Λέλια Ντεμοσί στο Ντόμεν ντε Σαμαράντ : μια έκθεση γύρω από τα αφηγήματα των δασών - οι φωτογραφίες μας

Στον Δημόσιο Περιφερειακό Χώρο της Chamarande στο Εσόν, η Λέλια Ντεμοϊζί παρουσιάζει μια έκθεση σύγχρονης τέχνης αφιερωμένη στο δάσος, στο ζωντανό και στις ίχνη που αφήνει ύλη, από τις 10 Μαΐου ως τις 30 Αυγούστου 2026. Με τις «Αφηγήσεις από τα Δάση», η καλλιτέχνις αναπτύσσει γλυπτά και εγκαταστάσεις σε μια ευαίσθητη διαδρομή γύρω από τη μνήμη των δασών και των τοπίων.

Και αν το δάσος είχε τη δική του μνήμη; Στον Domaine départemental de Chamarande, στην Essonne, το δάσος μετατρέπεται σε ύλη, μνήμη και πεδίο πειραματισμού με το Récits de forêts, την ατομική έκθεση της Lélia Demoisy που θα παρουσιαστεί από τις 10 Μαΐου έως τις 30 Αυγούστου 2026. Μεταξύ γλυπτών, εγκαταστάσεων και παρεμβάσεων στο τοπίο, η καλλιτέχνης αξιοποιεί τον ορανζερί, το πάρκο και τους χώρους του κτήματος για να διερευνήσει τους συνδέσμους ανάμεσα στην τέχνη του σύγχρονου και τον φυτικό και ζωντανό κόσμο. Αποφοίτησε από τα Arts Décoratifs de Paris, Lélia Demoisy διατηρεί εκεί μια έρευνα γύρω από φυσικά υλικά, τα ίχνη και τις ζώνες επαφής μεταξύ ειδών.

Μέσα από τις Αφηγήσεις του δάσους, Λέλια Ντεμοϊσί συνθέτει ένα ταξίδι γύρω από το δάσος του Τσαμαράντ, από το χαμένο δάσος, το υβριδικό δάσος και το ονειρευόμενο δάσος. Ξύλα, ίνες, οργανικά θραύσματα, δέρματα, άνθρακας ή αποτυπώματα ζώων χρησιμεύουν ως σημεία στήριξης για έργα που μετακινούν τα κριτήρια που συνήθως χρησιμοποιεί ο επισκέπτης. Η έκθεση προβάλλει ένα δάσος ορατό ως σύνθετος οργανισμός, διάτρητος από τον ανταγωνισμό, την αλληλεγγύη, τη μετάδοση και τη μεταμόρφωση. «Αυτό που συχνά θεωρούμε απλώς ένα απλό σκηνικό είναι στην πραγματικότητα ένα σύστημα σχέσεων, ένα κόμβος αλληλεπιδράσεων», συνοψίζει ο καλλιτέχνης σε αυτή τη διαφοροποίηση.

Το parcours συγκεντρώνει μεταξύ άλλων έργα όπως Αφημένα στην όχθη, Το Οικοδεσπότης, Οι ψυχρές σάρκες, Το αποτύπωμα του Chamarande, Cedrus deodara – Μέλλοντα δάση, Cedrus deodara – Γύρη & Πίσσα, Πλάσμα ή ακόμη Ο όμορφος θάνατος. Ορισμένα έργα βασίζονται σε υλικά από δέντρα, ρίζες, καμένα ξύλα ή φυτικά σημάδια, προκειμένου να κάνουν ορατά φαινόμενα που συχνά κινούνται στο περιθώριο: η επισκευή, η εξαφάνιση, η αναγέννηση ή η μνήμη εγγεγραμμένη στη ύλη. Η Λέλια Ντεμοϊσί αναφέρεται επίσης σε αυτήν τη διακυμάνουσα ζώνη ανάμεσα σε ό,τι ζει και σε ό,τι επιμένει, την οποία ονομάζει "η ζώνη του θολού ανάμεσα σε ό,τι ζει και ό,τι επιμένει".

Χωρίς να υιοθετεί τη μορφή μίας απευθείας οικολογικής ρητορικής, Récits de forêts προτείνει μια προσεκτική ανάγνωση τοπίου και των οικοσυστημάτων που το συνθέτουν. Ο Domaine de Chamarande γίνεται εδώ ένας χώρος κίνησης ανάμεσα στην κληρονομιά, τη σύγχρονη δημιουργία και την παρατήρηση του ζωντανού. Αφήνοντας τα έργα να συνομιλούν με τα δέντρα, τα ίχνη και τις ύλες του τόπου, η έκθεση ανοίγει μια ευρύτερη σκέψη για το τι διατηρεί, μεταμορφώνει και μεταδίδει το δάσος.

Αυτή η σελίδα μπορεί να περιέχει στοιχεία με την υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης, περισσότερες πληροφορίες εδώ.