La Nuit des Musées, είναι η ευκαιρία να ανακαλύψουμε πολλά μουσεία και μνημεία που πιθανόν δεν γνωρίζουμε καλά, ή να ξαναανακαλύψουμε μέρη που νομίζαμε ότι τα ξέρουμε απ’ έξω. Κατά τη διάρκεια αυτής της βραδιάς, πολλά ιδρύματα του πολιτισμού ανοίγουν τις πύλες τους δωρεάν, για να φέρουν στο φως τις συλλογές τους και τον πλούτο τους. Το Ίνστιτούτο του Αραβικού Κόσμου δεν αποτελεί εξαίρεση από τον κανόνα και μας προσκαλεί να ανακαλύψουμε τους θησαυρούς του και το πρόγραμμα του, αυτό το Σάββατο 23 Μαΐου 2026.
Στο εσωτερικό τουInstitut du Monde Arabe, μπορείτε να περιπλανηθείτε στις μόνιμες συλλογές του μουσείου για να μάθετε περισσότερα για την ιστορία και τους πολιτισμούς των αραβικών χωρών. Μέσα σε λιγότερο από 40 χρόνια, αυτό το μουσείο, το οποίο άνοιξε το 1987, έχει γίνει ένας βασικός χώρος για την καλύτερη κατανόηση της αραβικής γλώσσας και κουλτούρας, χάρη στις εκπαιδευτικές και επίκαιρες εκθέσεις του. Αυτός ο διεπιστημονικός χώρος αναδεικνύει καλλιτέχνες από τον αραβικό κόσμο και δημιουργεί μια πολιτιστική γέφυρα μεταξύ της Ευρώπης, της Γαλλίας και του αραβικού κόσμου.
Η IMA μας καλεί λοιπόν να ζήσουμε μια ξεχωριστή βραδιά στις 23 Μαΐου 2026, για τη 22η διοργάνωση της Νύχτας των Μουσείων. Είναι μια ευκαιρία να απολαύσουμε δωρεάν τα νεότερα του χώρου και να περάσουμε μια όμορφη βραδιά υπό το σήμα του πολιτισμού!
Το 2021, το μουσείο του Ινστιτούτου του Αραβικού Κόσμου δέχεται μια γενναιόδωρη δωρεά: ένα σύνολο αρχείων, βαμμένες κεραμικές και πολυάριθμα φύλλα σχεδίων με γκουάς, δημιουργημένα στο τέλος της δεκαετίας του 1960 κατά τη διάρκεια εργαστηρίων κοινωνικοθεραπείας που διεξάγονταν στο ψυχιατρικό νοσοκομείο Μπλίδα-Ζονβίλ (HPB), έναν αλγερινό θεσμό που σημάδεψε η μορφή του Φραντ Φανόν.
Να αυτή η δωρεά που φωτίζεται μέσα στο ιστορικό της συγκείμενο.
Το ψυχιατρικό νοσοκομείο της Μπλίδα-Ζονβίλ (HPB) ιδρύεται το 1933. Ο Φραντ Φανόν (1925-1961), ιατρός-ψυχίατρος και μείζονα μορφή του αντι-αποικιοκρατικού αγώνα, υπηρετεί ως διευθυντής ιατρικής από το 1953 ως το 1956· το νοσοκομείο θα φέρει το όνομά του από την ανεξαρτησία της χώρας. Σε ρήξη με την αποικιακή ψυχιατρική προσέγγιση, ο Φανόν επαναπροσδιόρισε την προσέγγιση της ψυχιατρικής, προσαρμόζοντάς τη στο τοπικό πολιτισμικό και κοινωνικό περιβάλλον των ασθενών. Μαζί τους και με την ιατρική ομάδα δημιούργησε έναν κοινωνικό ιστό εντός του ιδρύματος, με χειρονακτικές δραστηριότητες, μουσικοθεραπεία και αθλητικές πρακτικές, ώστε να διευκολυνθεί η έκφραση των ασθενών προς πιθανή ίαση και επανένταξή τους στην κοινωνία.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, οι διάδοχοι του Φανόν αναπτύσσουν αυτήν την πρακτική της κοινωνικής θεραπείας. Αποδεικτικά είναι τα εργαστήρια σχεδίου που γέννησαν αυτό το πλούσιο σύνολο ζωγραφιών με γκουάς. Το σχέδιο μετατρέπεται σε ένα πραγματικό μέσο έκφρασης για τους ασθενείς.
Η έκθεση διερευνά το περιεχόμενο αυτών των ζωγραφιών, αναδεικνύοντας την ανθρώπινη διάσταση των ασθενών που τις υλοποίησαν· και, αξιοποιώντας τα αρχεία της δωρεάς, φωτίζει το ιστορικό πλαίσιο μέσα στο οποίο εντάσσονται οι συνεισφορές των εργαστηρίων τέχνης στο νοσοκομείο.
Ελάτε να περάσετε τη Νύχτα των Μουσείων 2026 στην IMA!
Με αφορμή το γεγονός, το Ινστιτούτο για μια ημέρα ανοίγει τις πόρτες του μέχρι αργά το βράδυ και προσφέρει μια βύθιση στην καρδιά των συλλογών και των μεγάλων περιοδειών του.
Στο πρόγραμμα: ελεύθερη και δωρεάν περιήγηση στις συλλογές του μόνιμου μουσείου, στις εκθέσεις “Δοκιμάζοντας την τέχνη για ιατρικούς σκοπούς” και “Λιβύη, κληρονομιά αποκαλυμμένη”, καθώς και στις δύο κύριες εκθέσεις της εποχής: “Οι Βύβλοι, αιώνια πόλη του Λιβάνου” και “Δούλοι στη Μεσόγειο, XVII–XVIII αιώνας”. Και δρωµένα, μεσολαβήσεις και καλλιτεχνικές παρεμβάσεις για μια ακόμη πιο καθηλωτική εμπειρία!
Η έκθεση Δούλοι στη Μεσόγειο. XVII–XVIII αιώνες εστιάζει ιδιαίτερα στην παρουσία και τα μαρτυρίες που συχνά παραβλέπονται των Βόρειο-Αφρικανών αλλά και ορισμένων Δυτικών Αφρικανών που αιχμαλωτίζονταν στην Ευρώπη. Εστιάζει τα γεγονότα στα λιμάνια της Γαλλίας, της Ιταλίας και στο νησί της Μάλτας από τον 17ο αιώνα μέχρι τα χρόνια 1830, φωτίζοντας τις εμπειρίες και τις απεικονίσεις αυτών των ανθρώπων που αναγκάζονταν να εργάζονται ως γαλιέρους, υπηρέτες, μεταφραστές, μουσικοί και βοηθοί καλλιτεχνών.
Αποκαλύπτει τον βαθύ αντίκτυπο αυτής της ιστορίας στις υλικές κουλτούρες της Ευρώπης καθώς παρουσιάζει ένα ευρύ φάσμα εντυπωσιακών και σπάνιων έργων τέχνης: ένα σκίτσο από τη φύση ενός μουσουλμάνου δούλου φτιαγμένο από τον αρχιζωγράφο του Louis XIV, τον Κάρλος Λεμπρυν· έργα τέχνης που απεικονίζουν ή εμπνέονται από το εμβληματικό μνημείο του Πιέτρο Tacca γνωστό ως «Quattro Mori»· πίνακες που αποτυπώνουν την καταστολή εξέγερσης δούλων στη Μάλτα το 1749· ένα λεύκωμα εξαιρετικών σχεδίων του Fabroni που απεικονίζει γαλιέρους σε εργασία και ανάπαυση· και άλλα αξιοσημείωτα αντικείμενα όπως όπλα θαλάσσης, γλυπτά πλοίων, γοητείες και επιστολές γραμμένες από μαύρους και χριστιανούς σκλάβους, οι οποίες θα διαβαστούν φωναχτά.
Τέλος, ένα πρωτότυπο, ασύνηθο έργο τέχνης σύγχρονης τέχνης, το Suspended inTime, του καλλιτέχνη Kevork Mourad, θα ανοίξει ορίζοντες σχετικά με το πώς αυτή η μακρά ιστορία έχει διαμορφωθεί σήμερα: από τη λήθη της μετά την κατάληψη της Αλγερίας από γαλλικές δυνάμεις το 1830 μέχρι τις σύγχρονες συζητήσεις για τα έργα τέχνης που έχουν απεικονίσει την σκλαβιά, συμπεριλαμβανομένων των Quattro Mori.
Η έκθεση Δούλοι στη Μεσόγειο. XVII–XVIII αιώνες εστιάζει ιδιαίτερα στην παρουσία και τα μαρτυρίες που συχνά παραβλέπονται των Βορειο-Αφρικανών αλλά και ορισμένων Δυτικών Αφρικανών που αιχμαλωτίζονται στην Ευρώπη. Εστιάζει στα λιμάνια της Γαλλίας, της Ιταλίας και στο νησί της Μάλτας από τον 17ο αιώνα μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1830, φωτίζοντας τις εμπειρίες και τις απεικονίσεις αυτών των ανθρώπων που αναγκάζονταν να εργάζονται ως γαλιέρους, υπηρέτες, μεταφραστές, μουσικοί και βοηθοί καλλιτεχνών.
Αποκαλύπτει τον βαθύ αντίκτυπο αυτής της ιστορίας στις υλικές κουλτούρες της Ευρώπης, παρουσιάζοντας ένα ευρύ φάσμα εξαιρετικών και σπάνιων έργων τέχνης: ένα σκίτσο από τη φύση ενός μουσουλμάνου σκλάβου από τον αρχιεπιμελητή ζωγραφικής του Louis XIV, Charles Lebrun· έργα που απεικονίζουν ή έχουν εμπνευστεί από το εμβληματικό μνημείο του Pietro Tacca γνωστό ως «Quattro Mori»· πίνακες που αποτυπώνουν την καταστολή εξέγερσης δούλων στη Μάλτα το 1749· ένα λεύκωμα σπουδαίων σχεδίων του Fabroni με σκλάβους στη δουλειά και στην ανάπαυση· και άλλα αξιόλογα αντικείμενα όπως ναυτικά όπλα, γλυπτά πλοίων, φυλαχτά και επιστολές γραμμένες από μαύρους και χριστιανούς αιχμαλώτους, που θα διαβαστούν δυνατά.
Τέλος, ένα ασύλληπτο, πρωτότυπο έργο τέχνης σύγχρονης τέχνης, Suspended inTime, του καλλιτέχνη Kevork Mourad, θα εμφαίνει πώς εξελίχθηκε αυτή η μακρόχρονη ιστορία: από τη λήθη μετά την κατάληψη της Αλγεριού από τα γαλλικά στρατεύματα το 1830 μέχρι τις σύγχρονες συζητήσεις γύρω από τα έργα τέχνης που έχουν απεικονίσει τη σκλαβιά, συμπεριλαμβανομένων των Quattro Mori.
**Ανακαλύψτε τη επιλογή του ταμία γύρω από την έκθεση**
Ελάτε να περάσετε το Nuit des musées 2026 στο IMA!
Με αφορμή την εκδήλωση, το Ινστιτούτο ανοίγει για πρώτη φορά σε τακτικό ωράριο νύχτας και σας προσκαλεί σε μια βαθιά βύθιση στις συλλογές και στις κύριες εκθέσεις του.
Στο πρόγραμμά του συμπεριλαμβάνονται η ελεύθερη και δωρεάν ξενάγηση στις μόνιμες συλλογές του μουσείου, στις εκθέσεις «Δοκιμάζοντας την Τέχνη για τη Θεραπεία» και «Λιβύη, αποκαλυμμένη κληρονομιά», καθώς και στις δύο πλέον σημαντικές εκθέσεις της στιγμής: «Βύβλος, αρχαία πόλη του Λιβυκού» και «Σκλάβοι στη Μεσόγειο, XVII–XVIII αι.» ενώ θα υπάρχουν διαδραστικά δρώμενα, μεσολαβήσεις και παρεμβάσεις καλλιτεχνικές για ακόμα πιο καθηλωτική εμπειρία!
Τα τελευταία πενήντα χρόνια η γαλλική αρχαιολογική αποστολή στη Λιβύη ερευνά και αναδεικνύει μια εξαιρετικής αξίας κληρονομιά, από τη νεολιθική μέχρι τη μεσαία βυζαντινή περίοδο, σε ολόκληρη τη λιβυκή επικράτεια. Η έκθεση τεκμηριώνει και αποκαλύπτει το έργο τους.
Ανάμεσα στους τόπους που παρουσιάζονται:
Măsak Η αποστολή στο Μάσακ αποτέλεσε την πρώτη προληπτική αρχαιολογική καμπάνια που πραγματοποιήθηκε ποτέ στη Λιβύη, από το 2001 έως το 2005, στην Παραχωρημένη Περιοχή NC191, ακριβώς στη Σαχάρα. Περισσότεροι από εξήντα αρχαιολόγοι περιέφεραν πεζή 4000 χιλιόμετρικών γραμμών σεισμικών ευρημάτων από τις εξερευνήσεις υδρογονανθράκων. Το αποτύπωμα είναι σημαντικό: 3596 αρχαιολογικά ευρήματα εντοπίστηκαν, ανανέωσαν τη γνώση για αυτή την περιοχή προσβάσιμη με δυσκολίες.
Bu Njem και Syrtique Μία πρώτη αποστολή υπό τον René Rebuffat (1967–1976) εστιάστηκε στις γραμμές οχυρώσεων ρωμαϊκής περιόδου και έφερε στο φως το αρχαίο φρούριο της Gholaia, το σημερινό Bu Njem. Ο André Laronde, με τον Mohamed Fakroun και τη Monique Longerstay, οργάνωσε δεύτερη αποστολή (1990–1999) σε πέντε κοιλάδες της συρτικής περιοχής, αποκαλύπτοντας κατοικημένη αρχαιότητα με κύρια χαρακτηριστικά φάρμες και πετρόχτιστους τοίχους, που συγκράτουν νερό και έδαφος, και καθορίζουν αγροτικές και ζωικές ζώνες.
Leptis Magna Ιδρυμένη από τους Φοινίκες τον 7ο αιώνα π.Χ., η Λέπτισ Μάγκνα γνώρισε ακμή υπό τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, χάρη στο ακμάζον εμπόριο και την εύνοια του αυτοκράτορα Σεβήρου, από την πόλη καταγωγής του, με εντυπωσιακά μνημεία που εξακολουθούν να μαρτυρούν την εποχή τους. Το 1993, ο André Laronde ταυτοποίησε λουτρώνες που ονόμασε «της Ανατολής», δευτερόλεπτοι σε μέγεθος από τα λουτρά του Αδριανού στη Λέπτισ Μάγκνα. Διακοσμημένοι με ψηφιδωτά, μαρμάρα, επενδύσεις ζωγραφιστές και στέμφυλα, λειτουργούσαν μέχρι το μέσο του 3ου αιώνα μ.Χ. Αυτός ο χώρος ξεχωρίζει και για το σύστημα ύδρευσης του, το οποίο δε σταματά να αποκαλύπτει μυστικά για μελλοντικές αποστολές…
Abou Tamsa Το σπήλαιο-Abou Tamsa στη Κυρηναϊκή ήταν κατοικείται από την Τύχη VII–V χιλιερίδες π.Χ. από μικρές νομαδικές ομάδες ποιμένων-κυνηγών-συλλεκτών, που ανάμεσα στους πρώτους στη Βόρεια Αφρική παρήγαγαν κεραμικά σκεύη και ανέθρεψαν κατσίκες ελληνικής προέλευσης. Τα αρχαιολογικά ευρήματα ρίχνουν φως στις δραστηριότητες αυτών των νεολιθικών πληθυσμών.
Apollonia Ο αρχαίος λιμένας της Κυρηναϊκής, που ιδρύθηκε τον 7ο αιώνα π.Χ., απέκτησε αυτονομία γύρω στο 100 π.Χ., με το όνομα Apollonia. Ανοιχτή προς τη Μεσόγειο, η ύπαρξή της τεκμηριώνεται σε πάνω από ένα χιλιετές διάστημα, από τη φάση του αρχαϊκού μέχρι τη μακρά ύστερη αρχαιότητα· τότε υιοθέτησε το χριστιανικό όνομα Sôzousa και έγινε πρωτεύουσα της Κυρηναϊκής. Οι ανέπαφες και θαλάσσιες ανασκαφές της Apollonia βοήθησαν να γνωρίσουμε την πόλη με τα τείχη, το διπλό λιμάνι που σήμερα καλύπτεται, τα λουτρά ή το αμφιθέατρο εκτός των τειχών. Από το 2002, ο Jean-Sylvain Caillou συνεχίζει τις έρευνες στην Ακρόπολη.
Latrun Βρίσκεται κοντά στη θάλασσα, ανατολικά της Apollonia και στο λόφο του Djebel el Akhdar, ο Érythron-Latrun αποκαλύπτει την ιστορία μιας ακμάζουσας πόλης στην Κυρηναϊκή, προσελκύοντας ήδη από την αρχαιότητα ναύτες, εμπόρους και προσκυνητές, και σήμερα θεωρείται αρχαιολογικός και φυσικός χώρος με ξεχωριστό δυναμικό, προσφέροντας μια μοναδική ματιά στην εξέλιξη των χωριών της Κυρηναϊκής, από την Ελληνιστική περίοδο έως τον μαρασμό μετά την Αραβική κατάληψη.
Marmarique occidentale Το 2010, μια γαλλο-λιβυκή ομάδα αρχαιολόγων εξερευνά μια ανεξερεύνητη περιοχή: τη Δυτική Marmarique, με αποστολή χαρτογράφησης των ευρημάτων κατά μήκος των ζωνών σεισμικών καταγραφών για τον λογαριασμό της Total Libye. Αποτέλεσμα: 56 εντοπισμένα αρχαιολογικά τοπία, αποτυπώνοντας ζωές από τη Νεολιθική μέχρι σήμερα. Μεταξύ Αιγύπτου και Κυρήνης, οι νομαδικές φυλές άφησαν οχυρά, μαυσωλεία, αρχαίες κατοικίες και συστήματα άρδευσης, συνυφαίνοντας ελληνικές, ρωμαϊκές και βυζαντινές επιρροές με τοπικές παραδόσεις, συνθέτοντας τον χαρακτήρα μιας επαρχίας-διόδια, πέρασμα ή στρατηγικό φρούριο.
Surt Βορειοανατολικά της Λιβύης, στην κεντρική ακτή, ο Σουρτ βρίσκεται στην έρημο που χωρίζει την Τρίπολη από την Κυρηναϊκή. Ο πρώτος ισλαμικός αρχαιολογικός χώρος που εξετάστηκε στη Λιβύη το 1963. Από το 2007 έως το 2010, πέντε προγράμματα υπό τον Jean-Michel Mouton οδήγησαν σε χαρτογράφηση της πόλης, σε προσδιορισμό διαφόρων τομέων ανασκαφών: οικιστικά κτίρια, δημόσια κτίρια, θρησκευτικά μνημεία (ziyāda της ισλαμικής μεγίστης) και άλλους οικιστικούς χώρους. Οι εργασίες επέτρεψαν τη σημαντική επιβεβαίωση ότι η τελευταία φάση κατοίκησης της πόλης χρονολογείται στον 14ο αιώνα.
Υποβρύχες ανασκαφές του λιμανιού Apollonia Η Apollonia, σήμερα μισοβυθισμένη, φιλοξενεί μερικά από τα πιο αξιοσημείωτα υπόγεια αρχιτεκτονικά κατάλοιπα της Μεσογείου. Η MAFL μπόρεσε να ερευνήσει ναυάγιο αρχαϊκής εποχής, που βυθίστηκε προ του λιμένα και να προτείνει την εξέλιξη του τοπογραφικού σχηματισμού των λιμενικών δομών και των ακρών από τα πρώτα τους βήματα, από τον 6ο αιώνα π.Χ. Στις προόδους αυτές πλουτίζεται και ο αρχαιολογικός θησαυρός που έχει το μουσείο της Apollonia: πήλινα σκεύη, νομίσματα, έργα σε μπρούντζο, πέτρα ή μάρμαρο, όπως το εξαιρετικό πορτρέτο του Πτολεμαίου Γ’ ή μια κάρτα Ντίονυσο.
Υποβρύχες ανασκαφές στην Leptis Magna και τη Sabratha Η έρευνα στη Leptis Magna επίκεντρο το προ λιμάνι, με απροσδόκητο αποτέλεσμα: ο προ-λιμένας φαινόταν να είχε δεύτερο προσήνεμο μόλο που προστάτευε τη διέλευση από τις ανατολικές ρίμες. Στη Sabratha, οι ανασκαφές αποκάλυψαν ενεγάσματα, δεξαμενές και σιλό που είχαν διαβρωθεί από τη θάλασσα. Αντίθετα, ο φυσικός βράχος πλησίον της ακτής στήριζε ένα μεσαιωνικό κιονοτήρα που είχαν επεξεργαστεί οι κυματισμοί.
Αγώνας κατά της λαθραίας διακίνησης αρχαιολογικών αγαθών Η κληρονομιά της Λιβύης απειλείται από το λαθρεμπόριο. Από το 2011 συνεχίζονται κλοπές, ανεπίσημες εξορύξεις και παράνομες εξαγωγές, ενισχυμένες από την παγκόσμια ζήτηση. Από το 2012 η MAFL, μαζί με τους Morgan Belzic, Camille Blancher και Vincent Michel, μάχεται το φαινόμενο συμπράττοντας με τις διωκτικές αρχές και τον DOA: εντοπίζει τα θραύσματα-πλαγών αντικειμένων, αναλύει τα δίκτυα και τους χώρους λεηλάτησης. Πάνω από 250 αντικείμενα έχουν ταυτοποιηθεί, διευκολύνοντας έρευνες, συλλήψεις και 29 κατασχέσεις σε 9 χώρες, με 19 επιστροφές στη Λιβύη.
Ελάτε να περάσετε τη Νύχτα των Μουσείων 2026 στο ΙΜΑ!
Με αφορμή αυτή τη γιορτή, το ΙΜΑ ανοίγει εξαιτίας ειδικά για μια νύχτα τις πόρτες του και προσφέρει μια εμβύθιση στο επίκεντρο των συλλογών του και των μεγάλων του εκθέσεων.
Στο πρόγραμμα, ελεύθερη και δωρεάν περιήγηση στις μόνιμες συλλογές του μουσείου, στις εκθέσεις “Τιτλοφορία τέχνης για ιατρική θεραπεία” και “Λιβύη, κληρονομιά αποκαλυμμένη”, και στις δύο σημαντικότερες εκθέσεις της περιόδου: “Βύβλος, αρχαία πόλη του Λιβάνου” και “Σκλάβοι στη Μεσόγειο, XVII–XVIII αι.”. Και διοργανώσεις, διαδραστικές παρεμβάσεις και καλλιτεχνικές παρεμβάσεις για μια ακόμη πιο καθηλωτική εμπειρία!
Σε μια συγκυρία που η διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς στον Λίβανο και η μετάδοση των πολιτιστικών κληρονομιών συνιστούν κύριες προκλήσεις, το Ινστιτούτο του Αραβικού Κόσμου αφιερώνει μια εξαιρετική έκθεση στον Βύβλο, αρχαία πόλη του Λιβάνου, μια από τις αρχαιότερες κατοικημένες πόλεις παγκοσμίως.
Βυθιστείτε στην ιστορία του πρώτου διεθνούς θαλάσσιου λιμένα παγκοσμίως: ο Βύβλος, ο οποίος έπαιξε κεντρικό ρόλο στην ιστορία της Μεσογείου, συνέδεσε από τα πανάρχαια χρόνια τη λιβανική ακτή με την Αίγυπτο, τη Μεσοποταμία και τον ελλαδικό κόσμο, δημιούργησε μοναδικούς δεσμούς με τους Φαραώ και διαδραμάτισε βασικό ρόλο στη διασπορά του φοινικικού αλφαβήτου.
Οβελίσκος της Άμπισεμ, ψηφιδωτό της απαγωγής της Ευρώπης…: 400 εξαιρετικά τεμάχια, τοποθετημένα σε μια εντυπωσιακή σκηνογραφία, σας βυθίζουν στην επική αφήγηση αυτής της πόλης από τις αρχαιότερες της Λιβάνης και περιλαμβάνεται στον κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Μια ιστορία που ξεκίνησε πάνω από 8900 χρόνια πριν, με πρωταγωνιστές ναυτικούς και έμπορους, βασιλιάδες και φαραώ. Αποκλειστικά: οι τελευταίες ανακαλύψεις του αρχαίου λιμανιού και τα ολοκληρωμένα αποτελέσματα των πιο πρόσφατων ανασκαφών, που έφεραν στο φως την πύλη Νότια της πόλης και μια νεκρόπολη της Εποχής του Χαλκού, η οποία έφτασε μέχρι εμάς άθικτη.
Le programme est mis à jour en fonction des annonces officielles.
Πρόκειται για ένα σπουδαίο πρόγραμμα που θέτει στο επίκεντρο τους καλλιτέχνες από τον αραβικό κόσμο και μας επιτρέπει να (ξανα)δούμε τις περιοδικές εκθέσεις του μουσείου από μια νέα οπτική γωνία. Εν ολίγοις, είναι μια εκδήλωση που δεν πρέπει να χάσετε τη Νύχτα Μουσείων! Λοιπόν, θα πάμε;
Ημερομηνίες και χρονοδιαγράμματα
Στις 23 Μάιος 2026
Θέση
Ινστιτούτο Αραβικού Κόσμου
1 Rue des Fossés Saint-Bernard
75005 Paris 5
Πρόσβαση
Μετρό Jussieu γραμμή 7, γραμμή 10
Τιμές
Δωρεάν
Επίσημη ιστοσελίδα
www.imarabe.org
