Het was het concert dat de spectaculaire, bijna epische tour van Iron Maiden moest vertegenwoordigen, "Run For Your Lives", waarmee de 50-jarige carrière van de groep rond bassist en componist Steve Harris werd gevierd. Gelanceerd op 25 mei 2025 in Boedapest, Hongarije, moet deze indrukwekkende tour van de Britse band eindigen op 25 november aanstaande in Japan.
Na eerder twee optredens in juli 2025 in Paris La Défense Arena te hebben gegeven, besloot Iron Maiden terug te keren naar de hoofdstad en opnieuw de grootste indoorzaal van Europa te vullen. Dit maandag 22 juni 2026 staat dan ook een wat bijzonder concert op het programma. En dat klopt: dit enige optreden in de hoofdstad zou gefilmd worden. « We hebben gekozen voor een stadion met dak om het beste uit de productie te halen en een geweldig publiek te kunnen verwelkomen, zoals Parijs altijd voor ons is geweest » had de groep geschreven in een bericht op de sociale netwerken op 18 september jl. Voor die gelegenheid waren telefoons in de pit overigens verboden.
Fans uit alle hoeken van Europa waren dan ook bijzonder enthousiast om dit unieke evenement mee te maken. Na een eerste set van de Zweedse formatie Evergrey begon om 20.50 uur de show van Iron Maiden, zoals aangekondigd. Animatiebeelden vlogen toen over de grote schermen, en brachten ons eerst door de straten van Londen en daarna naar Parijs, met de bekende Eiffeltoren. Iron Maiden stormt het podium op van Paris La Défense Arena onder buik vol juichende fans en kiest, net als vorig jaar, om de set te openen met “Murders in the Rue Morgue.” Daarna volgen “Wrathchild” en het legendarische “Killers.” De fans barsten daarna los van blijdschap wanneer op het podium een enorme Eddie verschijnt, met een bijl in de hand.
Het combo, erg goed in vorm op deze maandagavond, zet de vaart voort met Phantom of the Opera, gevolgd door het tonitruante The Number of the Beast, opgefleurd met enkele pyrotechnische effecten. Terwijl de setlist tot nu toe identiek was aan die van vorig jaar, Iron Maiden verraste door Infinite Dreams te brengen, ook uitgevoerd op Hellfest op 19 juni.
Na het publiek mee te hebben genomen met het onmisbare "Powerslave", Iron Maiden zet zijn klapper "2 Minutes to Midnight" in. Helaas zal de groep dit nummer nooit afmaken. Terwijl het concert nog geen uur bezig is, zorgt een stroomstoring voor volledige duisternis in de zaal. Er klinken gefluitjes terwijl het publiek vol ongeloof toekijkt. Na zo’n tien minuten komen de hulplampjes van de zaal terug aan, maar het podium blijft in het donker. Geen geluid, geen licht en geen beeld. Een stem kondigt aan dat er momenteel een stroomstoring in de wijk voorkomt en dat de oorzaak voorlopig onbekend is. Maar sommige toeschouwers spreken al snel over de hittegolf en de hoge temperaturen. Terwijl sommige fans verbaasd naar elkaar kijken, maken anderen van de gelegenheid gebruik om zich te hydrationen. Weer anderen verlaten de zaal, niet wetend hoe lang deze stroomstoring zal duren.
Uiteindelijk moeten we nog een uur wachten voordat het concert hervat. Maar de sfeer is behoorlijk teruggelopen. Aan zijn kant heeft Bruce Dickinson de zware taak om de fans mee te delen dat het concert om 23h30 zal eindigen vanwege de avondklok waaraan de zaal onderworpen is. En de zanger van Iron Maiden lijkt erg geïrriteerd, en gaat zelfs zo ver om duidelijk zijn voorkeur voor de zaal van Bercy uit te spreken.
Maar het zal de Britten niet ontmoedigen. Vastbesloten om het optreden af te sluiten, gaat Iron Maiden door met andere hoogtepunten uit hun rijke discografie, zoals « Rime of the Ancient Mariner », gevolgd door het onmisbare « Run to the Hills », door het publiek in koor meegezongen en lijkt de vurige drang om dit moment samen met Iron Maiden te beleven weer helemaal terug. Een ware energiebom, Bruce Dickinson rent van links naar rechts over het podium. Aan zijn kant wijst Steve Harris niet met zijn bas naar het publiek, terwijl Janick Gers wat stretchoefeningen aan de versterker doet en een paar snelle stapjes zet.
Daarna volgt «Seventh Son of a Seventh Son», gevolgd door « The Trooper », waarmee Eddie weer op het podium staat, ditmaal in de beroemde rode tuniek van het Britse leger. Tegelijk heft Bruce Dickinson het Engelse vlag, en daarna de Franse vlag, terwijl het publiek nog immer uitzinnig is.
Het is bijna 23u30, het moment van de waarheid, maar Iron Maiden zet zijn set met groot vakmanschap voort. Nu gaat het optreden verder met « Hallowed Be Thy Name », waarin Bruce Dickinson in een kooi zit opgesloten en ter dood veroordeeld is. Uiteindelijk eindigt men met het iconische nummer "Iron Maiden" en Steve Harris, Dave Murray, Adrian Smith, Bruce Dickinson, Janick Gers en Simon Dawson besluiten dit heel bijzondere concert af te sluiten — zonder twijfel een show die de geschiedenis van de groep zal ingaan.
Jammer genoeg voor het Britse kwartet en de fans kon Iron Maiden de drie encore-nummers niet brengen, namelijk "Aces High", "Fear of the Dark" en "Wasted Years". Ondanks die enorme frustratie en die bittere afsluiting leverde Iron Maiden een ultra-dynamische en verzorgde show af, en daarmee eerbiedigde het meerdere van hun legendarische successen. Ook noemen we het geduld en de vrijgevigheid van de Iron Maiden-fans die maandagavond in de Paris La Défense Arena bijzonder bruisend waren.
Moorden in Rue Morgue
Wrathchild
Killers
Phantom of the Opera
The Number of the Beast
Infinite Dreams
Powerslave
2 Minutes to Midnight (niet volledig gespeeld vanwege een stroomstoring)
Rime of the Ancient Mariner
Run to the Hills
Seventh Son of a Seventh Son
The Trooper
Hallowed Be Thy Name
Iron Maiden
Plaats
Parijs La Défense Arena
99 Jardin de l'Arche
92000 Nanterre
Routeplanner
Toegankelijkheid
