De Patrimoniedagen zijn elk jaar erg in trek bij liefhebbers en nieuwsgierigen die op zoek zijn naar uitzonderlijke ervaringen. Dit toonaangevende cultuurmoment op de Europese agenda nodigt ons uit ons erfgoed op een andere manier te ontdekken via een mooi programma van bezoeken, vaak gratis, en unieke activiteiten voor jong en oud. Musea, monumenten, kastelen, kerken así alleen maar verrassende plaatsen of zelden toegankelijke locaties worden meegenomen in dit spel door de hele regio Parijs en omgeving.
Trouwens, je vermoedt het wellicht al: in Parijs wacht een XXL-programma op je! Het is duidelijk dat de Lichtstad, die ook wel als een stad-museum wordt gezien, vol zit met prachtige schatten die zowel de Parijzenaren van nu als van toen blijven fascineren. Terwijl de Journées du Patrimoine terugkeren voor een 43e édition, op 19 en 20 september 2026, wat dacht je ervan dit weekend in het teken van de uitzonderlijke openingen te beleven?
Onder de locaties die normaal voor publiek gesloten zijn maar meedoen aan de Open Monumentendagen, bevinden zich onder meer vele ministeries. Deze bevinden zich vaak in paleizen met een indrukwekkende inrichting! In het 7e arrondissement van Parijs, kun je bijvoorbeeld de Hôtel de Roquelaure bezoeken, waar nu het ministerie van Ruimtelijke Ordening en de Ecologische Transitie is gehuisvest. Gelegen aan de beroemde Boulevard Saint-Germain, werd dit hôtel particulier begin 18e eeuw gebouwd en door de jaren heen verder uitgebreid. Ontdek de geschiedenis via het uitzonderlijke programma dat er voor de Open Monumentendagen op je wacht!
Bezoek aan de ministeries van de Ecologische Transitie en de Ruimtelijke Ordening
Het Hôtel de Roquelaure, sinds 1961 beschermd als historisch monument, huisvest momenteel de kabinetten van het ministerie van Ruimtelijke Ordening en van de Klimaattransitie.
### Het Hôtel de Roquelaure (1709-1740)
Het besluit om zich in 1709 in Faubourg Saint-Germain te vestigen, een toen in de gunst ligende wijk, komt van veldmaarschalk Antoine Gaston, hertog van Roquelaure, die op 24 september 1709 het Hôtel de Villetaneuse aankoopt.
In de eerste jaren worden weinig ingrijpende veranderingen aangebracht; in 1711 vergroot Roquelaure het pand. Pas in 1724 laat de hertog van Roquelaure door de architect Pierre Cailleteau, bijgenaamd Lassurance (1655-1724), planos voor een nieuw hôtel ontwerpen. Hij transformeert het gebouw ingrijpend, zodat het past bij het ducalaat.
Na de dood van de hertog van Roquelaure wordt het hotel in juli 1740 verkocht aan Mathieu-François Molé, de eerste president van het Parlement van Parijs.
### Het Hôtel Molé (1740-1807)
Het hotel draagt voortaan de naam van zijn nieuwe eigenaar. President Molé, bekend als een rijke, integere maar weinig wereldse man, waardeert het toch om een eigentijds interieur te hebben en laat nieuw houtwerk en schilderingen aanbrengen. Hij schakelt beminde schilders in: Jean-Baptiste Oudry en Charles-Joseph Natoire, die een reeks werken krijgen. Tot aan de Revolutie wisselen verschillende generaties van de familie Molé elkaar af in het bezit. In 1793 wordt het pand geconfisqueerd bij de arrestatie van de eigenaar, Édouard-François Molé (op 20 april 1794 onthoofd), en omgevormd tot asiel voor melaatsen, waarna het aan de Commissie voor Landbouw en Kunsten wordt toegewezen. In 1795 restitueert de Convention het hôtel aan de familie. De vertrekken worden daarna verhuurd aan diverse huurders, waaronder de graaf d’Hatzfeld en de baron Van Hoorn Van Vlooswyck, tot 1807.
### Van Cambacérès tot op heden…
Nadat hij aan het hoofd van het Comité van de Volksveiligheid Cambacérès (Jean-Jacques Régis de Cambacérès, 1753-1824) opvolgt en na Brumaire staat hij als rechterhand van Bonaparte, die hem voor een groot deel van zijn fortuin dankt. Hij vervangt Napoleon zodra deze de hoofdstad verlaat, leidt het Staatsraad, vertegenwoordigt de Vergaderingen en ordent de rechtspraak. Cambacérès is de architect van Napoleons grootschalige bouwwerken. Rijk, bekleed met eerbetonen, wordt hij in 1804 tot Archi-kanselier van het Keizerrijk gemaakt, op 19 maart 1808 hertog van Parma, grootridder in de Légion d’honneur, lid van het Instituut... Cambacérès koopt in 1808 het Hôtel Molé. Daaraan sluit hij het Hôtel de Lesdiguières (later Sully) aan, waarmee de twee panden definitief samenkomen. Hij ontvangt heel Europa in dit hotel. Officiële diners volgen elkaar er in snel tempo op, twee per week, georganiseerd met politiek doel voor de keizerlijke dienst. Net als Talleyrand weet Cambacérès dat een bekwame kok een leger waard is, en de tafel van de archikanselier geldt als één van de beroemdste van zijn tijd. De archikanselier van het Keizerrijk woont hier tot zijn ballingschap in 1816.
In hetzelfde jaar wordt het hotel verkocht aan de hertogin van Orléans. Van 1816 tot 1821 behoudt Louise-Marie-Adélaïde de Bourbon-Penthièvre de statige residentie en maakt er ongetwijfeld een van de mooiste voorstadsresidenties van Faubourg Saint-Germain van. Haar kinderen, de toekomstige koning Louis-Philippe en mevrouw Adélaïde, zullen er niet zelf in wonen.
In 1823 stelt de hertog van Orléans voor aan Lode XVIII om het hôtel te ruilen tegen houtkap in het bos van Bondy en het te gebruiken als Garde-meubel van de Kroon.
Tijdens het regeringsgezelschap van de Julimonarchie herbergt het hôtel het Conseil d’État (1831) en wordt vervolgens toegewezen aan het ministerie van Openbare Werken (ordonnantie van 10 september 1839).
Het Hôtel de Roquelaure herbergt nu het kabinet van het ministerie van de transitie naar ecologie en solidariteit, waarvan de centrale administratie is ondergebracht in La Défense.
De geschiedenis van het Hôtel de Roquelaure is daarmee die van een voormalig particulier paleis in Faubourg Saint-Germain dat uitgroeide tot het onderkomen van een ministerie. Daarmee wijkt het niet veel af van de geschiedenis van vele andere hotels in de wijk. Toch is het een van de best bewaard gebleven panden, omdat de verschillende bewoners niet graag ingrepen in het gebouw en de oude decoraties koesterden.
Zo behoudt het hotel een klassieke strengheid die zijn erfgoed uit de zeventiende eeuw verraadt. Het geldt als een kostbare getuige van de architectuur uit het tijdperk van Lode XIV. De rijkdom aan rocaille-inrichting in sommige kamers, uitgevoerd door de ormewaner Nicolas Pineau (1684-1754) en de architect Jean-Baptiste Leroux, maken van het Hôtel de Roquelaure een unieke plek die nog steeds de herinnering aan zijn illustere eigenaren draagt.
De oorspronkelijke toevoeging van de decoraties uit de negentiende eeuw, onder het bewind van Lode Philippe en het Tweede Franse Rijk, die proberen aansluiting te vinden bij de rest van de interieurs, is eveneens aanzienlijk en vult de lijn van civiele en publieke interieurdecoratie die twee eeuwen lang in één gebouw is opgebouwd, mooi aan.
Het geheel van gevels en daken, evenals de poort, de vloer van de voorhof en de tuin, staan sinds 29 april 1961 op de lijst van historische monumenten.
Deelnemingsvoorwaarden: Gratis, vooraf inschrijving verplicht, identiteitsbewijs vereist, scherpe voorwerpen verboden (bestek, scharen, enz.), waterpunten aanwezig — neem uw drinkfles mee! - Reservering verplicht | Gratis - https://www.ecologie.gouv.fr/
Openingsuren: zaterdag 19 september 2026 - 14:00 ⤏ 18:00 | zondag 20 september 2026 - 14:00 ⤏ 17:30
Datums en tijdschema's
Van 19 september 2026 Bij 20 september 2026
Plaats
Hotel de Roquelaure
246 Boulevard Saint-Germain
75007 Paris 7
Routeplanner
Toegang
metrostation Solférino (lijn 12)
prijzen
Gratis
Officiële site
www.ecologie.gouv.fr
