Η Μπαϊαδέρα του Νουρέγιεφ στην Όπερα Μπαστλί: ένα θεαματικό μπαλέτο, κλασικό αριστούργημα

Από τις 17 Ιουνίου μέχρι τις 14 Ιουλίου 2026, η Εθνική Όπερα του Παρισιού παρουσιάζει εκ νέου τη «La Bayadère» στην εμβληματική εκδοχή του Ρούντιφ Νορέεφ στο Όπερα Μπαστίλ. Ένα μπαλέτο μεγάλης κλίμακας, ανάμεσα σε δεξιοτεχνία, ονειρικότητα και παράδοση του μεγάλου θεάματος. Ανακαλύψτε την άποψή μας.

La Bayadère επιστρέφει στη σκηνή της Όπερας Μπαστίλ, από 17 Ιουνίου έως 14 Ιουλίου 2026, σε χορογραφία Ρούντλφ Νουριέφ, ένας από τους σημαντικότερους χορογράφους του 20ού αιώνα και ιστορική φιγούρα του θεάτρου. Εφεύρεση που έκανε το Παρίσι το 1992, αυτή η παραγωγή αποτελεί την ύστατη χαιρετισμό του Νουριέφ στο κοινό του και μία από τις πιο λαμπρές επανερμηνείες του κλασικού μπαλέτου που κληρονόμησε ο Μαριούς Πετίπα.

Aυτό το μεγάλο χορευτικό αφήγημα, τοποθετημένο σε μια φανταστική Ινδία, σταθερά καθιερώνεται ως πυλώνας του ρεπερτορίου, συνδυάζοντας ομαδικά σκηνικά δρώμενα, ερωτικό δράμα και απέραντή χάρη. Σε ένα υπερπολυτελές και συμβολικό σκηνικό, La Bayadère διηγείται την τραγική ιστορία της Nikiya, ιερής χορεύτριας, και του Solor, πολεμιστή που προορίζεται για την κόρη του ράτζη. Απάτες απάτες, ζήλιες και όρκοι που σπάζουν διαδοχικά οδηγούν μέχρι το διάσημο Α πράξη των Σκιών, κορυφή λυρισμού και ακρίβειας.

Αυτή η σκηνή, όπου 32 χορεύτριες με λευκά τουτιά σχεδιάζουν στον καθρέφτη τέλειες γραμμές μέσα σε μια ομιχλώδη, ατμοσφαιρική σκιά, παραμένει ένα από τα πιο εμβληματικά στιγμιότυπα του κλασικού μπαλέτου. Μέσα από εκτυφλωτικές φορεσιές, ευφάνταστους φωτισμούς και βιρτουόζικες παραλλαγές, το έργο ξεδιπλώνει μια ολόκληρη φαντασία με ανατολιστικές αποχρώσεις, εμφαναλισθείσα από τη μουσική του Ludwig Minkus.

La Bayadère απευθύνεται σε όλους τους θεατές, από τους πιστούς της l’Opéra μέχρι όσους έρχονται για πρώτη φορά σε ένα μπαλέτο. Οι λάτρεις της κλασικής χορογραφίας θα αναγνωρίσουν τη σχολαστικότητα της ακαδημαϊκής παράδοσης και το θεατρικό μεγαλείο που χαρακτηρίζουν το στυλ Noureev, ενώ οι θεατές που γοητεύονται από μεγάλες οπτικές αφηγήσεις θα μαγευτούν από την αφηγηματική διάσταση και την αισθητική του έργου.

Η γνώμη μας

Από την πρώτη πράξη ο τόνος τίθεται: απόλυτη εμβύθιση. Οπτικά, η παραγωγή φιλοτεχνεί εκπληκτικά σκηνικά σχεδιασμένα από τον Ezio Frigerio, μεταφέροντάς μας από έναν ιερό ινδικό ναό όπου η φλόγα καίει κόκκινη στο ρυθμό της μουσικής που παίζεται μπροστά στα μάτια μας, μέχρι τους πολυτελείς εσωτερικούς χώρους ενός Παλάτιου της Ανατολής.

Τα κουστούμια της Franca Squarciapino, άλλοτε ονειρεμένα πολύχρωμα σάρι ή χρωματιστές φούστες, διακρίνουν τέλεια την κοινωνική θέση και τον χαρακτήρα των προσώπων, προσθέτοντας παράλληλα μια εξαιρετική ροή στις κινήσεις. Ένα συνολικό αποτέλεσμα που τιμά τον εξαιρετικό κόπο των εργαστηρίων της Εθνικής Όπερας του Παρισιού.

Χωρίς να ακουστεί λέξη, η εκφραστικότητα των χορευτών - που φέτος φέρνουν κοντά την Αστέρα Sae Eun Park (Nikiya) και τον Πρώτο Χορευτή Paul Marque (Solor) - μεταφέρει ένα συναισθηματικό φορτίο με αξιοσημείωτη διαύγεια, προσθέτοντας ομορφιά στους πίνακες και πλούτο στους ρόλους, κυρίως γυναικείους.

Η δεύτερη πράξη δυναμώνει ακόμα περισσότερο με την εντυπωσιακή είσοδο του ήρωα πάνω σε ελέφαντα, ανοίγοντας τον δρόμο σε μια σειρά από τελετουργικούς χορούς γιορτής και απονομής δώρων. Εδώ οι βιρτουόζοι κλέβουν την παράσταση: οι περιστροφές του Solor ή οι μαστιγώσεις της Gamzatti (Inès Mcintosh), με απεριόριστη ακρίβεια, κόβουν σχεδόν την ανάσα στο κοινό.

Η ευφυής χρήση αντικειμένων (φτερά, περσίδες) δίνει στη χορογραφία μια τρέλα ζωής πριν από το κεντρικό σημείο κορύφωσης: το σπαρακτικό σόλο της Μπαγιάντερ, που συνεχίζει να χορεύει με χάρη παρά το θανατηφόρο δάγκωμα της φίδι.

Η τελευταία πράξη μας βυθίζει σε μια τελείως διαφορετική ατμόσφαιρα, πιο μελαγχολική και ονειρική. Μπροστά σε ένα σκηνικό που θυμίζει χριστουγεννιάτικο κήπο ή μια μυστηριώδη ζούγκλα, ανοίγεται η γνωστή Πράξη των Σκιών, μια πραγματική λευκή πράξη. Ο τέλειος συντονισμός των λευκών τουτων που κατεβαίνουν τη σκηνή παραπέμπει άμεσα στη μαγεία του Κύκνου Λιμνών.

Αν η απόλυτη κομψότητα αυτού του πίνακα μαγεύει σε θεατές, το πολύ κλασικό φινάλε μπορεί να φανεί ελαφρώς μεγαλύτερο σε διάρκεια και απαιτητικό για το ευρύ κοινό. Η έλλειψη χρωμάτων και η γεωμετρική επανάληψη των ποικιλιών των σκιών επιμηχύνουν τον ρυθμό και ζητούν συγκέντρωση για να αξιολογηθεί σωστά η ερμηνεία. Το θέαμα κλείνει ωστόσο με μια νότα σπάνιας ποίησης, ύστερα από 2ώ 55’ ενός αξέχαστου ταξιδιού στα πέρατα της ρομαντικής Ανατολής, ένα υπέροχο, καθάρσιο στιγμιότυπο.

Δύο διαλείμματα διαχωρίζουν τις τρεις πράξεις, επιτρέποντας στο κοινό να χαλαρώσει και να απολαύσει καλύτερα τις τρεις ώρες μπαλέτου, οι οποίες μπορεί να φαντάζουν αιώνιες σε όσους δεν είναι συνηθισμένοι σε αυτόν τον κλασικό είδος θεαμάτων. Δεν είναι όλες οι ημερομηνίες ακόμη πλήρεις, αξιοποιήστε αυτή τη δυνατότητα να εξασφαλίσετε τα τελευταία εισιτήρια, Η Μπαϊαδέρε προγραμματίζεται μέχρι τις 14 Ιουλίου.

Σε αυτή την περίοδο με καύσωνα, η μεγάλη αίθουσα της Όπερας Μπαστιγιά είναι πραγματικά κλιματιζόμενη, μην παραλείψετε ένα μικρό φουλάρι αν ο οργανισμός σας το χρειάζεται! Επίσης, λόγω της διάρκειας του μπαλέτου, προτιμήστε ένα ελαφρύ γεύμα νωρίς, παρότι υπάρχει μικρή προσφορά σνακ στο χώρο.