Er was een tijd dat een eenvoudig bezoekje aan Disneyland Paris je het gevoel kon geven dat je terechtkwam in een compleet andere wereld... Zo was het in ieder geval mogelijk bij twee verdwenen attracties in Discoveryland: eerst Captain EO, dat bezoekers meehield naar een futuristische avontuur met Michael Jackson in de hoofdrol, en daarna Chérie, j’ai rétréci le public, geïnspireerd door de wereld van de Szalinski-familie (maar vooral gebaseerd op de cultfilm uit 1989). Samen vertellen deze attracties over een periode waarin het park volop geloofde in cinema, 3D-effecten en volledige onderdompeling.
Toen Disneyland Paris opengaat in 1992, is Captain EO meteen een opvallende attractie in Discoveryland. Deze show wordt gepresenteerd in het theater van Discoveryland en bestaat uit een 3D-film die al bekendstaat om zijn indrukwekkende pedigree: George Lucas bedacht het concept, Francis Ford Coppola leidde de regie, en Michael Jackson speelt de hoofdrol. Een jeugdige sensatie! Hoewel het een populaire attractie was, moest deze op 17 augustus 1998 verdwijnen om plaats te maken voor nieuwe avonturen.
Wat Captain EO zo bijzonder maakte, was niet alleen de aanwezigheid van Michael Jackson, maar vooral zijn unieke stijl: een hybride voorstelling die tussen muziekvideo, sciencefiction en futuristische popvertelling balanceerde. Gedurfde kostuums, tot in de puntjes uitgewerkte choreografieën, doorlopende muziek, 3D-effecten en een galactisch decor zorgden voor een visueel spektakel dat typisch de jaren 1980 weerspiegelde. Kortom: een attractie die nergens anders mee te vergelijken viel en volledig zijn flamboyante karakter omarmde.
Een ander detail dat nog bijdraagt aan de legende: na het overlijden van Michael Jackson in 2009 werd de film opnieuw vertoond in verschillende Disney-parken. In Disneyland Parijs keerde Captain EO terug van 12 juni 2010 tot 12 april 2015. Een soort nostalgisch herbezoek, alsof het park voor een paar jaar een tijdcapsule heropende, vol lasers, rook en futuristische jassen.
Na Captain EO neemt Discoveryland een andere wending met een nieuwe attractie, weer te vinden in het Discoveryland Theater: Lieverd, ik heb het publiek verkleind. Een bioscoopversie van de wereld van Honey, I Shrunk the Kids, bekend in het Nederlands als Lieverd, ik heb de kids verkleind. De versie in Parijs opende op 28 maart 1999.
Hier, il ne s’agissait pas de sauver une planète avec des chansons interstellaires. Le public entrait dans le laboratoire du professeur Wayne Szalinski et devenait, malgré lui, la victime de sa fameuse machine à réduire la taille. Le concept du film en 3D reposait sur une idée simple mais redoutablement efficace : donner l’illusion aux spectateurs qu’ils changeaient d’échelle. Une souris pouvait paraître gigantesque, un chien éternuer à la face de toute la salle, et le moindre objet du quotidien se muait soudain en une menace colossale.
Wat deze attractie zo speciaal maakte, was de combinatie van 3D en binnenruimte-effecten. Bij Disney was je niet zomaar toeschouwer, je beleefde het echt fysiek. De stoelen, het geluid, de sensorische verrassingen en de gesynchroniseerde effecten versterkten het gevoel van vrolijke paniek. Het was geen gewone attractie met sensaties, maar een ruimte waarin alles was ontworpen om de indruk te wekken dat de actie uit het scherm spatte. En juist dat maakte het voor een hele generatie bezoekers zo onvergetelijk.
Wat Captain EO en Chérie, j’ai rétréci le public verbindt, is in feite niet alleen hun locatie, maar vooral hun vermogen om de bezoeker de grens te laten oversteken tussen bioscoopzaal en attractie. De ene nam je mee naar een futuristische popfantasie gedragen door Michael Jackson, de ander dompelde je onder in een iconische wetenschappelijke komedie van Disney. Twee compleet verschillende werelden, maar met hetzelfde fundament: niet langer enkel toeschouwer zijn.
Vandaag de dag zijn deze attracties verdwenen uit het landschap van Disneyland Paris, maar ze blijven een bijzondere plek in de herinnering van de fans innemen. Misschien omdat ze verhalen vertellen uit een tijd waarin Discoveryland durfde te experimenteren met de vreemdste, meest spectaculaire en soms heerlijk kitscherige ervaringen. En eerlijk gezegd, een park dat je laat twijfelen tussen "ik sta in een videoclip van Michael Jackson" en "ik word geramd door een reusachtig kind" verdient volgens mij zeker een kleine nostalgische staande ovatie.
Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.
