Jeugd (Lente): Ons oordeel over Wang Bing's lange documentaire

Het heeft 19 jaar geduurd - sinds Michael Moore's bekroonde Fahrenheit 9/11 - voordat een documentaire opnieuw de eer kreeg om mee te dingen naar de Palme d'Or op het filmfestival van Cannes in 2023. Het is terug met een knal met Youth (Spring), het eerste deel van een drieluik - aangekondigd voor 9 uur - van Wang Bing.

Als doorgewinterde filmmaker die gewend is aan lange producties, stelde de Chinese regisseur van 2014 tot 2019 zijn camera op in het productiestadje Zhili, op zo'n honderd kilometer van Shanghai. Met de vrije hand (het filmen was toegestaan door de directie op voorwaarde dat het de productie niet verstoorde) filmt hij deze jonge mensen, jongens en meisjes, die uit hun plattelandsprovincie zijn ontsnapt in de hoop op een beter leven.

De realiteit is dat ze aan de lopende band polyester jurken en joggingpakken van viscose maken - een onderwerp dat al aan bod kwam in zijn vorige documentaire Argent Amer (2016). Het is moeilijk om niet herinnerd te worden aan de menselijke en ecologische ketterij van fast fashion, ook al is het grootste deel van de hier geproduceerde kleding bestemd voor de Chinese markt.

Voor een beter leven? Zonder filter of kunstgreep onthult Wang Bing de harde realiteit van deze arbeid, de lange dagen en repetitieve gebaren op de aangewezen post, het constante lawaai van de naaimachines en de druk van de bazen op deze inwisselbare arbeiders die per stuk worden betaald, voor wie een paar dagen vrij nemen ondenkbaar is en het verwonden van een hand betekent dat ze binnen het uur worden vervangen. De tikkende klok en de bergen stof die niet minder worden; naaiwerk met hoge snelheid dat nog opvallender wordt wanneer het beeld wordt versneld in het montageproces, waardoor de behendige handjes nog sneller werken.

• Lees ook
• Cannes Festival 2025: Films in de Un Certain Regard selectie
• Cannes Festival 2025: De 22 films in competitie voor de Palme d'Or
• Beste bioscopen in Parijs

En dan is er altijd nog het gemeenschappelijke leven, in de werkplaatsen of boven, in de slaapzalen die zo dicht op elkaar staan dat ze geen privacy toestaan. Rauw kapitalisme, geleden van moeder op dochter, moeder op zoon, gefilmd zoals het wordt ervaren in lange stilstaande of handheld opnames. En toch, door deze veelheid van portretten, waarvan sommige slechts worden aangestipt, zijn er echte momenten van vreugde, hoop en zelfs liefde, door deze drie en een half uur heen, die zich weliswaar nog steeds laten voelen.

Welke films zie jij in januari 2026 in de bioscoop?
Bekijk de bioscoopreleases voor januari 2026, met films d'auteur, kaskrakers, drama's, komedies en familievoorstellingen. [Lees verder]

Drama's om in de bioscoop te zien: intense emoties en verhalen
Gids voor dramafilms: werken die momenteel in de bioscoop te zien zijn en nieuwe releases, met data, nieuws en regelmatige updates. [Lees verder]

Welke film moet ik vandaag in de bioscoop zien? Onze ideeën voor voorstellingen
Films die vandaag in de bioscopen in Parijs en de regio Île-de-France te zien zijn. [Lees verder]