Δεν πρόκειται για μια υστερική ρομποτική μορφή ούτε για μια μοχθηρή καρικατούρα, αλλά για μια ήρεμη, λογική φωνή, αναμφισβήτητη — και ακριβώς αυτό την καθιστά φοβερή. Η AI δεν μισεί, δεν αμφιβάλλει, δεν συγχωρεί: υπολογίζει. Και σε αυτόν τον κόσμο, ο υπολογισμός αρκεί για να καταδικάσει.
Όπου το Ένοχος κατά της δικαιοσύνης διαφέρνει πραγματικά, είναι στον υποβόσκοντα λόγο του. Η ταινία δεν προσπαθεί τόσο να καταγγείλει άμεσα την τεχνολογία, όσο να ερωτήσει σχετικά με τη συλλογική μας σχέση με την ηθική ανάθεση. Τι σημαίνει να εμπιστεύεσαι την έκτιση του θανάτου σε έναν αλγόριθμο; Μπορείς να μιλήσεις για δικαιοσύνη χωρίς συνείδηση, χωρίς ενσυναίσθηση, χωρίς ανθρώπινη ατέλεια; Η τελική αποκάλυψη — πως τίποτα ουσιαστικά δεν διαφέρει ανάμεσα στους καταδικασμένους και τους υπόλοιπους ανθρώπους — αντηχεί σαν μια ωμή προειδοποίηση. Αυτό το μέλλον δεν είναι μια μακρινή δυστοπία: είναι μια απλή, σχεδόν ακούσια, προέκταση των σύγχρονων μας συμβιβασμών.
Αν και το σενάριο δε διαπρέπει απόλυτα με πολύπλοκες ανατροπές και κάποιοι δευτερεύοντες χαρακτήρες μένουν πιο απομονωμένοι, η ταινία το αντισταθμίζει με την χειραγώγηση του ρυθμού, την διαύγεια ιδεών και τη συνολική δέσμευση στην πρότασή της. Σε αντίθεση με άλλες ταινίες επιστημονικής φαντασίας που αναζητούν την πολυπλοκότητα με κάθε τίμημα, το Ένοχος κατά της δικαιοσύνης επιλέγει την ευθύτητα και την επιτακτικότητα — και αυτήν την απλότητα την καθιστά όπλο.
Το Ένοχος κατά της δικαιοσύνης καθιερώνεται ως ένα εντατικό, καθηλωτικό και βαθιά ανησυχητικό θρίλερ επιστημονικής φαντασίας. Μια δημιουργία που δεν επιδιώκει την ευχαρίστηση, αλλά να φέρει τον θεατή αντιμέτωπο με μια δυσάρεστη ερώτηση: πότε αποδεχθήκαμε ότι η δικαιοσύνη παύει να είναι ανθρώπινη; Ένα ταινία ατελής, άραγε, μα τόσο αποτελεσματική και επίκαιρη στα σύγχρονα σκηνικά της επιστημονικής φαντασίας.
Ένοχος Ταινία | 2026
Πρεμιέρα στους κινηματογράφους: 28 Ιανουαρίου 2026
Θρίλερ, επιστημονική φαντασία | Διάρκεια : NC
Σε σκηνοθεσία του Timur Bekmambetov | Με τους Chris Pratt, Rebecca Ferguson, Annabelle Wallis
Ο αυθεντικός τίτλος: Mercy
Χώρα προέλευσης : Ηνωμένες Πολιτείες
Ένοχος αντανακλά την τρέχουσα τάση των αφηγήσεων επιστημονικής φαντασίας που εστιάζουν στον ρόλο του ανθρώπου απέναντι στις μηχανές και στη νομιμότητα των αυτόματων συστημάτων λήψης αποφάσεων. Συνδυάζοντας την ένταση της πλοκής με βαθύτερα ηθικά ερωτήματα, η ταινία παρουσιάζει ένα σκοτεινό μέλλον όπου η ανθρώπινη αστοχία κινδυνεύει να αντικατασταθεί από την αμίλητη δικαιοσύνη των αλγορίθμων.
Για να παρατείνετε την εμπειρία στον κινηματογράφο, δείτε τις κυκλοφορίες του Ιανουαρίου, τα ταινίες που αξίζει να δείτε τώρα και την λίστα με τις νέες επιστημονικής φαντασίας της χρονιάς.
Αυτή η σελίδα μπορεί να περιέχει στοιχεία με την υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης, περισσότερες πληροφορίες εδώ.
