Fotografie japońskie z BNF: wystawa, która ukazuje ewolucję praktyki fotograficznej w Japonii od 1945 roku

Od 30 września 2026 do 31 stycznia 2027 r. BnF François-Mitterrand wyróżnia fotografię japońską po 1945 roku, prezentując prace około stu artystów, zarówno znanych, jak i mniej znanych. To okazja, by odkryć reportaże realistyczne, fotografie intymne, a także scenicznie zainscenizowane kompozycje autorstwa Hiroshi Hamaya, Ken Domoń, Shigeo Gochō, Eriko Koga, Shōji Ueda, Yoshi Takata, Sayuri Ichida i Koichiro Kurita.

Wiedzieliście o tym? Już pod koniec lat 60. Narodowa biblioteka Francji zaczęła interesować się nowoczesną i współczesną fotografią japońską. Dziś ten zbiór liczy blisko 4 000 odbitek autorstwa około 200 artystów i fotoreporterów, a także sto znaczących czasopism i publikacji, które ukazują historię fotografii japońskiej od 1945 roku. Właśnie to proponuje zwiedzić galeria 2 w BnF François-Mitterrand tej jesieni i zimą, gdy w tym roku obchodzimy dwusetną rocznicę fotografii.

Nazywana "Fotografie japońskie w Bibliotece Narodowej Francji. 1945-2025. Sceny, znaki, doznania", ta ekspozycja prezentuje fotografie około stu artystów, wśród których są dziś szeroko rozpoznawalni na arenie międzynarodowej twórcy, a także postacie mniej eksponowane.

Od 30 września 2026 do 31 stycznia 2027, odwiedzający będą mogli poznać ewolucję praktyki fotograficznej w Japonii na przestrzeni 80 lat, dzięki 300 dziełom wystawionym, w tym 250 fotografii, przeważnie czarno-białych, oraz około pięćdziesięciu rzadkich tomów pochodzących z kolekcji BnF.

Z okazji wydarzenia wystawa podzielona jest na sześć sekcji, z których każda ma poświęcony jubileuszowy fokus na konkretnego fotografa. Pierwsza część wprowadza w fotografię reportażową i realizm. Poprzez fotografie Hiromi Tsuchidy i Ken Domona, uznawanego za mistrza japońskiego realizmu, wystawa zgłębia pewien rodzaj odporności po traumie nuklearnej, a jednocześnie nawiązuje do dążenia ku nowoczesności i do obyczajów przodków. Hiroshi Hamaya prowadzi nas na przykład do odkrywania samotnych, surowych regionów północnych terenów Japonii.

W drugiej części wystawy BnF François Mitterrand stawia na bardziej intymne prace, w których codzienność nabiera obcości. Galeria 2 w budynku prezentuje ujęcia powstałe w latach 60.–80. autorstwa Shigeo Gochō, Tokuko Ushioda oraz Eriko Koga, która między innymi przez sześć lat odwiedzała parę starszych ludzi z dzielnicy Asakusa w Tokio.

Teraz przenosimy się do trzeciej części wystawy poświęconej fotografii bardziej teatralnej. Podziwiać tu można scenizowane ciała autorstwa Shōji Uedy, wyjątkowej postaci japońskiego życia po wojnie, a także prace współczesnej fotografki Mami Kiyoshi oraz Eikoh Hosoe, wywodzącego się z japońskiej awangardy lat 50.–70.

Ekspozycja ukazuje również związek niektórych artystów z Paryżem, wśród nich Keiichi Tahara, Mamoru Sakamoto czy Yoshi Takata. Ta, którą nazywano najparyżanką wśród Japonek i która została fotografem dla projektanta Pierre'a Cardina, ukazuje tu sceny w konfrontacji z duchem maja 68. Zwiedzający mogą także podziwiać zdjęcia Kenzo Takashimy, który pasjonował się portretami uchwyconymi na ulicach i na targowiskach.

Wreszcie wystawa zagłębia się w kaligrafie świata u boku Sayuri Ichidy lub Toshio Shibaty, zanim przeniesie nas w świat doznań i nastrojów, z ujęciami ciemniejszymi, ale niezwykle zachwycającymi, autorstwa Satoru Kondo, Hiroshi Hamaya lub Toshiko Hashimoto, znanych m.in. z ziarnistych fotografii. Zwraca też uwagę na piękne wydruki ostatnich zdjęć, wśród których wyróżnia się platynowo-palladowy druk Koichiro Kurita.

Około 300 dzieł wystawionych z tej okazji w BnF sprawia, że instalacja zasługuje na dłuższą uwagę. Szkoda byłoby zwiedzać ją w pośpiechu i przegapić prawdziwe perełki. Uwaga, jeśli jesteś miłośnikiem kolorowych kadrów, możesz się rozczarować, ponieważ wystawa przeważnie prezentuje fotografie czarno-białe. Natomiast dzięki różnorodności i bogactwu przedstawionych prac, wystawa otwiera inne spojrzenie na fotografię japońską.

Różnorodne prądy artystyczne prezentowane z tej okazji pozwalają także prześledzić ewolucję praktyki fotografii w Japonii przez ostatnie 80 lat. Zbiór dzieł stanowi piękną podróż po japońskim społeczeństwie i jego historii. Aby w pełni wejść w tę artystyczną immersion, udajcie się więc do BnF François-Mitterrand od 30 września 2026 r. do 31 stycznia 2027 r.

Ta strona może zawierać elementy wspomagane przez SI, więcej informacji tutaj.