Την 22 Σεπτεμβρίου 1900, ο κήπος των Τιουλιέρ δεν θυμίζει πλέον πραγματικά κήπο. Υπό αχανείς σκηνές απλώνονται εκατοντάδες τραπέζια όπου κάθεται σχεδόν 23 000 δήμαρχοι από ολόκληρη τη Γαλλία. Σολομός, βοδινό κρέας, πάπιες, κάπονοι, φασιάνοι, κρασιά του Μπορντώ και της Βουργονίας, σαμπάνια... Το Παρίσι υποδέχεται εκείνη την ημέρα ένα από τα μεγαλύτερα γεύματα που έχουν ποτέ διοργανωθεί στην πρωτεύουσα.
Η ημερομηνία δεν επιλέχθηκε τυχαία. Τη 22 Σεπτεμβρίου 1792 αντιστοιχεί στην πρώτη ημέρα της Δημοκρατίας στο επαναστατικό ημερολόγιο, αμέσως μετά την κατάργηση της μοναρχίας από τη Συνέλευση. 108 χρόνια αργότερα, ο καθεστώς της Δημοκρατίας εγκαθίσταται, αλλά η πρόσφατη ιστορία του ήταν ιδιαίτερα ταραχώδης, ειδικά εξαιτίας της υπόθεσης Ντρέιφους. Συγκεντροντας γύρω από τον πρόεδρο Εμίλ Λουμπέ τους τοπικούς αιρετούς, η Τρίτη Δημοκρατία επιδιώκει να δείξει τη δύναμή της και τη ρίζωσή της μέχρι και στις μικρότερες κοινότητες της χώρας.
Σε αυτό το πλαίσιο, οι δήμαρχοι αποτελούν πράγματι ένα κρίσιμο σημείο σύνδεσης της Δημοκρατίας. Από τον δημοτικό νόμο του 1884, τα δημοτικά συμβούλια εκλέγουν τους δημάρχους τους στις περισσότερες γαλλικές κοινότητες, και πίσω από κάθε τρίχρωμη ζώνη βρίσκεται επομένως ένα κομμάτι αυτής της τοπικής Δημοκρατίας την οποία η εξουσία στο Παρίσι επιθυμεί να γιορτάσει.
Το πλαίσιο αυτού του δείπνου δεν θα μπορούσε να είναι πιο εντυπωσιακό: το Παρίσι ζει τότε με τον ρυθμό της Έκθεσης Διεθνούς του 1900, η οποία θα προσελκύσει πάνω από 50 εκατομμύρια επισκέπτες. Το Grand Palais και το Petit Palais βγήκαν μόνα τους από τη γη, ο pont Alexandre III εγκαινιάστηκε, το μετρό μεταφέρει τους πρώτους επιβάτες από τον Ιούλιο και μια τεράστια ρόδα δεσπόζει στην πρωτεύουσα. Σε αυτό το Παρίσι που θέλει να φανερώσει τη μοντερνικότητα προς τον κόσμο, ακόμη και ένα επίσημο γεύμα πρέπει να έχει διαστάσεις μνημειακές.
Η πρόσκληση που απηύθυναν ο Émile Loubet και ο Pierre Waldeck-Rousseau, ο Πρωθυπουργός της Κυβέρνησης, συναντά μια εξαιρετικά εντυπωσιακή ανταπόκριση. Δημάρχοι φτάνουν από τη μητροπολιτική μηχανή, αλλά και από τα γαλλικά εδάφη στην Αλγερία, κυρίως από το Αλγέρι, το Οράν και την Κωνσταντινούπολη. Οι σταθμοί του Παρισιού βλέπουν να φτάνουν αντιπροσωπείες από ολόκληρη τη χώρα. Η πρόκληση γίνεται πλέον πολύ συγκεκριμένη: πώς μπορεί να σερβιριστεί γεύμα ταυτόχρονα σε πάνω από 20.000 άτομα, στο κέντρο του Παρισιού;
Το jardin des Tuileries μεταμορφώνεται για την περίσταση. Υπό τεράστιες προσωρινές κατασκευές, τα τραπέζια κατανέμονται συστηματικά και οι καλεσμένοι ομαδοποιούνται ανάλογα με τα τμήματά τους. Το σχέδιο που φαίνεται παραπάνω, που δημοσιεύθηκε την παραμονή του δείπνου, απεικονίζει τον απίστευτο σχηματισμό του πάρκου και την κατανομή των διαφορετικών αντιπροσωπειών: η υποδοχή προσλαμβάνει σχεδόν τη μορφή μιας μικρής προσωρινής πόλης εγκατεστημένη ανάμεσα στο Λούβρο και στην πλατεία Κονκόρντ.
Η εστίαση έχει ανατεθεί στην Maison parisiennePotel & Chabot, που ήδη ειδικεύεται στη διοργάνωση δεξίωσης πολύ μεγάλης κλίμακας. Προφανώς δεν είναι εφικτό να ετοιμάζονται ζεστά πιάτα επί τόπου για τέτοιο πλήθος: γι’ αυτό το μενού σχεδιάστηκε γύρω από προετοιμασίες που μπορούν να σερβιριστούν κρύα, διατηρώντας ταυτόχρονα τον τελετουργικό χαρακτήρα ενός μεγάλου επίσημου γεύματος.
Μετά τα ορεκτικά μπαίνουν στο τραπέζι φιλέτα σολομού γλασαρισμένα κατά Παρισινό τρόπο, φιλέτο βοείου κρέατος σε στυλ Bellevue, ψωμάκια από πάπιες Rouen, πουλαρντέδες της Bresse ρατιστές, μπαλοτινίνες φασιανών Saint-Hubert και μια σαλάτα Potel. Ακολουθούν παγωτά, κονφί και γλυκά, ενώ τα κρασιά στοιχίζονται με Preignac, Saint-Julien, Haut-Sauternes, Beaune, Margaux 1887 και το σαμπάν Montebello.
Οι απαραίτητες ποσότητες φαίνεται αδιαμφισβήτητα υπερβολικές! Οι πηγές κάνουν λόγο περίπου για 2 000 κιλά σολομό, 2 500 πουλάρδες και περίπου 1 500 φασιανούς, σε συνδυασμό με φρούτα, επιδόρπια, καφέ και πολλές δεκάδες χιλιάδες φιάλες. Εκατοντάδες σεφ και περίπου 2.000 maître d'hôtel συμμετέχουν στο σερβίρισμα. Ακόμη χρησιμοποιούνται ποδήλατα για τη γρήγορη μετάδοση εντολών ανάμεσα στα διάφορα τμήματα του δείπνου, καθώς ο χώρος που πρέπει να καλύψουν είναι τεράστιος!
Στο κέντρο αυτής της οργάνωσης βρίσκεται το προεδρικό τραπέζι. Ο Émile Loubet περιβάλλεται από τις κυριότερες πολιτικές προσωπικότητες του καθεστώτος, καθώς βουλευτές, γερουσιαστές και δήμαρχοι κατέχουν τους τομείς που τους έχουν ανατεθεί. Το κρίσιμο σημείο, βέβαια, παραμένει η ομιλία του Λουμπέ, με την οποία υπενθυμίζει τη συνέχεια ανάμεσα στη Δημοκρατία του 1900 και αυτή που γεννήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1792.
Αυτό είναι που διακρίνει το δείπνο από μια απλή επίδειξη υπερβολής της Παγκόσμιας Έκθεσης. Η Τρίτη Δημοκρατία αγαπά τις συλλογικές τελετές: εγκαινιάσεις, εθνικές εορτές, μνημεία, δεξιώσεις και μεγάλες εκδηλώσεις επιτρέπουν να δοθεί μια ορατή μορφή στο καθεστώς.
Εδώ, το σύμβολο λειτουργεί ιδιαίτερα αποτελεσματικά. Η Δημοκρατία δεν συγκεντρώνει μόνο υπουργούς, βουλευτές και ανώτερους δημόσιους υπαλλήλους· φέρνει στο Παρίσι τους εκπροσώπους των χωριών και των γαλλικών πόλεων, και τους τοποθετεί μαζί στα Τουιλέρι.
Ο Τύπος διαπιστώνει αμέσως τον μη κανονικού χαρακτήρα της εκδήλωσης. La Revue des Deux Mondes, στην κριτική του στις 30 Σεπτεμβρίου 1900, μιλά για ένα «τεράστιο συμπόσιο», υπογραμμίζοντας ότι δεν είχε δει ποτέ μέχρι τότε τέτοια διάσταση. Αναφέρει επίσης ότι τα δύο τρίτα των γαλλικών δήμων ήταν παρόντα, και ότι η υποδοχή είχε λάβει χώρα σε μια ιδιαίτερα φιλική ατμόσφαιρα.
Στην πραγματικότητα, η εικόνα φαίνεται σχεδόν σουρεαλιστική όταν γνωρίζεις τα Τιουρί σήμερα! Στη θέση των περιπατητών, των λιμνών και των πράσινων καρεκλών, εναλλάσσονται ατελείωτες σειρές από λευκά τραπεζομάντιλα. Οι εκλεγμένοι κάθονται ανά περιφέρεια, οι σερβιτόροι κυκλοφορούν ανάμεσα στα τραπέζια, και ολόκληρη μια οργάνωση εστίασης λειτουργεί για λίγες ώρες μέσα στον κήπο... Μετά το σκηνικό εξαφανίζεται!
Στην κορυφή της Παγκόσμιας Έκθεσης του 1900, η Τρίτη Δημοκρατία μετατρέπει έτσι ένα γεύμα σε πολιτική επίδειξη και το Παρίσι σε μια αίθουσα γιορτής υπό ανοιχτό ουρανό. Οι 23.000 δήμαρχοι φεύγουν ύστερα προς τις κοινότητές τους με το μενού τους, το πρόγραμμά τους και τη μνήμη ότι συμμετείχαν σε μια τελετή που η αχαλίνωτη μεγαλοπρέπεια της φαίνεται ακόμα, περισσότερο από έναν αιώνα μετά, δύσκολο να αναπαραχθεί.
Άλλες φωτογραφίες από το πανηγυρικό δείπνο των δημάρχων το 1900
Για να προχωρήσετε περαιτέρω:
Οι Κήποι Tuileries, το ιδανικό μέρος στο Παρίσι για να γίνετε πράσινοι
Οι κήποι Tuileries είναι ένα must-see στο Παρίσι! Αυτός ο χώρος πρασίνου 23 εκταρίων εκτείνεται κατά μήκος της Rue de Rivoli και του Σηκουάνα, συνδέοντας το Μουσείο του Λούβρου με την Place de la Concorde. Κατατάχθηκε ως ιστορικό μνημείο το 1914 και αποτελεί επίσης μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO από το 1991. Φιλοξενεί μερικά υπέροχα ιστορικά αγάλματα και έργα τέχνης. [Διαβάστε περισσότερα]
Αυτή η σελίδα μπορεί να περιέχει στοιχεία με την υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης, περισσότερες πληροφορίες εδώ.
Ημερομηνίες και χρονοδιαγράμματα
Στις 22 Σεπτέμβριος 2026
Θέση
Κήποι Tuileries
Jardin des Tuileries
75001 Paris 1
Σχεδιαστής διαδρομής
Προσιτότητα
Οι Κήποι Tuileries, το ιδανικό μέρος στο Παρίσι για να γίνετε πράσινοι
