In Limay, tegenover Mantes-la-Jolie, ligt de Oude Brug nog altijd met zijn stenen bogen over de Seine. Nou ja… slechts een deel ervan. Het bouwwerk, daterend uit de 12e en 13e eeuw, is namelijk in tweeën gesplitst. En juist dát maakt het zo interessant. Gebouwd in de Middeleeuwen, maakte de Oude Brug van Limay deel uit van een belangrijke verkeersader tussen Normandië en Parijs. Destijds was het controleren van een brug gelijk aan het controleren van handel, reizen… en soms zelfs legers.
Opgebouwd uit steen en met bogen die rusten op stevige pilaren, illustreert dit bouwwerk perfect de architectuur van de grote middeleeuwse bruggen: robuust, massief en ontworpen om de overstromingen van de Seine en het herhaaldelijke verkeer van karren te weerstaan. Er stonden verschillende molens op, waarvan de laatste tijdens een overstroming verloren ging. Daarnaast werd de brug vastgelegd door de schilder Camille Corot: zijn werk "De Mantesbrug" dat de brug afbeeldt, wordt vandaag de dag bewaard in het Louvre. Als de brug nu verdwenen is, ligt dat niet alleen aan de tand des tijds.
Het lot van de Oude Brug van Limay verandert in de 20e eeuw, midden in de Tweede Wereldoorlog. In juni 1940, toen de Duitse troepen snel richting Parijs oprukten, besloot het Franse leger verschillende strategische bouwwerken te vernietigen om hun vooruitgang te vertragen. De Oude Brug van Limay werd toen opzettelijk gesaboteerd. Meerdere bogen werden opgeblazen om de oversteek van de Seine onmogelijk te maken. Maar het verhaal eindigt hier niet. In 1944, tijdens de geallieerde bombardementen op infrastructuur die door het Duitse leger werd gebruikt, werd het gebied opnieuw getroffen. De schade verslechterde de toestand van de al gehavende brug nog verder.
Na de oorlog wordt het niet herbouwd. Te zwaar beschadigd en niet meer passend bij de moderne behoeften, blijft het in deze bijzondere staat: onderbroken in het midden van de rivier, alsof het in de tijd stilstaat. Tegenwoordig is de Oude Brug van Limay een van de oudste bewaard gebleven bruggen in Île-de-France. Zijn afgesneden silhouette geeft het een bijna melancholisch charme.
Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.
