Ντομ Ζαν στον Μήνα Μολιέρ: το κλασικό έργο του Μολιέρ επιστρέφει στη σκηνή στις Βερσαλλίες

Ο Ντομ Ζουάν επιστρέφει στη σκηνή των Βερσαλλιών, στην Cour de la Grande Écurie, στις 4 και 5 Ιουνίου 2026, με αφορμή τα 30 χρόνια του Μήνα Μολιέρου. Αυτή η δημιουργία του δραματουργού διασκευάζεται και σκηνοθετείται από τον Emmanuel Besnault με την εταιρεία L’Éternel Été, που συνεργάζεται με τα Βερσαλλίες από το 2018. Η διανομή ενώνει την Élisa Benizio, τον Guillaume Collignon, τον Valentin Fruitier, τον Jérôme Pradon, τη Marion Préïté και τον Antoine Richard, σε μια νέα ματιά σε ένα κλασικό έργο που συνεχίζει να αμφισβητεί βεβαιότητες, ανάμεσα στο επιθυμητό της ελευθερίας, την πρόκληση προς το ιερό και μια διερευνητική σχέση με τους άλλους.

Η προσαρμογή δηλώνει μια σαφή κατεύθυνση: ακολουθεί έναν δρόμο μέσα στο πρωτότυπο έργο χωρίς να αλλάξει λέξη. Δεν υπάρχει λοιπόν περίπτωση να ξαναγραφεί Δον Ζουάν προκειμένου να «σημεραحدث» με υπαινιγμούς, αλλά μάλλον να ακουστεί αυτό που το κείμενο εξακολουθεί να μεταφέρει με καυτό πάθος. Η παράσταση εστιάζει σε αυτή τη φιγούρα που διαφεύγει και προχωρεί, αψηφώντας κανόνες, υποσχέσεις, θρησκεία, γυναίκες, πατέρες και φαντάσματα. Δον Ζουάν γοητεύει, φεύγει, προκαλεί, λογαριάζει, αποφεύγει. Γύρω του ο Σγκανάρελλος προσπαθεί να αποδώσει το νόημα του σκανδάλου, η ηθική κλονίζεται, και το έργο ανοίγει αυτή την ερώτηση που ο Μολιέρος άφησε συνειδητά ανοιχτή: τι να κάνει κανείς με έναν άνδρα που φαίνεται να μην έχει κανέναν να λογοδοτήσει;

• Διαβάστε επίσης
• Μήνες Μολιέρ στο Βερσαί 2026, το πρόγραμμα παραστάσεων με πολύ χαμηλές τιμές και δωρεάν είσοδο.
• Οι καλές προτάσεις της εβδομάδας 4–10 Μαΐου 2026 στο Παρίσι και στην Ίλ ντε Φρανς

Αυτή η νέα σκηνοθεσία εντάσσεται σε μια ήδη ισχυρή ιστορία ανάμεσα στην Εταιρεία «L’Éternel Été» και τον Μολιέρ. Δέκα χρόνια μετά τη δημιουργία των Fourberies de Scapin, παράστασης που γνώρισε σχεδόν 500 παραστάσεις στη Γαλλία και στο εξωτερικό, η ομάδα επιστρέφει στον δραματουργό με ένα έργο πιο σκοτεινό, πιο μεταφυσικό, εξωτερικά λιγότερο κωμικό, μα κι αυτό διαπερασμένο από μια ενέργεια σκηνής. Για τους 30 χρόνια του Mois Molière, αυτή η επιστροφή λαμβάνει μια ξεχωριστή διάσταση: δεν πρόκειται μόνο για ανάδειξη ενός μνημείου του ρεπερτορίου, αλλά για να το επανακυκλοφορήσει σε ένα φεστιβάλ που φέρνει το όνομα του ίδιου του συγγραφέα.

Με την πρόσκληση κι άλλων θιάσων από τα Βερσαλλία στη διανομή, η παραγωγή αποκτά κι έναν χαρακτήρα καλλιτεχνικού αγώνα γύρω από τον Μολιέ. Αυτή η επιλογή δίνει στο σχέδιο μια συλλογική ανάγωση: ο Δον Ζουάν δεν επανέρχεται απλώς ως ένα μεγάλο κλασικό έργο, γίνεται ένα κοινό πεδίο, ένας τρόπος να συνδιαλέγονται ερμηνευτές, βιογραφίες και ευαισθησίες γύρω από ένα κείμενο που αρνείται τις εύκολες απαντήσεις. Και ίσως ακριβώς εκεί βρίσκεται η δριμύτητα του έργου: πίσω από τον μυθικό ζιγκολάνο κρύβεται ένα ερώτημα σχεδόν σύγχρονο, σχεδόν βίαιο. Τι απομένει από εμάς όταν ο άλλος πια δεν μας αγγίζει;

Με Ντομ Ζουάν, ο Μήνας Μολιέρ επιστρέφει σε έναν από τους μεγάλους του τρόμους: ένα θέατρο όπου γελάμε μερικές φορές, όπου αμφιβάλλουμε συχνά, και όπου οι νεκροί τελικά ζητούν από τους ζωντανούς εξηγήσεις. Ο Εμανουέλ Μπεζνό και η εταιρεία Η Αιώνια Θέα προσεγγίζουν αυτό το κλασικό χωρίς να λειαίνουν τα σκοτεινά του σημεία, αφήνοντας ανοιχτό το μερίδιο μυστηρίου που κρατά ακόμα όρθιο τον ήρωα τεσσεράκοντα τέσσερις αιώνες μετά. Ντομ Ζουάν καίει τα πάντα επειδή είναι ελεύθερος, κενός, χαμένος, ή μήπως απλώς αδύναμος να αγαπήσει; Η σκηνή, από την άλλη, ίσως να μην χρειάζεται να απαντήσει πολύ γρήγορα.

Αυτή η σελίδα μπορεί να περιέχει στοιχεία με την υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης, περισσότερες πληροφορίες εδώ.