Parijs heeft veel musea en kunstgalerieën, maar ook culturele centra: deze bijzondere plekken nemen ons mee op ontdekkingsreis naar een vreemd land en een vreemde cultuur. Italië, Zuid-Korea, Canada, Japan, Zweden, Bulgarije, Ierland, Mexico... Je zou bijna de wereld rond kunnen reizen, zonder Parijs te verlaten!
Centre Wallonie Bruxelles: programma, tentoonstellingen... alles wat je moet weten over het culturele centrum in Parijs
Liefhebbers van hedendaagse kunst opgelet! Het Centre Wallonie-Bruxelles, gelegen in het 4ᵉ arrondissement van Parijs, tegenover het Centre Pompidou, staat klaar om u met kennis te vullen. Deze culturele instelling, ingehuldigd in 1979, zet de artistieke scène van de Federatie Wallonië-Brussel in de kijker met een gevarieerd programma: beeldende kunst, live voorstellingen, film en literatuur. Wil je een bezoek plannen? Wij vertellen je er alles over! [Lees verder]
Hebt u zin in een andere omgeving? Goed nieuws: het Centre Wallonie-Bruxelles opent ook zijn deuren voor u. En beter nog: het verwelkomt ons op zaterdag 23 mei 2026 voor de nieuwe editie van Nacht van de Musea. Voor één avond geniet u van gratis en originele activiteiten die ons onderdompelen in de Belgische cultuur.
Jaarlijks transformeert de Nacht van de Musea Parijs en de regio: dit feestelijke en voor het grote publiek toegankelijke evenement opent voor iedereen de deuren van culturele en artistieke locaties voor een magische, tijdloze avond. Bij dit moment zetten de musea het grootste werk op om nieuwsgierige bezoekers aan te trekken en hun schatten opnieuw te laten ontdekken: rondleidingen, spelletjes, concerten, voorstellingen... Het kan alle kanten op! Ontdek dus wat je op 23 mei 2026 kunt verwachten in het Centre Wallonie-Bruxelles, bij dit langverwachte evenement.
Het festival ((((INTERFERENCE_S)))) _festival van sonische substraten_ neemt het erratische vaandel van onderzoeken die zichzelf differentiëren en zichzelf uitgeven - een festival van het onvoorspelbare, van decoderen, gedragen door artiesten die realiteiten verkennen die onder de oppervlakte liggen en klanken vol verrassingen bevatten.
Het spreidt zich uit door de ruimtes van het Centrum via een anarkhè-expositie die onderzoeks-creaties bundelt die de klankkleur van de installatie visueel tot radioproducties verkennen, maar ook de tijd van manifestaties die ‘Journées d’Intercession’ worden genoemd.
Deze dagen bieden de voortzetting van de festivaluitdagingen door condensatiemomenten te creëren: momenten waarop de werken niet langer gefixeerde entiteiten zijn, maar activeren en zich ontroleren tot toekomstige situaties, experimentele protocollen, collectieve ecologieën.
Ze nemen plaats, ze bezetten, ze lopen over de grenzen.
Workshops, activaties van werken, samenwerkingsprojecten, eetbare voorstellen, performances, live, concerten.
Hier wordt het publiek uitgenodigd de tentoonstellingsruimtes te verkennen terwijl werken en performatieve protocollen de hele dag door activeren.
Over ((((INTERFERENCE_S)))) _festival van sonische substraten_:
Een externationale, extraterritoriale en siderische doelstelling voor dit schizo-festival dat zijn morfologie in extenso behoudt als een anarkhè-expositie, een weekend climaxes van performances, avonden in omloopbaan en stromen in cyberspace.
Het festival ((((INTERFERENCE_S)))) neemt het vaandel van onderzoeken die zichzelf differentiëren, zichzelf uitgeven en chaotische ordeningen voortbrengen - een festival van het onvoorspelbare, van decoderen, van desécoïnçage, van onbepaaldheid met een zeer poëtische smaak gedragen door artiesten die realiteiten onder de oppervlakte en klanken vol verrassingen verkennen.
Van het schip: zal het donderen, weerklinken, vibreren; zullen bevrijde geluiden uit muzikale talen opduiken - de taal van artefacten, van machines, van media, de semiotische drijfveren van triviale klanken, lawaai, trillingen, elektromagnetische aanwezigheid, elementaren gedegradeerd tot subalternen zullen de ruimtes overspoelen.
Schijnbaar ver verwijderde sonische imminenties vormen een vurige draagbaar van ervaring, perceptie en sensatie.
Uitnodigend om het substraat sonore te verkennen in zijn meest ontsloten en misleidende gedaante: van de visuele installatie tot radioproducties, langs luistersessies, concerten en performances, geeft ((((INTERFERENCE_S)))) de krachtige capaciteit van geluid om de realiteit te freaktionaliseren aan te voelen. Het festival draagt bij aan het uitrollen van het virtuele in het huidige en aan het vergroten van de mogelijkheden.
In de tentoonstellingsruimte: er wonen intonarumori[3] - die voor sommigen autonoom bestaan of gedreven worden door artistieke gebaren, stukken die als voortekenen stemmen laten resoneren van elders en van een niet-lineaire tijd. Er heerst er een zekere mystiek die samenleeft met een esthetiek van loutering, ferale, die het onwaarschijnlijke assemblageproces verontrust - de irruptieve andersheid. De anatomieën en ingewanden van de machines zullen geopende worden om hun mechanismen te onthullen. Een groot aantal werken mediationeert een hermeneutiek van ‘doen’ en allen een esthetiek van het indefinitieve.
De sonore ervaring is chaotisch-ordinal en laat het reële de onontkoombaarheid en onvergelijkbaarheid ervan herhalen – het is een ervaring van het duister die verlicht, van de dwaling die ons laat ankeren aan deze drift die ons niet verdwaalt.
Deze editie onderscheidt zich bovendien door een schenking – een schenking van archieven van de filosoof, theoreticus, activist, kunstenaar Tetsuo Kogawa - een vurige figuur in radio-art – speelse auteur van agentieve concepten zoals narrow-casting, een plasticijn van het fenomeen van overdracht die een radioproject heeft geïnspireerd dat wij dragen en later onthuld zal worden… wanneer alles geplant zal zijn.
Zij is tevens het resultaat van allianties met ((het sound 7)) - sound art gallery
die sinds 25 jaar unieke stukken geluidskunst presenteert, met het Soft Signal Festival dat sinds 2017 de interfaces tussen mens en machine, realiteit en fictie, geluid en stilte verkent. Het presenteert twee geluidswerken afkomstig van residentiecreatie binnen Q-O2*laboratorium voor geluid, ingebed in Brussel.
Met deze editie wordt ook een eerste sonore residentie ingeluid die zal putten uit de geluidsarchieven van het Musée du Quai Branly naast andere collecties.
Samenzijn wil betekenen: samen ademhalen… conspireren en virtualiseren.
Stéphanie Pécourt
Foundatrice en curator van het festival
Met de kunstenaars:
Accou Laposte & Marjolein Guldentops - Alan Affichard - Alexis Bourdon - Alexis Puget - Andrès Navarro Garcia - Basile Richon - Bear Bones, Lay Low - Bertrand Larrieu - Claire Williams - Cyril Leclerc - Davide Tidoni - Felix Luque Sanchez - François K - Graciela Muñoz Farida - Hugo Livet - Hugo Vessiller-Fonfreide - Jérôme Grivel - Jorge Haro - Julien Poidevin - Kinda Hassan - Lesley Flanigan - Lina Filipovich - Luc Avargues - Lucian Moriyama - Maryia Kamarova - Marc Melià - Mirja Busch - MNPL - Octave Courtin - Pedro Olivera - Roxane Métayer - Simon Mahungu - SMOG - Sonia Saroya - Tetsuo Kogawa
Het festival ((((INTERFERENCE_S)))) _ festival van substratgeluid _ neemt de vaandel van onderzoeken die zichzelf differentiëren en zichzelf uitgeven - een festival van het onvoorspelbare, van decoderen, gedragen door artiesten die meesterlijke kennis hebben van verborgen werkelijkheden en onverwachte geluiden.
Het ontvouwt zich binnen de centra van het gebouw via een anarchistische expositie die onderzoeks-creaties samenbrengt en de geluiden van de installatie koppelt aan radioproducties, maar ook de tijd van evenementen die de naam 'Journaal van de Intercessie' dragen.
Deze dagen bieden de mogelijkheid om de thema’s van het festival verder te verdiepen door condensatiemomenten te creëren: momenten waarop werken niet langer stabiele entiteiten zijn, maar activeren en zich ontvouwen tot situaties in wording, tot experimentele protocollen en tot collectieve ecosystemen.
Ze nemen plaats, ze innemen, ze overtrollen.
Workshops, activaties van werken, samenwerkingskunst, eetbare voorstellen, voorstellingen, live, concerten.
### Hier, Sonia Saroya — "Drum Machine" - Participatief atelier in twee delen (Nacht van de Musea en Nuit Blanche) vanaf haar hoorbare installatie die in de tentoonstelling te zien is.
In de lijn van de logica’s zoals beschreven door Charles Stépanoff — waar bepaalde rituele praktijken berusten op een open-circulatie van knowhow en op de mogelijkheid voor ieder om toegang te krijgen tot het instrument — verlengen deze twee sessies het stuk tot een co-ontwikkelde ruimte. Waar de trommel een circuit werd en het ceremoniële object een autonome machine, keert de actie hier terug in een gedeelde vorm: manipuleren, verbinden, transformeren, om concreet te ervaren hoe technologische apparaten geluid voortbrengen, luisteren vormen en onze verbeelding richten.
Deze momenten streven niet naar de productie van gesloten vormen, maar naar de activering van een gemeenschappelijk proces. Door de principes die het apparaat aandrijven — in staat om signalen, ritmes, akoestische aanwezigheden te genereren — te leren kennen en vervolgens hun eigen variaties vorm te geven, nemen de deelnemers deel aan een circulatie van gebaren en kennis, in een dynamiek waarin begrip ontstaat door ervaring. Het circuit wordt zo geen louter functionele constructie maar een geluidsbron, een aandacht-medium, een drager van projectie en kritische reflectie.
Gewaardeerd als een evoluerende basis, transformeert de installatie zich naarmate bijdragen binnenkomen. De elementen uit de sessies vinden geleidelijk hun plek in de expositieruimte en geven haar fysieke en auditieve textuur een nieuwe vorm, terwijl zichtbare vormen en luisterervaringen veranderen. Het werk ontvouwt zich aldus als een open, cumulatief organisme, doorkruist door opeenvolgende bijdrages — een kunstig organisme in wording, waarin elke interventie het geluidlandschap bijstuurt en de trillingen van het geheel verlengt.
Deze twee afspraken bevestigen het maken als een daad van delen en herverwerven: een manier om toegang tot gereedschap te openen, vaardigheden opnieuw te verdelen en techniek om te vormen tot een veld van gevoelde experimentatie, waarin luisteren een manier van aandacht voor de wereld wordt en waarimaginaire collectief wordt samengesteld.
Het festival ((((INTERFERENCE_S)))) _ festival van sonore substraten _ staat symbool voor onderzoek dat zichzelf in onderscheid zet, zichzelf uitlaat – een festival van het Onvoorspelbare, van decodering, gedragen door onderzoekers-artiesten die trilleren op verborgen realiteiten en onverwachte klanken.
Het verspreidt zich door de ruimtes van het centrum via een anarkhè-expositie die onderzoeks-creaties samenbrengt die de klankwereld van de installatie verkennen, van radiophonie tot de tijd van manifestaties die ‘Journées d'Intercession’ worden genoemd.
Deze dagen bieden de kans om de thema’s van het festival door te trekken en momenten van condensatie te creëren: momenten waarop de werken ophouden entiteiten te zijn die stabiel zijn, en actief worden tot situaties in wording, experimentele protocollen en collectieve ecologieën.
Ze nemen plaats, ze bestrijken en ze overschrijden grenzen.
workshops, activering van werken, samenwerkingswerken, eetbare voorstellen, voorstellingen, live, concerten.
### Hier, Jérôme Grivel — VVV (Variations Vociférantes Virales) - Participatieve performance
Met VVV (Variations Vociférantes Virales) biedt Jérôme Grivel een project met meerdere verstrengelde lagen, opgebouwd rond de stemmen van een heterogene groep mensen. Tijdens een participatieve workshop worden deelnemers na een introductie in uitgebreid vocaal werk uitgenodigd om, individueel of in groep, instructies uit een open partituur te interpreteren, zodat vocaal de emotionele en psychologische toestanden die hen bewegen zichtbaar worden (vreugde, angst, verdriet, frustratie, woede, enz.).
Uit de opnames gemaakt tijdens de workshop creëert de kunstenaar een voorstelling vergezeld van klankstukken die via draagbare sculptuur-luidsprekers worden uitgezonden, bediend door performators die zich van het binnenruimte-expositiegedeelte naar de straat en aangrenzende ruimten begeven. Zo worden vocale verschijnselen hoorbaar die kunnen klinken als protest, gehuil, smeekbeden of gejuich. Daarnaast neemt de kunstenaar een solopositie in, door een vocale partituur te interpreteren die in dialoog staat met de klankstukken uit de opnames.
--
VVV (Variations Vociférantes Virales) ontwikkelt zich als een participatief en transdisciplinair performatief systeem. Het project rust op een voorafgaande vocale workshop die een groep deelnemers met diverse achtergronden samenbrengt en aanzet tot verkenning van uitgebreide vocale praktijken op basis van een open partituur. Deze stap genereert een collectieve klankmatige substantie die is gebaseerd op het uitdrukken van emotionele en psychologische toestanden, zonder hiërarchie of strikte taalkundige codificatie.
De opnames uit deze workshop vormen vervolgens de basis van een klankcompositie die in een openbare performance wordt uitgezonden. Die performance maakt gebruik van draagbare luidsprekersculpturen, ontworpen als autonome geluidsverspreidingssystemen, gemanipuleerd en gedragen door performers die door de expositie-ruimte dwalen. De route doorkruist de binnenruimtes van de expositie en strekt zich uit naar de openbare ruimte, waardoor een porositeit ontstaat tussen binnen en buiten, privé en collectief.
Tegelijkertijd neemt de kunstenaar een solistische houding aan en interpreteert live een vocale partituur in dialoog met de vooraf opgenomen geluidmaterialen, in een spel van relaties tussen harmonie, contrapunt en dissonantie. Het geheel vormt een levende compositie waarin de opgenomen stemmen en de live stemmen elkaar overlappen en op elkaar reageren.
Door dit systeem stelt Jérôme Grivel de vraag naar het vermogen van de stem om een instrument van bevrijding te worden wanneer ze zich losmaakt van de normatieve taal en zich tentoonspreidt in de publieke ruimte in uitvergrootte vormen (kreet, adem, grom, gefluit, oprisping). Het project nodigt zo een heroverweging uit van vocale uitingen als vecteurs van betekenis en expressie, door een collectieve ervaring van het gevoelige te betrekken.
Verre van een negatieve of reductionistische lezing van deze uitingen, onderzoekt VVV hun potentieel als aanspreekpunt en als stroom tussen mensen, wat de opkomst van een dynamische empathie bevordert. De stemmen worden dan relationele elementen die de ruimte kunnen transformeren in een plaats van gezamenlijke luisterervaring en zintuiglijke interactie, waarin emoties zich verspreiden en zich vormen door contact met anderen.
Het festival ((((INTERFERENCE_S)))) _ festival van het sonoor substraat _ profileert zich als het vaandel van onderzoek dat zichzelf onderscheidt en zichzelf uitdeelt — een festival van het onvoorspelbare, van decodering, gedragen door artiesten die jagers zijn naar verborgen werkelijkheden en naar ongekende klanken.
Het ontvouwt zich in de ruimtes van het Centrum via een anarchhè-expositie die onderzoek-creaties bundelt die de sonoriteiten van de installatie visueel tot radiorecreaties verkennen, maar ook de tijd van manifestaties genaamd 'Journées d'Intercession'.
Deze dagen willen de thema’s van het festival verder uitdiepen door condensatiemomenten te creëren: ogenblikken waarop de werken niet langer entiteiten zijn die stabiel bestaan, maar zich activeren en tot situaties in wording worden — protocollen van ervaring, collectieve ecologieën.
Ze nemen plaats, ze nemen bezit, ze stromen over.
Ateliers, activaties van werken, collaboratieve creaties, eetbare voorstellen, performances, live, concerten.
### Hier, Maryia Kamarova — Atelier Sound Artifacts as Material - Taal : Engels
Dit atelier ziet versterking niet enkel als een technisch procédé, maar als een strategie van aandacht en perceptuele decentrering, een manier om in wrijving te komen met de akoestische ecologie en de materialiteit van de sonische apparatuur. Amplificeren is tegelijk onthullen en uitwissen: bepaalde presences laten opduiken, andere wegduwen naar zones van onzekerheid. De amplificatie fungeert aldus als een onstabiele mediatie, soms dissidente, van wat we horen — een operatie om de drempels van luisteren te verleggen.
Hoe amplificeer je door de aandacht zelf, door onze zintuiglijke schalen te verschuiven, door onze luistermodi te moduleren?
De deelnemers worden geïntroduceerd in technieken die werken met toegankelijke en low-tech middelen: zelfgebouwde electret-microfoontjes, draagbare opname-apparatuur, hi-fi-diffusiesystemen — een kleine technologische lutherie gereed om geactiveerd, omgekeerd en gespannen te worden. Een experimentele sessie, gebaseerd op directe manipulatie van instrumenten, wijden we aan wat doorgaans artefacten sonores worden genoemd — distorsies, ademhalingen, larsen, turbulenties, geluiden van contact en andere verschijnselen die meestal als storingen in veldopnames worden aangemerkt.
Deze fenomenen worden niet gezien als residu om te corrigeren, maar als vibrerende materie die kan worden geactiveerd in luister-, opname- en performatieve uitingen. Tussen toeval en beheersing, drift en intentie, worden technologische imperfecties verwelkomd als drijvende krachten, als agenten van compositie. Het gaat erom de machines te laten spreken in hun mankementen, hun trillingen, hun excessen — te componeren met het onvoorspelbare en onmiddellijke, om responsen te openen die direct, situerend en contextgevoelig zijn.
De sessie wordt afgesloten met een collectieve performatieve interventie in de tentoonstellingsruimte — een circulatie van geluidsgolven, een activering van akoestische presenties, een poging om het sonoor substraat naar boven te halen in wat het meest instabiel en het meest ongetemde is.
Het festival ((((INTERFERENCE_S)))) _ festival van sonore substraten _ is het vaandel voor onderzoeken die zichzelf differentiëren en zichzelf uitgeven - een festival van het onvoorspelbare, van decoderen, gedragen door artiesten die als speurders van verborgen realiteiten en onverwachte klanken fungeren.
Het ontvouwt zich in de ruimtes van het Centrum via een anarkhè-expositie die onderzoeks-creaties bundelt die de klanken van de visuele installatie verkennen naast radiokunsten, maar ook de tijd van manifestaties genaamd 'Journées d'Intercession'.
Deze dagen beogen de uitdagingen van het festival te verlengen door condensatiemomenten te creëren: momenten waarop de werken niet langer stabiele entiteiten zijn maar activeren en zich vormen tot situaties in wording, protocollen van ervaring, collectieve ecologieën.
Ze nemen plaats, ze bezetten en stromen over.
Workshops, activaties van werken, samenwerkingswerken, eetbare voorstellen, performances, live, concerten.
### Ici, Cyril Leclerc — B A G N O L E - Concert immersief
“Bagnole” biedt aan enkele toeschouwers, zittend in een stilstaande auto, een liveconcert van maximaal 20 minuten rond de begrippen auto, reis en collectief. Deze immersive, sonore en visuele performances nodigen uit tot ervaringen van immobiel reizen.
Als symbool van vrijheid, van rijkdom en tegenwoordig een majeure ecologische uitdaging, vormt de auto een centraal object in onze hedendaagse verbeelding. Naast zijn utilitaire functie belichaamt hij een ervaring van verplaatsing en reizen die uitgebreid aan bod komt in cinema (Thelma et Louise, Sur un arbre perché) en in literatuur (Op de weg, Crash).
Het project biedt aan enkele toeschouwers, gezeten in een stilstaande auto, een liveconcert van maximaal 20 minuten. Deze configuratie creëert een intieme en onderdompelende luisterervaring, waarbij het voertuig tegelijk podiumruimte en perceptief instrument wordt.
Deze concert- performances bieden immersive sonore en visuele ervaringen, die vormen van « reizen immobiles » bouwen. Het apparaat speelt in op nabijheid, zintuiglijke waarneming en de transformatie van een alledaags object in een ruimte voor artistiek experiment.
Het festival ((((INTERFERENCE_S)))) _ festival van sonore substraten _ neemt het voortouw in onderzoek dat zichzelf onderscheidt en zichzelf publiceert - een festival van het onvoorspelbare, van ontcijning, gedragen door artiesten die uitmonden in realiteiten die verborgen zitten en verrassende klanken ontsluiten.
Het ontvouwt zich in de ruimten van het Centrum via een anarch-ré-expositie die onderzoeks-creaties samenbrengt die de sonoriteiten van de visuele installatie verkennen naast radiophonieën, maar ook het tijdperk van de manifestaties genoemd 'Dagen van Intercessie'.
Deze dagen bieden de mogelijkheid om de thema’s van het festival te verlengen door condensatiemomenten te creëren: momenten waarop werken ophouden stabiele entiteiten te zijn en zich activeren tot zich ontwikkelende situaties, experimentele protocollen, collectieve ecologieën.
Ze nemen plaats, ze nemen in, ze stromen over.
Workshops, activering van werken, samenwerkingswerken, eetbare voorstellen, performances, live, concerten.
### Hier, Simon Mahungu — "Fragmenten van een bewegende herinnering"
Fragmenten van een bewegende herinnering onderzoekt herinnering als een taal in circulatie. Uit geluidsarchieven en collectieve stemmen tussen Brussel en Kinshasa componeert Simon Mahungu een polyfonie van fragmenten, van stiltes en resonanties. Het project laat een poëzie van herinneringen in transformatie horen, waarin talen, lichamen en verbeeldingen elkaar kruisen en herschrijven.
--
Fragmenten van een bewegende herinnering is een installatieproject dat de hedendaagse circulatie van stemmen en archieven bevraagt. Ontvangen als residentie in het kader van het INTERFERENCE_S-programma van Centre Wallonie-Bruxelles, in dialoog met Archipel / Salé 2026, ontwikkelt Simon Mahungu een onderzoek waarbij geheugen wordt gezien als een voortdurend veranderend proces dat voortdurend in wording is.
In samenwerking met het Quai Branly – Jacques Chirac Museum werkt hij met ethnografische geluidscollecties afkomstig uit koloniale contexten. Deze archieven worden in verband gebracht met hedendaagse geluiden: fragmenten van woorden, lagen die tussen Brussel en Kinshasa zijn opgenomen, stemmen in transit en geluiden die precies op het moment van luisteren ontstaan.
Door deze materialen in één ruimte samen te brengen, brengt de kunstenaar onvoorspelbare dialogen naar voren waarin geheugen realtime wordt herverenigd bij contact met het publiek. Zijn benadering gaat niet over het reconstrueren van het verleden, maar over het doorkruisen ervan, observeren wat het wordt wanneer het stroomt tussen verschillende lichaamsvormen, terreinen en tijdvelden.
Deze aanpak omvat tevens een kritische reflectie op de bestaansvoorwaarden van archieven: wie spreekt, wie luistert, en in welke context. De artistieke beweging heeft als doel deze herinneringen te verschuiven, ze te bevrijden van elke geografische, historische of institutionele toewijzing, om zo hun levende en relationele dimensie te onthullen.
In de kern van deze praktijk werkt poëzie als methode. Het maakt het mogelijk fragmenten met elkaar te verbinden, stilte en afwezigheden zichtbaar te maken en luisteren om te zetten in een sensomotorische ervaring. Elk geluid wordt een relatie-materie, bijdragend aan een bewegingende schrijfwijze.
Gevestigd op een postkoloniale denkkader stelt het project dat herinneringen geen enkele eenduidige oorsprong hebben, maar ontstaan door circulatie en dialoog. Tussen Brussel en Kinshasa, tussen koloniale archieven en hedendaagse stemmen, creëert de installatie een bewegende polyfonie waarin zichtbare en onzichtbare vertellingen, ontbrekende fragmenten en spookachtige aanwezigheden elkaar kruisen.
Fragmenten van een bewegende herinnering biedt zo’n sensorische en contemplatieve ervaring waarbij archieven actieve materialen worden, die in het heden kunnen transformeren en nieuwe manieren openen om naar luisteren te wonen.
Het festival ((((INTERFERENCE_S)))) – een festival van klanksubstraten – hangt als vaandel van onderzoek dat zichzelf autonoom onderscheidt en zichzelf publiceert; een festival van het onvoorspelbare, van decoderen, gedragen door artiesten die jagers zijn van verborgen werkelijkheden en onverwachte klanken.
Het ontvouwt zich in de ruimtes van het Centrum via een anarchistische tentoonstelling die onderzoeks-creaties bundelt die de klankruimtes van de installaties tot radioproducties verkennen, maar ook de tijd van manifestaties genaamd 'Dagen van Intercessie'.
Deze dagen bouwen voort op de thema’s van het festival door condensatiemomenten te creëren: ogenblikken waarin werken ophouden entiteiten te zijn en zich activeren tot situaties in wording, experimentele protocollen, collectieve ecologieën.
Ze nemen plek in, ze nemen bezit en ze exploderen ruimten.
Workshops, activaties van werken, collaboratieve kunstwerken, eetbare voorstellen, performances, live, concerten.
### Hier, Maryia Kamarova — Atelier Sound Artifacts as Material : restitutie
Dit atelier ziet versterking niet enkel als een technischer procédé, maar als een strategie van aandacht en perceptuele decentralisatie, een manier om in frictie te raken met de akoestische ecologie en de materialiteit van klankapparatuur. Versterken betekent evenzeer onthullen als uitwissen: bepaalde vergezichten laten opduiken, anderen terugduwen naar zones van onbepaaltheid. Versterking fungeert zo als een onstabiele, soms dissidente, bemiddeling van wat we horen — een operatie die drempels van luisteren verplaatst.
Hoe versterken door de aandacht zelf, door onze zintuiglijke schalen te verschuiven, door onze luistermilieus te moduleren?
De deelnemers worden ingewijd in werktechnieken die werken met toegankelijke, low-tech middelen: zelfgebouwde electretmikken, draagbare recorders, hi-fi-displaysystemen — een kleine technologische lutherie die klaar is om geactiveerd, omgebogen, op spanning gezet te worden. Een experimentele sessie, gebaseerd op de directe hantering van de instrumenten, zal gewijd zijn aan wat men gewoonlijk geluidartefacten noemt — distorsies, ademhalingen, ruis, turbulenties, contactgeluiden en andere verschijnselen die doorgaans aan de status van storing in veldopnames worden toegewezen.
Deze verschijnselen zullen niet worden benaderd als residuen die zijn te corrigeren, maar als een vibrerende materie, die kan worden geactiveerd in luister-, opnames- en performatieve uitingen. Tussen toeval en beheersing, drift en intentie, zullen technologische onvolkomenheden worden verwelkomd als werkende krachten, als agenten van compositie. Het zal gaan om machines in hun storingen te laten spreken, in hun beven, in hun uitbundigheden — om te componeren met het onvoorspelbare en onmiddellijke, contextgevoelige reacties op te roepen.
De sessie wordt afgesloten met een gezamenlijke performatieve interventie in de tentoonstellingruimte — een circulatie van klankstromen, een activering van akoestische aanwezigen, een poging om het klanksubstraat naar boven te halen in wat het meest onstabiele en meest ongehoorzame is.
Het festival ((((INTERFERENCE_S)))) _ festival van substrata geluid _ neemt het voortouw in onderzoekspraktijken die zichzelf differentiëren en zichzelf uitgeven - een festival van het onvoorspelbare, van decoderen, gedragen door artiesten die als speurders van verborgen werkelijkheden en ongekende klanken opereerden.
Het ontvouwt zich in de ruimtes van het Centrum via een anarkhè-tentoonstelling die onderzoeks-creaties samenbrengt, van de sonore verkenningen in de visuele installatie tot radioproducties, maar ook het tijdperk van manifestaties die 'Dagen van Intercessie' genoemd worden.
Deze dagen zetten de festivalessenties voort door condensatiemomenten te creëren: momenten waarop kunstwerken stoppen entiteiten te blijven en actief worden, zich ontwikkelen tot situaties in wording, tot ervaringsprotocollen en tot collectieve ecologieën.
Ze nemen plaats, ze bezetten ruimte, ze lopen over.
Workshops, activaties van werken, samenwerkingskunst, eetbare voorstellen, performances, live acts, concerten.
### Hier, Navarro & Bourdon — LIVE - Carte blanche aan het SMOG-collectief
SMOG is een maandelijks Brussels initiatief (België) dat al 11 jaar bestaat, met meer dan 130 avonden op de teller, gewijd aan hedendaagse muziekcreatie in zijn meest open betekenis. Gezien als een ontmoetingsruimte zoekt SMOG naar verbindingen tussen praktijken, esthetiek van geluid en publiek dat vaak naast elkaar bestaat zonder echt met elkaar in contact te komen. Het hart van het project is een bijzondere aandacht voor muzikale research, of deze nu in hedendaagse geschreven taaluitingen ligt of in vormen uit andere hybride praktijken voortkomen. Wat deze voorstellen bindt is geen genre, maar een artistieke eis en een drive voor onderzoek. De SMOG-avonden, vaak opgebouwd in twee of drie delen, brengen deze werelden met elkaar in dialoog om nieuwe luisterervaringen te triggeren en percepties te verleggen. SMOG streeft er zo naar om bruggen te slaan tussen doorgaans gescheiden scènes, van hedendaagse klassieke muziek tot techno, van punk tot strijkkwartet, in de hoop de esthetische kaders en traditionele verspreidingsplaatsen te overstijgen door avonden te organiseren waar uiteenlopende manieren van muziek maken en luisteren kunnen bestaan in één en hetzelfde speelveld.
Het festival ((((INTERFERENCE_S)))) _ festival de substrat sonore _ wordt het vaandel van onderzoeken die zichzelf differentiëren en zichzelf uitgeven - een festival van het onvoorspelbare, van decoderen, gedragen door jagende kunstenaars van verborgen werkelijkheden en onschatbare klanken.
Het ontvouwt zich in de ruimtes van het Centrum via een anarkhè-expositie die onderzoeks-creaties bundelt die de klanken van de visuele installatie tot radioproducties peilen, maar ook de tijd van manifestaties genaamd 'Journées d'Intercession'.
Deze dagen beogen de thema’s van het festival te verdiepen door condensatiemomenten te creëren: momenten waarop de werken ophouden stabiele entiteiten te zijn en zich activeren tot situaties in wording, experimentele protocollen, collectieve ecologieën.
Ze nemen plaats, ze innemen en ze stromen uit.
Workshops, activaties van werken, collaboratieve werken, eetbare voorstellen, performances, live, concerten.
### Hier, Bear Bones, Lay Low — LIVE - Carte blanche aan het collectief SMOG
SMOG is een maandelijkse serie gevestigd in Brussel (België) sinds 11 jaar, met meer dan 130 avonden georganiseerd, gewijd aan hedendaagse muziekcreatie in haar meest open interpretatie. Gezien als een ontmoetingsruimte zoekt SMOG verbindingen te leggen tussen praktijken, esthetiek van geluid en publiek die vaak naast elkaar bestaan maar zelden kruisen. In het hart van het project staat bijzondere aandacht voor muzikaal onderzoek, of het zich nu uitdrukt in hedendaagse geschreven taal, maar ook in vormen afkomstig uit andere hybride praktijken. Wat deze voorstellen bindt, is geen genre, maar een artistieke eis en een verlangen naar onderzoek. De avonden van SMOG, vaak opgebouwd uit twee of drie delen, brengen deze werelden in dialoog om nieuwe luisterervaringen en verschuivingen in perceptie uit te lokken. SMOG probeert zo bruggen te slaan tussen podia die doorgaans gescheiden zijn, gaande van hedendaagse klassieke muziek tot techno, van punk tot strijkkwartet, met als doel de esthetische kaders en traditionele verspreidingslocaties te overstijgen, door avonden aan te bieden waarin verschillende manieren van maken en luisteren in één ruimte kunnen co-existeren.
Zet je culturele avond voort in het 4e arrondissement, met de andere deelnemende locaties.
De Nacht van de Musea verovert Parijs op zaterdag 23 mei 2026. Een uitgelezen kans om musea te ontdekken die soms prijzig zijn, maar ook vaak verborgen pareltjes en minder bekende parels die een prachtige ervaring bieden. In Parijs doen meer dan 80 musea mee aan de Nacht van de Musea. Bekijk het programma per arrondissement. [Lees verder]
Datums en tijdschema's
Op 23 mei 2026
Plaats
Wallonië Brussel Centrum
127 Rue Saint-Martin
75004 Paris 4
Toegang
Metro lijn 11 "Rambuteau" station
prijzen
Gratis
Aanbevolen leeftijd
Voor iedereen
Officiële site
www.cwb.fr
Centre Wallonie Bruxelles: programma, tentoonstellingen... alles wat je moet weten over het culturele centrum in Parijs
Museumé Nacht 2026 in Parijs: het programma per arrondissement dat je niet mag missen
