W filmie Trzeba spalić mamę, który trafi do kin 11 listopada 2026 roku, dwie siostry i ich brat spotykają się w zakładzie pogrzebowym na uroczystości pogrzebowej swojej matki. Pracownicy rodzinnej firmy strajkują, więc rodzeństwo musi zorganizować wszystko samodzielnie. Wystarczy to nieprzewidziane utrudnienie, by ceremonia wymknęła się spod kontroli, a rozmowy potoczyły się w zupełnie nieoczekiwanym kierunku.
Odnajdujemy tu ten smakowity dysonans, który podoba nam się u Alberta Dupontela od czasu Berniego. Humor często kryje się w kwestii, która pada nie w porę, w samym środku rozmowy, w której każdy wciąż stara się zachować konwenanse. Powaga ceremonii pogrzebowej sprawia, że te dysonanse są tym bardziej smakowite. I właśnie tu doceniamy precyzję scenariusza. Wystarczy jedno zdanie, by zachwiać podniosłością sceny. Na szczególne wyróżnienie zasługuje Artus w roli Klimeka, strajkującego grabarza. Wyjaśnienie jego imienia to jeden z tych drobnych momentów, które chce się odkryć samemu.
Kamera swobodnie przemieszcza się między bratem a dwiema siostrami, dzięki czemu szybko mamy wrażenie, że jesteśmy z nimi w jednym pokoju. Retrospekcje rzucają światło na to, co początkowo można wyczytać z ich dialogów. Każde z nich ma własne spojrzenie na życie i każde zachowało z tej rodziny wspomnienia, które nie zawsze pokrywają się ze wspomnieniami pozostałych. W miarę jak na jaw wychodzą przemilczenia, widzimy, jak na nowo wyrabiają sobie opinię o sobie nawzajem — czasem pod wpływem jednego zdania.
To właśnie najbardziej nas poruszyło. Przyjechali pożegnać matkę, a kończą, rozmawiając o wszystkim, co dotąd odkładali na bok. Uwielbialiśmy sposób, w jaki Dupontel pozwala absurdowi wkraść się nawet do tych intymnych rozmów. Uśmiechamy się jeszcze po jednej kwestii, gdy następna przypomina nam o tym, o czym milczy się we własnej rodzinie.
Albert Dupontel jest autorem scenariusza i reżyserem filmu, a także występuje w nim u boku Louise Coldefy, Julii Piaton i Artusa. Za produkcję odpowiada Catherine Bozorgan za pośrednictwem ADCB Films, a Pathé i France 2 Cinéma są koproducentami. Pathé dystrybuuje film we Francji.
To dzieło stanowi kontynuację Second Tour, który wszedł na ekrany w 2023 roku. Zdjęcia do Il faut brûler Maman kręcone były w Bry-sur-Marne od 12 stycznia do 23 lutego 2026 roku.
Aby przedłużyć wrażenia z kina, zajrzyj do kinowych premier miesiąca listopada, filmów, które warto zobaczyć teraz, oraz naszej selekcji komedii roku.
Ta strona może zawierać elementy wspomagane przez SI, więcej informacji tutaj.
Daty i harmonogramy
Z 11 listopad 2026
Oficjalna strona
www.pathefilms.com
