Gemaakt door Yann Gozlan en geschreven door Jean-Baptiste Delafon, Gourou vertelt het verhaal met Pierre Niney in de hoofdrol, naast Marion Barbeau, Anthony Bajon en Holt McCallany. Dramatische thriller die dieper ingaat op de uitwassen van zelfhulp en persoonlijke groei, verschijnt de film op 28 januari 2026 in de Franse bioscopen.
Het verhaal volgt de opkomst van een charismatische coach wiens methoden steeds succesvoller worden. Naarmate zijn invloed toeneemt, worden de mechanismenvan zijn macht onthuld, waardoor een systeem aan het licht komt dat gebaseerd is op emotionele afhankelijkheid en psychologische dominantie. De intrige richt zich op wat een publiek ertoe aanzet om externe referentiepunten te zoeken in een omgeving die op zoek is naar betekenis.
Het verhaal laat zien hoe deze ogenschijnlijk welwillende leider een trouwe gemeenschap opbouwt rond intensieve seminars. De manipulatietechnieken worden geleidelijk zichtbaar, waardoor de personages worden geconfronteerd met de grens tussen persoonlijke zoektocht en verlies van vrijheid. De film belicht de mogelijke misstanden van coachingstructuren en de menselijke kwetsbaarheden die door deze systemen worden uitgebuit.
De film is ontstaan uit de wens van Yann Gozlan om hedendaagse praktijken op het gebied van persoonlijke ontwikkeling te verkennen. De productie geeft aan dat de film is opgenomen in stedelijke ruimtes en strakke decors om de gecodificeerde esthetiek van seminars weer te geven. Pierre Niney werkt opnieuw samen met de regisseur na Boîte Noire, een samenwerking die hem bekendheid gaf voor rollen die veel psychologisch werk vereisten. Jean-Baptiste Delafon, scenarioschrijver, staat vooral bekend om zijn werk voor series die draaien om macht en het woord.
De toon is gespannen en realistisch. De sfeer is gebaseerd op een progressief klimaat van wantrouwen en isolatie, bedoeld voor een publiek dat geïnteresseerd is in psychologische verhalen en thema's die verband houden met sociale invloed. De film gaat over individuele kwetsbaarheden ten opzichte van overtuigende discoursen en de groepsmechanismen die daaruit kunnen voortvloeien.
Onze mening over Gourou :
Gourou, geregisseerd door Yann Gozlan, past binnen de lijn van hedendaagse psychologische thrillers die onze relatie tot macht, invloed en geloof onder de loep nemen. De film volgt de razendsnelle opkomst van Mathieu Vasseur, bij ons bekend als Matt, een zelfontwikkelingsexpert gespeeld door Pierre Niney, wiens charmante en goedbedoelende discours langzaam een steeds vreemder machtsdoolhof blijkt te zijn. Aanvankelijk een geruststellende, bijna stralende figuur, wordt Matt geleidelijk gevangen in zijn eigen rol, in een langzame afdaling in de hel.
De regie van Yann Gozlan onderscheidt zich door haar strakke vormgeving. Soepele camerabewegingen, scherpe framing, meeslepende geluidstechniek: alles draagt bij aan een hypnotiserend, bijna dromerig geheel dat meebeleeft met de volgelingen van de guru. De kijker wordt in een ongemakkelijke positie geplaatst—aangetrokken en tegelijk achterdochtig—net als de personages rondom Matt. Deze immersieve aanpak brengt de groepsdynamiek en hoe een aanvankelijk positief verhaal kan veranderen in een instrument van onderdrukking, helder in beeld.
Centraal in de film staat een opvallende acteerprestatie van Pierre Niney. Charismatisch, energiek, uiteindelijk paranoïde en manipulatief: hij weet met subtiliteit de narcistische complexiteit van zijn rol te vangen. Zijn traject is des te verontrustender omdat het minder voortkomt uit overtuiging dan uit angst voor verlies van status, en opent de deur naar hoe het verlangen naar erkenning kan omslaan in symbolisch en psychologisch geweld.
Bij de bijrollen springt Anthony Bajon eruit met een indringende vertolking van een seminar-deelnemer die getekend is door trauma uit de jeugd. Via hem verkent Gourou een van de meest pijnlijke kanten van het indoctrinatieproces: iemand die zoekt naar herstel en troost vindt in de woorden van de coach. Zijn fragile wedergeboorte ontwikkelt zich langzaam tot afhankelijkheid, en Bajon brengt deze omslag met schrijnende intensiteit: een man die zich, in reconstructie, koste wat het kost aan de guru wil vastklampen—en uiteindelijk alleen nog door diens blik wordt gedefinieerd, wat uiteindelijk tot een tragisch einde leidt, dat de film openlijk durft te confronteren.
Het personage van Marion Barbeau, de vrouw van de guru, geeft een belangrijk tegengewicht dat niet volledig tot zijn recht komt. Als één van de eersten die doorheeft dat haar man gevaarlijk begint te worden en de morele schemerzone achter zijn goedmoedig discours, belichaamt zij de lucide kritische blik. Haar uitspraak—«Omdat ik heb gezegd dat ik van je hou, moet ik dan vergeten dat ik een brein heb en alles geloven wat je zegt?»—vat haar standpunt krachtig samen. Hoewel haar rol een duidelijke dramatische functie heeft, blijft haar blik wat onderbelicht, alsof het scenario niet helemaal durft te investeren in haar autonomie.
Daarmee laat Gourou een genuanceerde indruk achter. De film boeit door onderwerp, visuele stijl en sterke acteerprestaties, maar het scenario wijkt soms af en verdwaalt in meerdere verhaallijnen—kritiek op de samenleving, een intieme thriller, een psychologisch onderzoek—die niet altijd even grondig worden uitgediept. Deze narratieve onzekerheid ondermijnt even de dramatische flow, en een abrupte slotfase kan voelen als een breuk eerder dan een afsluiting.
Wat de film echter raakt, is precies die kern. Door het hedendaagse fenomeen van coaches en goeroes in welzijn te onderzoeken, stelt Gourou een fundamentele vraag: hoe ver zijn wij bereid te gaan om eenvoudige antwoorden te vinden op complexe levensvragen? De film veroordeelt niet openlijk, maar observeert, analyseert en maakt ons ongerust. Het herinnert ons eraan dat het verschil tussen oprechte hulp en manipulatie vaak heel dun is—vooral in een maatschappij vol motiverende woorden en beloftes van verandering.
Onvolmaakt maar boeiend psychologisch thriller, Gourou profiteert sterk van zijn strakke regie en de gepassioneerde vertolking van Pierre Niney. Een film die aan het denken zet, je ongemakkelijk kan maken en, ondanks enkele verhaalszwakheden, iets opvallends over onze collectieve behoefte aan leidersfiguren treffend weet te vangen.
Gourou
Film | 2026
In de bioscoop vanaf 28 januari 2026
Dramatische thriller | Speelduur: 2u06
Van Yann Gozlan | Met Pierre Niney, Marion Barbeau, Anthony Bajon
Nationaliteit: Frankrijk
De film biedt een hedendaags verhaal over de misbruiken van invloed en het opbouwen van macht op basis van overredingskracht.
Om de bioscoopervaring voort te zetten, kunt u de filmreleases van januari, de Franse films die nu en binnenkort te zien zijn en onze selectie van films die u vandaag kunt zien, raadplegen.
Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.
