Wie zei datIron Maiden te oud was voor heavy metal? Op zaterdag 19 juli 2025 bewezen de Britten duidelijk ons ongelijk. Bruisende energie, een setlist boordevol donderende oude hits, een nauwgezet setontwerp en Bruce Dickinson die voor de gelegenheid was omgetoverd tot een ware elektrische hoop... Voor het eerste van hun twee concerten in de Parijse La Défense Arena lieten de leden vanIron Maiden zien dat ze nog steeds een kracht zijn om rekening mee te houden, 50 jaar nadat de band werd opgericht door de getalenteerde bassist en componist Steve Harris.
Al vijf decennia lang weet deze vlaggenschipband van de New Wave Of British Heavy Metal (NWOBHM) onze oren te verblijden met krachtige nummers, waarvan sommige ware anthems zijn geworden.
Ondanks een aantal bezettingswisselingen en recente albums die minder memorabel waren dan hun voorgangers, is en blijft Iron Maiden een ware inspiratiebron voor veel jonge bands die hetzelfde succes en dezelfde levensduur willen bereiken. Net als Metallica heeft Iron Maiden het geluk te kunnen rekenen op een solide schare fans. Op zaterdag 19 juli 2025 stonden er veel T-shirts met de beeltenis van de Engelse band buiten de Parijse La Défense Arena. Veel fans hebben zich ook verzameld bij Eddie's Dive Bar, de tijdelijke bar die Iron Maiden voor deze Europese tour heeft geopend. Terwijl ze wachten tot de Parijse locatie haar deuren opent, kijken veel fans terug op dierbare herinneringen: Iron Maiden-concerten in het Espace Balard in 1985, het Zénith de La Villette in 1990 en het Parc des Princes in 2005... De jaren gaan voorbij, de herinneringen blijven en de liefde voor deze essentiële heavy metalband duurt voort.
Maar voordat het publiek in de Parijse La Défense Arena zich weer helemaal kon uitleven op de hits vanIron Maiden, kregen ze de kans om op te warmen met een openingsact. Terwijl Halestorm werd gekozen om de festiviteiten te openen voor de eerste helft van de"Run for Your Lives World Tour", werd de Zweedse band Avatar, uit Göteborg, gekozen voor de laatste helft.
Om 19.30 uur gaan de lichten uit van de Parijse La Défense Arena. Een geheel in het zwart geklede man brengt wat lijkt op een cadeau op het podium. Hij vraagt het publiek in de handen te klappen voordat hij de rode doos opent. Er komt een bal van dezelfde kleur uit, met een touwtje aan het uiteinde... Johannes Eckerström, de excentrieke en ongelooflijke leadzanger van Avatar! Snel vergezeld door zijn bandleden op het podium, laat Johannes de ballon knappen voordat de eerste noten van "Dance Devil Dance " door de zaal galmen.
Zoals altijd bij Avatar wordt er niets aan het toeval overgelaten. Allereerst is er de theatrale, glamrock make-up die de zanger draagt en dan zijn er nog de ultragepolijste kostuums. HoewelAvatar alleen in het voorprogramma stond, maakte Iron Maiden graag ruimte voor een beetje podiumdesign. De naam van de Zweedse band stond in grote verlichte letters achter op het podium. Avatar was een echt beest op het podium en liet de voorste rijen zweten gedurende ongeveer 45 minuten van hun set, met hun aanstekelijke energie, showmanship, headbangen en denderende nummers als 'The Dirt I'm Buried In ', 'Smells Like a Freakshow ' en niet te vergeten 'Captain Goat ', de nieuwe single van hun aankomende nieuwe album! De geluidskwaliteit was echter niet helemaal naar wens...
Rond 20.50 uur galmde 'Doctor Doctor ' van de Engelse band UFO door de Parijse zaal, waardoor de temperatuur in de pit een beetje steeg. De lichten gingen weer uit en er werden geanimeerde beelden geprojecteerd op de gigantische schermen, met 'The Ides of March ' spelend op de achtergrond. Vervolgens reizen we door de straten van Londen voordat we de beroemde Eddie-mascotte op een bakstenen muur ontdekken. Dan gaat het verder naar Parijs, met de Eiffeltoren, de Notre-Dame, het Pantheon en een post-apocalyptische lucht. Precies op dat moment betreedtIron Maiden eindelijk het podium. En de Britse band schiet uit de startblokken met 'Murders in the Rue Morgue '. Helaas was de geluidskwaliteit in de zaal verre van perfect. Maar de tomeloze energie van Bruce Dickinson maakte meteen indruk. Op 66-jarige leeftijd lijkt de zanger - met zijn bijzondere, krachtige stem - (bijna) niets van zijn jeugd verloren te hebben, en hij aarzelde niet om zijn microfoonstandaard te laten draaien.
Steve Harris, Dave Murray, Adrian Smith en de anderen volgden al snel met 'Wrathchild ' en het onvermijdelijke 'Killers ', gemarkeerd door de verschijning op het podium van een gigantische Eddie, met gloeiende ogen en een bijl in zijn hand. De fans gingen uit hun dak. Bruce Dickinson sprak toen voor het eerst, en voor de gelegenheid in de taal van Molière! De zanger maakte van de gelegenheid gebruik om te praten over zijn ongelooflijke carrière van vijf decennia, en ook om Simon Dawson voor te stellen. De drummer volgt Nicko McBrain op, die in 2024 aankondigde na 42 jaar trouwe dienst met pensioen te gaan.
De show ging vliegensvlug van start met 'Phantom of the Opera ', wat aanleiding gaf tot een golf van opgeheven armen in de pit en het zwaaien van rechts naar links. Daarna kwam het daverende 'The Number of the Beast ', versterkt door enkele pyrotechnische effecten en de projectie op de schermen van beelden uit een zwart-wit horrorfilm. Voor deze tour, die de 50e verjaardag van hun carrière viert, verblijdde Iron Maiden hun fans echt door verschillende van hun vroege hits uit te voeren, zeker hun meest iconische. En dat is nog maar het begin.
Iron Maiden speelde nog meer belangrijke nummers, waaronder 'The Clairvoyant ', 'Powerslave ' en '2 Minutes to Midnight '. Het decorontwerp was nauwgezet en bracht ons terug naar de tijd van de farao's. De reis door tijd en ruimte is nog lang niet ten einde. En de reis door tijd en ruimte is nog lang niet voorbij. Rime of the Ancient Mariner neemt ons mee naar de zee, aan boord van een spookschip, en Seventh Son of a Seventh Son brengt ons terug naar de ijstijd. De hele show wordt versterkt door een aantal prachtige tableaus, video's en pyrotechnische effecten.
De sfeer in de zaal was overweldigend. De fans zwaaiden met hun toeters en zongen uit volle borst mee met "Run to the Hills " en "The Trooper ", de grootste hits vanIron Maiden. Eddie keerde terug op het podium, dit keer in het beroemde rode tuniek van het Britse leger, terwijl de onvermoeibare Bruce Dickinson eerst met de Engelse en daarna met de Franse vlag zwaaide, tot groot gejuich van het publiek.
Als Bruce Dickinson al geen gebrek aan energie had, dan hadden de andere leden vanIron Maiden dat ook niet. Steve Harris aarzelt niet om zijn bas naar het publiek te richten, terwijl Janick Gers een paar rekoefeningen doet op de versterker. Het is echt een genot om te zien hoe ze genieten en na al die jaren nog steeds zoveel plezier hebben in het live spelen!
Met 'Hallowed Be Thy Name ' tilt Iron Maiden hun theatraliteit naar een nieuw niveau. Opgesloten in een kooi wordt Bruce Dickinson veroordeeld tot de dood door ophanging. Maar de artiest herrijst uiteindelijk uit de as, terwijl de scherpe riffs van dit nummer uit 1982 rillingen over onze rug doen lopen en ons doen headbangen.
De euforie verspreidde zich nog verder door het publiek toen "Iron Maiden " opkwam. Terwijl Janick Gers met zijn gitaar draait, tonen de reuzenschermen een zeer boze Eddie in 3D, vastbesloten om een einde te maken aan de herrie.
Maar de show van Iron Maiden was nog niet voorbij. Na een korte pauze keerde de band terug op het podium voor de enige echte toegift, om drie laatste hits ten gehore te brengen: het krachtige 'Aces High ', het briljante 'Fear of the Dark ', dat door een zeer groot deel van het publiek in koor werd overgenomen, en tot slot 'Wasted Years '.
Na een flamboyante en verbluffende 2 uur durende show eindigde Iron Maiden hun set onder luid applaus van het publiek en een applaus dat rijkelijk verdiend was. Na een carrière van 50 jaar is Iron Maiden ongetwijfeld een van die legendarische bands waarvan het succes niet te ontkennen valt. Ondersteund door hun waanzinnige energie en een setlist die het beste van het rijke repertoire van de band samenbracht, was ditIron Maiden concert in Parijs een feest voor oog en oor, terwijl het ons terug in de tijd bracht!
Herinnering
Plaats
Parijs La Défense Arena
99 Jardin de l'Arche
92000 Nanterre
