Molière-maand in Versailles: Olympe Audouard, een voorstelling over een visionaire persvrouw - onze mening

Tijdens de Molière-maand 2026 laat Olympe Audouard opnieuw van zich horen in Versailles met een toneelvoorstelling in het Auditorium Claude Debussy op 31 mei en 26 juni. Het stuk vertelt het verhaal van een negentiende-eeuwse schrijfster, journaliste, reizigster en feministe, die haar ideeën verdedigde door te schrijven en zich in te zetten. We hebben de voorstelling gezien, ontdek onze mening.

Bij Mois Molière, Versailles wijdt een stuk aan Olympe Audouard, journaliste, schrijfster en reizigster uit de negentiende eeuw wiens naam nog niet bij iedereen bekend is. Geannoteerd in het Auditorium Claude Debussy zondag 31 mei om 19.15 uur en vrijdag 26 juni 2026 om 20.45 uur, Olympe Audouard, eerste vrouwelijk journaliste put uit haar eigen geschriften, maar ook uit die van Victor Hugo en Alexandre Dumas, in een tekst van François de Mazières. Regie van Martin Loizillon, met Gwénaël Ravaux en Nicolas Rigas, en begeleid door een compositie van Olivier Charade, laat de voorstelling de levensweg horen van een vrouw geboren in 1832, die haar tijd omarmt en alert is voor de politieke, sociale en feministische omwentelingen van haar eeuw.

Het begin klinkt bijna als een misverstand: "Olympe Audouard? Bedoelt u Olympe de Gouges?". Nee, precies niet. De voorstelling legt haar parcours vast: Olympe Audouard, de eerste Franse vrouwelijke journaliste die haar eigen krant opricht, reist de wereld rond, gaat in gesprek met de grote literaire en politieke figuren van haar tijd en neemt deel aan de Commune van Parijs. Door haar heen ontvouwt zich een heel tijdvak, tussen salons, redacties, reizen en barricades. Victor Hugo, Alexandre Dumas, Théophile Gautier en zelfs baron Haussmann kruisen haar pad, in een fresco die probeert een vrouw zichtbaar te maken die de officiële geschiedenis nauwelijks heeft vastgelegd.

Olympe Audouard beweegt zich als een personage uit een feuilletonroman: ze overschrijdt grenzen, schrijft, levert felle polemiek, observeert de machtigen en weigert de rol die haar tijd aan vrouwen wilde toewijzen. Door haar parcours opent de voorstelling meerdere vensters op de negentiende eeuw: de geboorte van een vrouwelijke journalistieke stem, de debatten over emancipatie, de politieke schommelingen van de Parijse Commune, maar ook de machtsverhoudingen in literaire, journalistieke en maatschappelijke kringen. De geschiedenis verschijnt hier niet als een potige achtergrond, maar als een terrein van wrijving, doorkruist door stemmen, strijd en figuren die nog te weinig bekend zijn.

De keuze om Olympe Audouard te laten spreken aan de hand van haar eigen geschriften, maar ook van teksten van Victor Hugo en Alexandre Dumas, plaatst het stuk in een dialoog met de beroemde stemmen uit die tijd. Deze werkwijze zou kunnen toelaten de kloof te meten tussen wat de collectieve herinnering heeft verheven en wat, ondanks haar durf, nog steeds grotendeels onbekend blijft. De compacte casting, met Gwénaël Ravaux en Nicolas Rigas, schetst een geconcentreerde vorm waarin het biografische verhaal samenkomt met de historische evocatie, zonder te kiezen voor een grootschalige decorreconstructie.

Onze mening over Olympe Audouard, de eerste vrouwelijke journaliste :

Een stuk dat we bij zijn première hebben kunnen zien, tijdens de Molièremaand. Qua regie vrij sober, het verhaal volgt diverse scènes uit verschillende tijdslagen. We overschakelen van het ene jaar naar het andere via de eenvoudige tussenstap van een verteller, in dit geval de hoofdrolspeler. Het is zonder franje en modern.

Qua decor ook redelijk eenvoudig, tamelijk somber qua kleuren, maar het biedt wel duidelijk wat het onderwerp is. En wat casting betreft, de compacte bezetting laat toe om zich op het essentiële te richten, maar een extra persoon had er niet mis gestaan. Het levert op dat Olympe Audouard, de eerste vrouwelijke journaliste, een interessante invalshoek biedt in haar verhaal, zeker het bekijken waard voor de nieuwsgierigen.

Door Olympe Audouard opnieuw in de schijnwerpers te zetten, nodigt het Mois Molière uit om een blad uit de geschiedenis weer open te slaan waarin pers, politiek en de emancipatie van vrouwen op verrassende wijze modern met elkaar verweven zijn. Blijft die eenvoudige en doeltreffende vraag bestaan, die het publiek na de voorstelling kan bij zich dragen: hoeveel andere Olympe Audouard wachten er nog tot er eindelijk naar hun naam wordt geroepen?

Deze test is uitgevoerd in het kader van een professionele uitnodiging. Als uw ervaring afwijkt van de onze, laat het ons dan weten.

Deze pagina kan elementen bevatten die met AI zijn ondersteund, meer informatie hier.