Το 1849 το Παρίσι βιώνει μια υπόθεση εξίσου μακάβρια και ακατανοητή. Σε αρκετούς τάφους της πρωτεύουσας, ιδιαίτερα στο Montparnasse, ανοικτά εντοπίζονται κέφαρους φέρετρα, και σώματα τραυματισμένα/Μητρουμένα;; κανά? I need fix. I'll redo:
Let's finalize properly.Κάθε νέα ανακάλυψη φουντώνει τους ψιθύρους. Οι φρουροί λένε ότι είδαν σκιές στη νύχτα, ενώ οι εφημερίδες εκφράζουν ενα-ενα τη φήμη για μια γκουλ, ένα τέρας ή έναν άνθρωπο με εξωφρενικές συνήθειες που δύσκολα εξηγούνται. Η υπόθεση πλήττει κυρίως το νεκροταφείο Μονπαρνάζ, αλλά και το Περ-Λασέ φαίνεται ότι έχει λάβει μέρος σε βανδαλισμούς. Όταν δεν είναι δυνατόν να κατανοηθεί τι ακριβώς συμβαίνει, η φαντασία παίρνει τη σκυτάλη. Και ακόμα κι αν το Dracula γίνει πραγματικότητα αρκετές δεκαετίες αργότερα, ολόκληρο το μυθολογικό στερέωμα γύρω από τον βρικόλακα και τον νεκροζώντανο έχει ήδη εδραιωθεί στις συνειδήσεις.
Οι αρχές τελικά προχωρούν σε έναν πραγματικό ανθρωποκυνηγητό. Νυχτερινές περιπολίες, ενισχυμένη επιτήρηση και παγίδες βρίσκονται σε ισχύ για να αιχμαλωτίσουν τον υπεύθυνο. Ένας φρουρός μάλιστα φέρεται να πυροβόλησε εναντίον μιας σκιάς κοντά στους τοίχους του νεκροταφείου, χωρίς να καταφέρει να τη συλλάβει. Το τέλος ήρθε τελικά χάρη σε έναν εκρηκτικό μηχανισμό που είχε εγκατασταθεί σε έναν τάφο που στοχοποιείται επανειλημμένα. Λίγο αργότερα, ένας στρατιώτης εμφανίζεται με τραύμα αντίστοιχο με αυτό που προκάλεσε η παγίδα.
Ο μυστηριώδης "βρικόλακας" ταυτοποιείται τότε: πρόκειται για τον λοχία Φρανσουά Μπερτραν. Η σύλληψή του τερματίζει τα φαντασιώσεις περί υπερφυσικού πλάσματος, αλλά η υπόθεση γίνεται αμέσως ακόμη πιο ανησυχητική. Ο Μπερτραν ομολογεί πολλές βεβηλώσεις και περιγράφει ορμές που τον ωθούσαν να εισέρχεται σε νεκροταφεία τη νύχτα για να επιτεθεί στα πτώματα. Η συμπεριφορά του μπερδεύει τόσο τους δικαστές όσο και τους γιατρούς που κλήθηκαν να μελετήσουν την υπόθεση.
Η δίκη του Φρανσουά Μπερτραν σηματοδοτεί ένα σημείο καμπής, καθώς δεν περιορίζεται στην καταδίκη φθορών σε τάφους. Σε μια εποχή που η ψυχιατρική αρχίζει να αναζητά νέες λέξεις για να περιγράψει ορισμένες συμπεριφορές, οι γιατροί προσπαθούν να εξηγήσουν τις πράξεις του με ένα ψυχικό νόσημα. Η υπόθεση θεωρείται σήμερα συχνά ανάμεσα στα πρώτα παραδείγματα νεκροφιλίας που μελετήθηκαν σε σχετικά λεπτομερή πλαίσια σε ιατρικό και δικαστικό περιβάλλον.
Μετά από τον χρόνο, η ιστορία του Βρικόλακα του Μονπαρνάρ αφηγείται περισσότερο ένα περιστατικό παρά έναν συλλογικό φόβο. Λίγες βεβηλωμένες ταφές, ένας Τύπος πεινασμένος για θεαματικές ιστορίες και πολλά σκοτεινά κενά ήταν αρκετά για να γεννήσουν ένα τέρας στην φαντασία του Παρισιού. Πίσω από τον μύθο βρισκόταν ωστόσο ένας πολύ πραγματικός άνθρωπος, του οποίου η δίκη θα άφηνε ένα μακρύ σημάδι στην ιστορία της εγκληματολογίας και της ψυχιατρικής.
Αυτή η σελίδα μπορεί να περιέχει στοιχεία με την υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης, περισσότερες πληροφορίες εδώ.
