U kent vast wel deze anekdote: ondanks zijn naam is de Pont-Neuf de oudste nog bestaande brug van Parijs. Maar kent u ook zijn geschiedenis? De Pont-Neuf verbindt de rechteroever met de linkeroever, via het westelijke uiteinde vanhet Île de la Cité. De werkzaamheden, die in 1578 onder Hendrik III begonnen, werden tussen 1588 en 1598 stilgelegd vanwege de godsdienstoorlogen en werden in 1604 voltooid.
Het was Hendrik IV, die de brug moest inwijden, die de Pont-Neuf zijn naam gaf , in tegenstelling tot de oude bruggen van Parijs. De Pont-Neuf was in die tijd inderdaad anders dan de andere bruggen in de hoofdstad. De Pont-Neuf was niet alleen de eerste stenen brug die de Seine volledig overspande, maar ook de eerste brug met trottoirs om de Parijzenaars te beschermen tegen modder en koetsen. Ook opmerkelijk is dat de Pont-Neuf de eerste brug in Parijs was die niet overdekt was, wat betekent dat er geen woningen op gebouwd waren, in tegenstelling tot de andere bruggen in Parijs. Tot 1854 waren er alleen enkele winkeltjes gevestigd in de halvemaanvormige torentjes.
In 1604 liet Hendrik IV op de Pont-Neuf de pompe de la Samaritaine bouwen, die diende om het Louvre en het Palais des Tuileries en zijn tuin van water te voorzien. Deze werd onder Lodewijk XVI vernietigd, maar gaf toch zijn naam aan het beroemde warenhuis dat niet ver daarvandaan ligt.
In 1614, vier jaar na de moord op Hendrik IV, gaf Marie de Médicis Jean de Bologna de opdracht een ruiterstandbeeld van Hendrik IV te maken. Dit standbeeld, dat op het Île de la Cité, aan het einde van de Pont-Neuf, werd geplaatst, werd tijdens de Franse Revolutieomgesmolten om kanonnen te maken. Het standbeeld dat u vandaag de dag kunt zien, is dus niet dit standbeeld, maar een ander ruiterstandbeeld van Hendrik IV, gemaakt door Lemot naar het model van Bologne en onthuld in 1818.
De Pont-Neuf, die in 1889 als historisch monument werd geklasseerd, is herkenbaar aan zijn 12 bogen en zijn talrijke grimmige maskers, gegraveerd in steen, de mascarons, 384 in totaal!
