Czy film zapowiedziany jako « dla wszystkich » może zrobić wrażenie na dziecku? Tak. To oznaczenie umożliwia jego wyświetlanie w kinach bez ograniczeń wiekowych. Nie gwarantuje ani opowieści skierowanej do najmłodszych, ani doświadczenia dostosowanego do wrażliwości każdego widza.
W Francji Kodeks kina i obrazu ruchomego przewiduje kilka środków: dopuszczenie do projekcji dla wszystkich widzów, zakazy dla osób poniżej 12, 16 lub 18 lat oraz kategorię przeznaczoną dla utworów oznaczonych jako X. Środek ten musi odpowiadać wymogom ochrony dzieci i młodzieży oraz poszanowaniu ludzkiej godności. Kategorie te określają warunki dostępu do filmu.
CNC podkreśla, że utwory oglądane są w całości przed ich sklasyfikowaniem. Komitety i – gdy materiał trafia do nich – Komisja wydają opinię; decyzję podejmuje minister kultury. Ocena uwzględnia tematykę, sposób jej przedstawienia oraz kontekst poszczególnych scen w całej narracji. Pojedyncza scena nie stanowi więc samodzielnie tej oceny.
Zgoda na oglądanie przez wszystkich widzów może być również uzupełniona ostrzeżeniem. To ostrzeżenie informuje widzów o aspektach, które mogą ich poruszyć, nie wprowadzając jednak zakazu wiekowego. Musi być wyraźnie wywieszone przy wejściu do kin. Jego sformułowanie dodaje precyzję, której sama wzmianka „dla wszystkich” nie daje.
Oficjalny opis filmu „Jedna bitwa po drugiej” Paula Thomasa Andersona stanowi przykład: film jest oznaczony jako dla wszystkich widzów z ostrzeżeniem, że kilka scen przemocy i stałe napięcie mogą wywrzeć wrażenie na młodszej widowni. Zezwolenie i to zastrzeżenie współistnieją więc w tej samej klasyfikacji.
„Wiek sugerowany” pełni inną funkcję: wyznacza punkt odniesienia przy wyborze dzieła. Trzeba zwrócić uwagę, kto go formułuje. Katalog regionalnej agencji ALCA Nouvelle-Aquitaine prezentuje więc Carmen, l’oiseau rebelle z dwoma odrębnymi informacjami: „dla wszystkich grup wiekowych” i wiek sugerowany od 8 lat. Rekomendacja może być więc precyzyjniejsza niż ogólne zezwolenie.
Aby wybrać rodzinny seans, te kryteria nawzajem się uzupełniają: klasyfikacja określa ograniczenia wiekowe, ewentualne ostrzeżenie precyzuje treści wrażliwe, a przypisana rekomendacja pomaga wskazać grupę odbiorców. Motyw przewodni, długość projekcji i wrażliwość dziecka także warto wziąć pod uwagę, nie wyciągając przy tym jednego, uniwersalnego wieku na podstawie samej plakatu czy gatunku filmu.
Ta strona może zawierać elementy wspomagane przez SI, więcej informacji tutaj.
