Podatek od małych przesyłek wprowadzony przez Francję nie przetrwał długo. Wprowadzono go 1 marca 2026 r. w celu powstrzymania napływu paczek z platform azjatyckich, takich jak Shein, Temu i AliExpress, z AliExpress,
została zawieszona już w środę 1 lipca 2026 r., o czym poinformował rząd we wtorek 30 czerwca. W skrócie, francuscy konsumenci nie będą już objęci tym dodatkiem w wysokości dwóch euro za każdą kategorię towarów w zamówieniach z Chin.
Kalendarz nie jest przypadkowy. W środę wchodzi w życie unijny podatek celny w wysokości trzech euro na drobne paczki, a Paryż nie chce już łączyć dwóch instrumentów. Rzecznik ministra handlu, Serge’a Papina, potwierdził AFP: na jednolitym rynku utrzymanie jedynie krajowego podatku obok nowego unijnego cła nie ma już uzasadnienia.
Przede wszystkim środek szybko pokazał swoje ograniczenia. Platformy znalazły sposób, wysyłając towary samolotem do innych państw członkowskich UE, a następnie przemieszczając je drogą lądową do Francji. Efekt: przesunięcie wolumenu szacowane na około 90% od 1 marca – według Głównego Urzędu Celnego.
Wyniki odczuły skutki. Podatek przynosił już tylko 2,3 mln euro miesięcznie, daleko od 400 mln przewidywanych na rok. Francja, której apetyt na dochody był większy niż u sąsiadów, groziła przede wszystkim obciążeniem własnych konsumentów między lipcem a listopadem.
Od 1 lipca 2026, każdy rodzaj artykułu umieszczonego w paczce o wartości poniżej 150 euro, zamawianej na platformach azjatyckich, będzie objęty stałą opłatą celną w wysokości trzech euro. Po Francji, Europa także nałoży podatek na drobne paczki.
Cele Brukseli są dwa: ochronić konsumentów przed produktami czasem niebezpiecznymi lub niezgodnymi z przepisami oraz bronić europejskich sprzedawców przed konkurencją uznawaną za niesprawiedliwą. W 2024 roku do UE trafiono łącznie 4,6 miliarda małych paczek z importu, a kontrole celne stały się praktycznie niemożliwe.
Podatek naliczany jest według kategorii artykułów, a nie według paczek. W praktyce:
Ta opłata pozostaje tymczasowa. Od listopada zostanie uzupełniona o koszty obsługi (około dwóch euro za paczkę), w oczekiwaniu na pełną reformę europejskiego systemu celnego, planowaną do 2028 roku. Wpływy będą przeznaczane na finansowanie kontroli w portach i na lotniskach. Szczegóły mechanizmu można znaleźć na oficjalnym portalu Służby Celnej (to portal dla celno-skarbowych).
Formalnie to firmy muszą uiścić podatek. Mogą jednak przenieść obciążenie na swoich klientów, pod warunkiem że jasno poinformowały ich o tym w momencie składania zamówienia.
Europejska organizacja konsumentów BEUC apeluje również o czujność. Platformy, usługi pocztowe i operatorzy transportu nie mogą naliczać żadnych dodatkowych opłat klientom indywidualnym, którzy nie zostali poinformowani już na etapie zakupu.
Bruksela ściśle monitoruje strategie obejścia przepisów, na przykład tranzyt przez państwa trzecie (np. Szwajcaria). Te praktyki są już zabronione – cło pobierane jest według kraju pochodzenia produktu, a nie kraju, z którego towar jest wysyłany.
Inny trop dla gigantów e-commerce: budowanie ogromnych magazynów w Europie, aby importować hurtowo powyżej progu 150 euro, a następnie sprzedawać detalicznie. Taki schemat pomija opłatę w wysokości trzech euro, ale paradoksalnie ułatwia pracę celnikom. Aby lepiej zrozumieć kontekst, loi anti ultra fast fashion vient elle aussi d'être adoptée, a taxe petits colis française avait, dès le départ, été conçue comme une mesure transitoire.
Ta strona może zawierać elementy wspomagane przez SI, więcej informacji tutaj.
