Cosmofania στο Αββαείο Maubuisson: η έκθεση σύγχρονης τέχνης για το ιερό και το αόρατο

Η Μονή Maubuisson, στο Saint-Ouen-l’Aumône του Val-d’Oise, φιλοξενεί το Cosmofania, μια ομαδική έκθεση αφιερωμένη στο ιερό, στις τελετές, στη μνήμη και στους αόρατους κόσμους, από τις 11 Οκτωβρίου 2026 μέχρι τις 21 Φεβρουαρίου 2027. Δεκατρείς καλλιτέχνες εμπλέκουν την παλιά κιστερσιανή μονή με εγκαταστάσεις, φωτογραφίες, γλυπτά, έργα ήχου και πολλές παραστάσεις.

Και αν το αόρατο μπορούσε να γίνεται ορατό; Στον Saint-Ouen-l’Aumône, στο Val-d’Oise, η Αββαείο Maubuisson φιλοξενεί Cosmofania, μια συλλογική έκθεση σύγχρονης τέχνης αφιερωμένη στο ιερό, στα τελετουργικά, στη μνήμη και στους αόρατους κόσμους, από τις 11 Οκτωβρίου 2026 έως τις 21 Φεβρουαρίου 2027. Το τρίτο και τελευταίο μέρος του κύκλου Μεταμορφώσεις του ιερού συγκεντρώνει δεκατρία έργα καλλιτεχνών στις αίθουσες της παλιάς αββαϊκής μονής.

Ο όρος Cosmofania δεν υπάρχει επίσημα στη γαλλική γλώσσα. Συνδυάζει το kosmos, που δηλώνει τον κόσμο ή το σύμπαν στα ελληνικά, και το phainein, που σημαίνει δείχνω ή αποκαλύπτω. Η έκθεση έτσι εστιάζει σε ό,τι δεν φαίνεται άμεσα, αλλά μπορεί να εμφανιστεί μέσα από κινήσεις, αντικείμενα, ήχους ή σύμβολα. Μετά το Mandorla και Inkarna, αυτό το τελευταίο κεφάλαιο επεκτείνει τη σκέψη σε συλλογικές πεποιθήσεις, τελετουργίες, μεταδιδόμενες αφηγήσεις και στους διάφορους τρόπους με τους οποίους συνδεόμαστε με αυτό που μας υπερβαίνει.

Από την αρχή της διαδρομής, πέτρες και κρύσταλλοι που δανείστηκε το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Νάντης δίνουν τον τόνο. Αυτές οι ουσίες, που συνοδεύουν εδώ και καιρό τις πεποιθήσεις και τις πνευματικές πρακτικές, διαλέγονται με τα έργα που εγκαθίστανται στο μοναστήρι. Η Marion Flament εμπνέεται από τη ζύγιση της ψυχής με το Psychostasie, μια εγκατάσταση που αποτελείται από κομποσχοίνια κεραμικά και γυάλινες φόρμες. Régine Cirotteau παρουσιάζει φωτογραφίες τοπίων ηφαιστειακών που τραβήχτηκαν στη Νάπολη, ενώ Ronan Masson φαντάζεται μια σπηλιά κατοικημένη από γίγαντες με κεφαλή ανάποδη.

Cosmofania à l’Abbaye de Maubuisson : l’exposition qui explore les mondes invisibles — ©Marion Flament

Το διαδρομικό αυτό πρόγραμμα αξιοποιεί επίσης την ανάσα, την κίνηση και τον ήχο. Tal Waldman συνδέει το σχέδιο με τη συνειδητή αναπνοή μέσα σε ένα σύνολο από ζωγραφικά έργα, βίντεο και γλυπτά από γυαλί. Charles Fréger fotografεί τους ντέρβιντρες; συγγνώμη, corrected: ντέρβιδες. Φωτογραφίζει τους ντέρβιδες γύρω σε περιστροφή, αυτούς τους σουφικούς χορευτές των οποίων οι στροφές συντροφεύουν μια πνευματική πρακτική. Erik Nussbicker μεταμορφώνει υλικά από ζώα σε όργανα, ενώ Dany Leriche και Jean-Michel Fickinger παρουσιάζουν παραδοσιακές μαριονέτες φωτογραφημένες στο Μάλι, συνδεδεμένες με τελετές και αρχαίες αφηγήσεις.

Πολλοί καλλιτέχνες στρέφονται επίσης προς τη μνήμη των τόπων και τη μετάδοση. Φιλίπ Ντελουϊσόν εξετάζει τις μοναχές που έζησαν επί αιώνες στο Αββαείο Μαμπουουσόν μέσα από σκίτσα και κείμενα γραμμένα σε αυτοματοποιημένη γραφή. Μεντινίκ Εστριπεώ συγκεντρώνει αναμνήσεις, σύμβολα και μαρτυρίες σε ένα μεγάλο υφαντό έργο με τίτλο Οι Μαγισσές μας. Σάνα Ρουαϊξ από την πλευρά της χρησιμοποιεί τον ήχο ενός ταμπούρου για να αντηχήσουν οι αίθουσες και να θυμίσουν τους παλιούς ύμνους των κυστεριανών μοναχών που κάποτε ακουγόντουσαν στο μοναστήρι.

Ορισμένες εγκαταστάσεις σχεδιάζονται για να ζωντανεύουν κατά τη διάρκεια παραστάσεων. Darius Dolatyari-Dolatdoust δημιουργεί έναν υφασμάτινο χώρο που αποτελείται από μάσκες, κοστούμια, πίνακες ζωγραφικής και ήχους γύρω από την εξορία και τη μνήμη της οικογένειας. Chloé Viton επανεξετάζει από την πλευρά της τον μύθο του Ρωμύλου και Ρέμου σε ένα έργο που συγκεράζει γλυπτική, σχέδιο και κοστούμια. Το εγκαινιακό γεγονός στις 10 Οκτωβρίου 2026 θα δώσει επίσης αφορμή για αρκετές καλλιτεχνικές παρεμβάσεις, μεταξύ των οποίων μια παράσταση του Ρονάν Μασόν, η δημιουργία ενός μαντάλα από Ταλ Γουάλντμαν και ένα μουσικό σόλο του Έρικ Νουσσμπίκερ.

Υπό τη συν-επιμέλεια της Μαρι Μένεστριέ και του Εμανουέλ Ριετούα Κουισινερ, Κοσμοφανία συγκεντρώνει δεκατρείς καλλιτέχνες σε έναν χώρο που κουβαλάει πάνω από οκτώ αιώνες ιστορίας. Η έκθεση δεν επιχειρεί να δώσει μια ενιαία έννοια του ιερού, αλλά να δείξει πώς μπορεί να εμφανιστεί στην ύλη, στις κινήσεις, στους ήχους και στα αφηγήματα. Κάθε επισκέπτης, ύστερα, ας επιτρέψει να τον καθοδηγήσουν αυτά που βλέπει, ακούει ή αισθάνεται καθώς περιηγείται.

Αυτή η σελίδα μπορεί να περιέχει στοιχεία με την υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης, περισσότερες πληροφορίες εδώ.