Θεωρούμενοι ως ένας από τους ηγέτες του εναλλακτικού μέταλ, Deftones συνεχίζουν να μας συγκινούν, πάνω από 30 χρόνια μετά την κυκλοφορία του πρώτου τους άλμπουμ. Αυτό αποδεικνύεται με την κυκλοφορία, στις 22 Αυγούστου, του "Private Music". Το δέκατο στούντιο άλμπουμ του καλιφορνέζικου συγκροτήματος επιβεβαιώνει ότι έχουν ακόμα πολλά να δώσουν, με κομμάτια τόσο δυνατά και αποτελεσματικά όσο τα "My Mind Is a Mountain" και "Milk of the Madonna".
Για να στηρίξει με το σωστό και επίσημο τρόπο αυτό το άλμπουμ, Deftones είχε την έξυπνη ιδέα να επιστρέψει στις ευρωπαϊκές περιοδείες και να ξεκινήσει αυτήν την περιοδεία από... το Παρίσι! Υπενθυμίζουμε ότι η τελευταία εμφάνιση των Deftones σε κάποιο χώρο του Παρισιού ήταν το 2017. Τότε, το αμερικανικό γκρουπ είχε καταλάβει το Ολυμπία. Πέρασαν σχεδόν 9 χρόνια, και τώρα, το συγκρότημα βρίσκει ξανά το κοινό του στο Παρίσι και επιλέγει να σταθεί στην Μέγαλη Αρένα. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι τα εισιτήρια είχαν εξαφανιστεί μόλις άνοιξε η διάθεσή τους. Μέχρι τη 29 Ιανουαρίου 2026, η αίθουσα στο βόρειο Παρίσι είναι γεμάτη. Οι φανς, πολλοί από αυτούς νέοι, περπατούν στις διάδρομους του χώρου το βράδυ της Πέμπτης, γύρω στις 19:45. Κάποιοι άλλοι περιμένουν υπομονετικά και στέκονται στη σειρά στα διάφορα περίπτερα με merchandising, ελπίζοντας να προμηθευτούν ένα από τα μπλουζάκια του γκρουπ, που κοστίζουν 45 ευρώ.
Μετά από δύο ανοίγματα, τελικά στις 21:42, ο Deftones ανεβαίνει στη σκηνή. Η σκηνική διαμόρφωση είναι minimal, με τρία χαλιά στο πάτωμα, μερικά σκαλοπάτια ανάμεσα στα πλήκτρα και τα ντραμς, που θα τα χρησιμοποιήσει αργότερα ο Chino, μια μεγάλη οθόνη στο βάθος της σκηνής και πολλά φωτιστικά που βρίσκονται στο πάτωμα, στα πλάγια και ακόμη και κρεμασμένα στον αέρα. Το κοινό, ήδη ζεσταμένο από το set του Denzel Curry, βρίσκεται σε έκρηξη ενθουσιασμού όταν εμφανίζεται ο Chino Moreno. Οι θεατές στις εξέδρες δεν αργούν να σηκωθούν και θα μείνουν όρθιοι καθ’ όλη τη διάρκεια της συναυλίας.
Και Deftones ξεκινάει δυναμικά με το "Be Quiet and Drive (Far Away)". Γρήγορα, ο τραγουδιστής πηδάει μικρά άλματα και κινήσεις όχι και τόσο αργές. Με τα παπούτσια του στο χέρι, πουκάμισο και κοντά παντελόνια, αφήνοντας να φανεί τα λευκά αθλητικά του, Chino Moreno δεν διστάζει να ανεβεί στα ηχεία. Παρά τα 52 του χρόνια, ο ηγέτης των Deftones μοιάζει με έναν πραγματικό πυρηνικό ενεργητικό. Παρά το ενσύρματο μικρόφωνό του, ο καλλιτέχνης περνάει συνεχώς από τη μία άκρη της σκηνής στην άλλη, δημιουργώντας μια ενεργητική ατμόσφαιρα. Το σετ των Deftones συνεχίζεται με το "locked club", όπου οι σκηνές με τα φίδια, που φαίνονται στη δέκατη τέταρτη δίσκο, ζωντανεύουν στην οθόνη. Καταλαβαίνεις από την αρχή ότι το συγκρότημα από την Καλιφόρνια θα συνεχίσει να παίζει τόσο παλιά τραγούδια-θρύλους όσο και νέα κομμάτια καθ’ όλη τη διάρκεια της συναυλίας του.
Το κομμάτι "ecdysis", το ακαταμάχητο και ρυθμικό "Diamond Eyes" και το "Rocket Skates" αντηχούν στην αίθουσα της Adidas Arena, με τον Chino Moreno να καταφέρνει κάθε φορά να αποπνέει μια ενέργεια που κόβει την ανάσα. Ο τραγουδιστής ουρλιάζει με πάθος και διπλώνεται από την ένταση. Το αποτέλεσμα; Ο ηγέτης των Deftones κλέβει τις εντυπώσεις. Δύσκολο για τον κιθαρίστα Stephen Carpenter ή τον ντράμερ Abe Cunningham να βρουν χώρο μπροστά στον χαρισματικό Chino.
Στη συνέχεια, ο κόσμος μεταφέρεται στο τραγούδι "Digital Bath", ενώ η εκπληκτική μπαλάντα "my mind is a mountain", από τον τελευταίο δίσκο, ξεχωρίζει με το μεθυστικό "Rosemary", και το "infinite source", που συνεχίζουν να προβάλλονται σε υπέροχα προσεγμένες κινούμενες εικόνες στην τεράστια οθόνη. Chino Moreno παίρνει λίγα δευτερόλεπτα για να αλλάξει την μουλιάσειρη τουναζωμένη μπλούζα και να φορέσει ένα λευκό t-shirt, ενώ απευθύνεται στο κοινό, ευχαριστώντας το που είναι παρόν. "Πώς είστε; Καλά περνάτε;", ρωτάει, προκαλώντας ασταμάτητα παραληρηματικά χειροκροτήματα από την αρένα και τις κερκίδες. Η ατμόσφαιρα γίνεται ακόμα πιο ηλεκτρισμένη όταν παίζουν οι πρώτες νότες από το "Change (In the House of Flies)". Με την κιθάρα του, ο Chino προκαλεί έντονα pogo σε όλο το πλήθος. Πίσω του, στην οθόνη, δειλά-δειλά ανατέλλει ένα λαμπερό πορτοκαλί ήλιος, κορυφώνοντας την ενέργεια μέχρι το τέλος του κομματιού.
Η εμφάνιση συνεχίζεται με μεγάλη ενέργεια, με τραγούδια όπως Genesis και Milk of the Madonna, αποδεικνύοντας την πλούσια ποικιλομορφία της δισκογραφίας των Deftones.
Μετά από περίπου 1 ώρα και 15 λεπτά, Deftones αποχωρεί από τη σκηνή για να επιστρέψει με ένα εντυπωσιακό encore. Μετά το "Cherry Waves", το κοινό αρχίζει να ουρλιάζει από ενθουσιασμό όταν ακούγονται οι πρώτες νότες από το εκρηκτικό "My Own Summer (Shove It)". Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι οι θαυμαστές ξέσπασαν σε ενθουσιασμό και το σώμα τους κινείται άτακτα και παθιασμένα στον ρυθμό αυτού του ρετρό θρύλου από το 1997. Ένα τραγούδι που μας αναστατώνει και μοιάζει να μην γερνάει ποτέ. Και με ένα ακόμη αρχαιότερο κομμάτι, το "7 words" (1995), οι Deftones ολοκληρώνουν με εντυπωσιακό τρόπο το setlist τους που διαρκεί σχεδόν 1 ώρα και 30 λεπτά, αποδεικνύοντας πως παραμένουν μια από τις κορυφαίες μπάντες της εναλλακτικής metal σκηνής, περισσότερο από 30 χρόνια μετά την ίδρυσή τους. Η μοναδική απογοήτευση από την πλευρά μας ήταν η απουσία τραγουδιών από το άλμπουμ "Deftones" που παίχτηκε αυτή την Πέμπτη το βράδυ στην Adidas Arena. Θα ήθελα πολύ να ακούσουμε ειδικά τα "Minerva" ή "Hexagram".
Υπενθύμιση:
