Als je door de Porte de Bagnolet rijdt, zie je twee hoge torens met een New Yorks tintje? Welkom bij de Mercuriales, de mysterieuze wolkenkrabbers die automobilisten en hun passagiers soms intrigeren. Waar komen ze vandaan, waar worden ze voor gebruikt en waarom staan ze daar zo? We vertellen je er alles over.
Les Mercuriales zijn twee grote glazen torens die zijn verrezen in het oosten van Parijs, net buiten de ringweg. Het is alsof iemand heeft geprobeerd Manhattan te kopiëren en te plakken in Bagnolet. Ze zijn gebouwd in de jaren 1970 en waren bedoeld als het begin van een groot zakendistrict... maar uiteindelijk zijn ze er nooit gekomen. Sindsdien blijven ze evenzeer fascineren als afleiden.
Doet hun naam je denken aan een medicijnmerk of een planeet? Geen wonder: hun namen zijn Levant (in het oosten) en Ponant (in het westen), en samen vormen ze de Mercuriales torens. Hoe zien ze eruit? Rechtstreeks geïnspireerd op het World Trade Center in New York. Het idee: een nieuw zakendistrict creëren in het oosten van Parijs, als tegenwicht voor dat van La Défense in het westen. Ambitieus, nietwaar?
Het project zag er veelbelovend uit, maar de oliecrisis van 1973 bracht alles tot stilstand. Als gevolg daarvan werden de twee torens gebouwd, maar de rest van de wijk zag nooit het daglicht. Dus stonden ze daar maar, een beetje eenzaam, boven het knooppunt van de snelweg, als twee grote wachttorens op de ringweg.
Lange tijd werden de Mercuriales vooral gebruikt als kantoren. Maar ze ondergaan nu een grote transformatie. Tegen 2027 zouden ze volledig getransformeerd moeten zijn:
De Ponant Tower wordt een hotel met 750 kamers, met een dak, restaurant en panoramisch uitzicht.
De Levant Tower wordt omgebouwd tot een residentie voor jonge professionals en studenten, met een fitnessruimte, coworkingfaciliteiten en winkels.
Een echte facelift voor deze glazen reuzen, die dringend toe waren aan een nieuw leven.
Als ze je zo intrigeren, komt dat ook door hun futuristische architectuur in de jaren 70-stijl. Met een dakhoogte van 114 meter (en tot 175 meter met de antennes) zijn ze bekleed met spiegelblauw glas dat de hemel en de stad weerspiegelt. Het geraamte rust op een centrale kern, een techniek waarmee de verdiepingen naar wens kunnen worden ingedeeld. Kortom, in die tijd was dit het summum van modulaire kantoren.
Niet zo veel! De Mercuriales-torens zijn een mengeling van stedelijke utopie, architectonische mislukking en aangekondigde renaissance. In afwachting van hun transformatie blijven ze de ingang van Parijs domineren als twee ongewone en fascinerende glazen schildwachten.
Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.
Plaats
Mercurius torens
40 Rue Jean Jaurès
93170 Bagnolet
Toegang
Metrostation Porte de Bagnolet (lijn 3)















