Een geschiedenis van de Franse cinema: de Maghrebijnse erfenis van de zevende kunst in het Musée de l'histoire de l'immigration

Hoe hebben immigranten uit de Maghreb de geschiedenis van de Franse cinema beïnvloed? Van de jaren 1960 tot nu: een terugblik op dit cinematografische erfgoed uit de Maghreb, waarin herstel, eerbetoon en sociale strijd samenkomen.

"Deze tentoonstelling vertelt een zacht verhaal dat nog nooit eerder is verteld", legt Clémentine Deroudille uit, curator van de tentoonstelling (samen met Lucile Humbert Beldjoudi en Chloé Dupont). Het gaat om het verhaal van de Algerijnen, Tunesiërs en Marokkanen die zich vanaf 1960 voor kortere of langere tijd in Frankrijk vestigden. Na de onafhankelijkheid van deze drie Maghrebijnse landen komen sommige filmmakers in Frankrijk studeren, terwijl anderen zich er vestigen: kortom, de eerste generatie Maghrebijnse immigranten vestigt zich er.

Van Samy Naceri tot Jamel Debbouze, via Isabelle Adjani, Rachid Bouchareb, Camélia Jordana... De tentoonstelling belicht deze geschiedenis van de Franse cinema vanuit het perspectief van het Maghrebijnse erfgoed, tegen de achtergrond van segregatie, racisme en de koloniale geschiedenis. De tentoonstelling besteedt veel aandacht aan audiovisueel materiaal, met een dertigtal filmfragmenten, talrijke affiches en filmposters, evenals foto's die tijdens de opnamen zijn gemaakt.

Dit is de gelegenheid om fragmenten uit Indigènes (geregisseerd door Rachid Bouchareb) opnieuw te bekijken, de film die de onbekende Maghrebijnse soldaten belichtte die in 1943, tijdens de nazi-bezetting, deelnamen aan de bevrijding van Frankrijk. De film werd in 2006 vertoond op het Festival van Cannes en won de prijs voor beste acteur voor zijn vier hoofdrolspelers, op het scherm vertolkt door Jamel Debbouze, Roschdy Zem, Samy Naceri en Sami Bouajila. Of om dieper in te gaan op het fenomeen La Haine, geregisseerd door Mathieu Kassovitz, over het leven in de banlieues en de zichtbaarheid die deze speelfilm daaraan gaf.

De bezoeker ontdekt ook het politiegeweld, de zwarte dagen voor deze bevolking van immigranten en nakomelingen van immigranten, met name 17 oktober 1961, de dag waarop Algerijnen die in Parijs demonstreerden tegen een zeer strenge avondklok bloedig werden neergeslagen, en geruchtmakende zaken zoals het drama van "Omar m'a tuer", de dood van Malik Oussekine, enz.

De tentoonstelling omvat ook een kinderroute, met roze tekstbordjes voor de jongste bezoekers. De volledige tentoonstellingscuratie is opgesteld in het Frans, Engels en Arabisch. Reken op minstens 1,5 uur voor uw bezoek; bij elk fragment dat u kunt bekijken, zijn echte bioscoopstoelen in de tentoonstelling geplaatst, zodat u de volledige ervaring beleeft. Een zaal, de ciné-club, biedt een speelsere benadering van de tentoonstelling en is een plek om met elkaar in gesprek te gaan of even pauze te nemen tijdens uw bezoek.

De tentoonstelling is te zien van 30 oktober 2026 tot en met 21 maart 2027. Een regulier toegangsbewijs kost € 12 en een kaartje met korting € 9. Bezoekers onder de 18 jaar en jongeren onder de 25 jaar die onderdaan zijn van een lidstaat van de Europese Unie, hebben gratis toegang. Het museum is elke maandag gesloten voor het publiek. Een interessante tentoonstelling, rijk aan historische achtergrond, met filmverwijzingen die stof tot nadenken geven, zelfs nadat de tentoonstelling is afgelopen.

Je raadt deze tentoonstelling niet per se aan voor kinderen, omdat ze vrij ingewikkeld te begrijpen is, maar voor tieners en volwassenen van alle leeftijden is het een onmisbare tentoonstelling om via de lens van de cinema de geschiedenis van de Maghrebijnse immigranten in Frankrijk sinds 1960 te begrijpen.

Deze test is uitgevoerd in het kader van een professionele uitnodiging. Als uw ervaring afwijkt van de onze, laat het ons dan weten.