Το μεγάλο έργο της πύργος Μονπαρνάν δεν θα ξεκινήσει όπως είχε προγραμματιστεί. Συνελευόμενοι σε γενική συνέλευση την Τρίτη 21 Ιουλίου 2026, οι συνιδιοκτήτες του ψηλότερου ουρανοξύστη στο κέντρο του Παρισιού, που δεσπόζει στο 15ο διαμέρισμα στα όρια των 6ου και 14ου, διαπίστωσαν την ακυρότητα του σχεδίου ανακαίνισης που είχε ψηφιστεί λίγους μήνες νωρίτερα. Μια πληροφορία που αποκαλύφθηκε από Le Figaro, ο οποίος κλείνει δέκα χρόνια συζητήσεων γύρω από αυτήν την υπόθεση-σταθμό.
Το κίνητρο φέρει το όνομα LFPI. Ο διαχειριστής ακινήτων, που κατέχει περίπου το 30% του κτιρίου, εξήγησε στους υπόλοιπους συνιδιοκτήτες ότι δεν επιθυμεί πλέον να χρηματοδοτήσει τη μετατροπή όπως είχε σχεδιαστεί. Τώρα υποστηρίζει μια παρέμβαση πιο μετριοπαθή και κυρίως φθηνότερη.
Πρέπει να πούμε ότι οι σύννεφοι μαζεύονταν επί μήνες πάνω από τα 210 μέτρα του ουρανοξύστη. Ο προϋπολογισμός είχε ήδη γλιστρήσει από 624 εκατομμύρια ευρώ χωρίς τους φόρους το καλοκαίρι του 2025 σε 727,7 εκατομμύρια τον Μάρτιο του 2026, φτάνοντας εντελώς κοντά στα 800 εκατομμύρια με την ανακάλυψη αμίαντου. Οι τράπεζες, απογοητευμένες από τη διχάωση μεταξύ των μετόχων, αρνήθηκαν να χορηγήσουν τις χρηματοδοτικές εγγυήσεις που χρειάζονταν για το κλείσιμο της χρηματοδότησης.
Στα εσωτερικά μέτωπα προστίθενται οι αντιπαραθέσεις μεταξύ των ιδιοκτητών. Τον Μάιο του 2026, αρκετοί ιδιοκτήτες, μεταξύ των οποίων ο Ξαβιέ Νιέλ, προχώρησαν σε αγωγή κατά αποφάσεων που ελήφθησαν στη Γενική Συνέλευση, κυρίως για τις ανταλλαγές επιφανειών. Λίγες ημέρες πριν από τη συνεδρίαση του Ιουλίου, ο συνιδιοκτήτης Φρεντέρα Λεμό όντως καταγγείλει με σκληρές ηλεκτρονικές επιστολές ενδεχόμενα συγκρούσεων συμφερόντων στην επιλογή ορισμένων παρόχων. Επιπλέον επιβεβαίωσε ότι δεν θα παραιτηθεί από τα διαμερίσματα στον 43ο όροφο, εμποδίζοντας καθαρά την ανέγερση του ξενοδοχείου πολυτελείας που προγραμματιζόταν ανάμεσα στους ορόφους 42 και 45.
Υπογράφει η συλλογικότητα Nouvelle AOM (Franklin Azzi Architecture, ChartierDalix και Hardel Le Bihan), η οποία είχε κερδίσει τον διεθνή διαγωνισμό το 2017, το έργο έπρεπε να ξεπεράσει τον σκοτεινό όγκο της δεκαετίας του 1970. Στο πρόγραμμα:
Τα έργα θα έπρεπε να αρχίσουν τον Σεπτέμβριο του 2026, με επαναλειτουργία που ευελπιστούσαν για τα τέλη του 2030. Οι εταιρείες που έχουν αναλάβει το έργο, μεταξύ των οποίων οι Sefri-Cime και η Vinci Construction, βλέπουν λοιπόν αρκετά χρόνια προετοιμασίας να πηγαίνουν χαμένα.
Ναι, και είναι το μόνο σημείο που πράγματι προχωρά. Παρά την αντίθεση της LFPI, η Γενική Συνέλευση στις 21 Ιουλίου 2026 ξεκίνησε μια πρώτη φάση εργασιών απομάκρυνσης αμιάντου. Ένα αναπόφευκτο βήμα: μάλιστα, οι περιφέρειες Ιle-de-France και Παρισιού είχαν ήδη ζητήσει από τον Νοέμβριο του 2025 να επιταχυνθεί το χρονοδιάγραμμα λόγω της παρουσίας αμιάντου στο κτίριο.
Ο πύργος είναι άδειος από τη φυγή των τελευταίων ενοίκων του, στις 31 Μαρτίου 2026. Το πανοραμικό παρατηρητήριο του 56ου ορόφου έκλεισε την ίδια μέρα, έχοντας φιλοξενήσει τους Παριζιάνους και τους τουρίστες για πάνω από πενήντα χρόνια.
Κανείς δεν μπορεί να το πει με βεβαιότητα σήμερα. Νέοι αρχιτέκτονες θα κληθούν να δουλέψουν πάνω σε μια ελαφρύτερη εκδοχή, συμβατή με το βιοκλιματικό PLU που υιοθέτησε ο Δήμος Παρισίων. Πρόσθετη δυσκολία: η τρέχουσα άδεια οικοδομής λήγει τον Νοέμβριο του 2026, γεγονός που αφήνει πολύ περιορισμένο περιθώριο δράσης. Δεν έχει δημοσιοποιηθεί επίσημη ανακοίνωση από τον Δήμο Παρισίων, τον διαχειριστή ή την LFPI. Ούτε έχει ανακοινωθεί χρονοδιάγραμμα για νέο σχέδιο ούτε σαφής θέση όσον αφορά την άδεια δόμησης που λήγει σύντομα. Αυτό είναι το σημείο που θα παρακολουθήσουμε τις επόμενες μέρες: ή θα υποβληθεί τροποποιημένη άδεια πριν από τη λήξη, ή όλα θα ξεκινήσουν από την αρχή.
Όσον αφορά τους εκλεγμένους, αρνούνται να χαλάσουν τα σχέδια. Ο Φιλίπ Γκονζόν, δήμαρχος του 15ου διαμερίσματος, επιμένει ότι το έργο πρέπει να προχωρήσει στην εκδοχή που έχει ψηφιστεί. «Δεν θέλουμε μια ανακαίνιση πρόχειρη», δηλώνει στο actu Paris, υπενθυμίζοντας ότι η γειτονιά περιμένει αυτή την ανάπλαση εδώ και δεκαπέντε χρόνια. Για την παρακολούθηση της εξέλιξης της υπόθεσης, ο Δήμος του Παρισιού και ο δήμος του 15ου δημοσιεύουν τακτικά ενημερώσεις σχετικά με τον επανασχεδιασμό της περιοχής Μέην-Μονπαρνάς. Εν τω μεταξύ, η γειτονιά ζει με έναν σβηστό πύργο και ένα εμπορικό κέντρο σε αβεβαιότητα, σε απόσταση λίγα βήματα από τον κήπο Ατλαντικού και από το κοιμητήριο του Μονπαρνάς.
Για να κατανοήσετε πλήρως το θέμα, διαβάστε ξανά το άρθρο μας Ανακαίνιση του πύργου Montparnasse: όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για το σχέδιο 2026-2028, που σήμανε την αρχή αυτής της μακράς παύσης.
