Papy Quichotte, een voorstelling over ouderdom en verbeelding in het Théâtre Paris-Villette

Tussen ridderlijke fictie en familiale realiteit brengt Papy Quichotte een grootvader op scène die ervan droomt Don Quichotte te zijn. Een gevoelig en inventief stuk dat je kunt ontdekken in het Théâtre Paris-Villette van 19 februari tot en met 8 maart 2026.

En wat als het ouder worden een avontuur wordt? Tussen ridderlijke dromen en een tere realiteit neemt het stuk Papy Quichotte, geschreven en geregisseerd door Elsa Granat, je mee op een ontroerende en offbeat reis, van 19 februari tot en met 8 maart 2026 in het Theater Paris-Villette, waar de wapens van de familie liefde sterker zijn dan de berusting.

In deze voorstelling, gebracht door de Compagnie Tout un ciel, zit een grootvader die verankerd is in zijn stoel er elke ochtend voor Don Quichotte uit te zien. In plaats van hem corrigeren moedigt zijn familie hem aan: de zoon wordt Lancelot, de moeder verzint bandieten om tegen te vechten, en allen vallen in een verzonnen verhaal om het EHPAD bij deze patriarch die zijn autonomie verliest te vermijden. Aan hun zijde kijkt de kleindochter toe op dit theater van alledaagsheid, balancerend tussen fascinatie, tederheid en zoektocht naar waarheid.

Een fictie in de fictie: theater van het intieme en van de zorg

Op scène wordt het alledaagse heruitgevonden tot een episch verhaal dankzij een doordachte mix van acteren, marionetten, geluidscreaties en bewegende belichting, bedacht door een betrokken artistieke ploeg: Maëlys Certenais, Antoine Chicaud, Esther Lefranc, Dominique Parent, en Géraldine Zanlonghi aan de manipulatie. De scenografie van James Brandily transformeert de ruimte tot een bewegelijk speelveld, tussen slaapkamer, kasteel en slagveld, terwijl de soundtrack van Mathieu Barché de emoties meetrist, tussen humor, spanning en tederheid.

Papy Quichotte vertelt niet alleen een verhaal over ouder worden, hij stelt de plaats van vertellingen in ons leven ter discussie. Wanneer fictie toelaat de eindes van een cyclus pijnloos te begeleiden, waar ligt dan de grens tussen bescherming en leugen? Het stuk onderzoekt deze grenzen met finesse, in een volstrekt hedendaagse schrijfstijl, voortgekomen uit een langdurig dramaturgisch traject onder leiding van Laure Grisinger.

Een intergenerationele voorstelling, teder en reflectief

Deze voorstelling richt zich op iedereen die ooit geconfronteerd is met de afhankelijkheid van een naaste, maar ook op liefhebbers van maatschappelijk theater, verhalende rollenspellen, of gewoon nieuwsgierigen die willen zien hoe het gezin als scène kan fungeren voor een zachte vorm van verzet. Bent u ouder, tiener, begeleider, opvoeder of gewoon een liefhebber van krachtige menselijke verhalen? In Papy Quichotte vindt u een sterke en gevoelige voorstelling.

Daarentegen, als u op zoek bent naar een luchtige komedie of puur vermaak zonder diepgang of reflectie, kan dit stuk u wat van uw evenwicht brengen. Het spreekt vooral een publiek aan dat bereid is geraakt te worden, zacht te lachen en soms uit zijn emoties en zekerheden opgeschud te worden.

Een uitje om met het gezin of in klein gezelschap te beleven

En wat als fictie een vorm van liefde was? Door zich in het harnas van een held te wringen, geeft grootvader Papy betekenis terug aan zijn dagelijks leven, en zijn familie, die zich in dit avontuur inzet, biedt ons een andere manier om zorg, geheugen en het einde van het leven te benaderen. Een uit het theater voortkomend moment dat diep menselijk is, te ontdekken tijdens deze voorstellingen van februari tot maart.

Kom deze bijzondere voorstelling ontdekken, die u uitnodigt om de kracht van verhalen opnieuw te overdenken, door de generaties heen, en met zachtheid de kracht van de familieband te verkennen.

Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.