บทบาทของ ถือกำเนิดขึ้นในศตวรรษที่ 12 ในฝรั่งเศส โดยในสมัยนั้น เจ้าขุนมุลนายที่ปกครองท้องถิ่นจะคัดเลือกบุคคลเพื่อดูแลความปลอดภัยของประชาชนและความเจริญของชุมชน เมื่อเข้าสู่ยุคปฏิวัติฝรั่งเศส กระบวนการเลือกตั้งนายกเทศมนตรีจึงเปลี่ยนเป็นการเลือกตั้งโดยสมาชิกประชาชน ตำแหน่งนายกเทศมนตรีก็จะหายไปและกลับมามีบทบาทอีกครั้งตามการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองที่เกิดขึ้นในประเทศฝรั่งเศส
หนึ่งในจุดเปลี่ยนทางการเมืองที่ทำให้ปารีสไร้ผู้ว่าราชการคือเหตุการณ์ในปี ค.ศ. 1871 เมื่อ คอมมูน ที่กระทบกระเทือนถึงเมืองหลวง เกิดการสู้รบอย่างรุนแรงระหว่างรัฐบาลกับชาวนา งานฝีมือ และแรงงานยากจน เหตุการณ์นี้นำไปสู่การสั่งยุบ สำนักงานผู้ว่าฯ ปารีส ทำให้เมืองหลวงไร้ซึ่งผู้นำท้องถิ่นอย่างเป็นทางการ
ตั้งแต่ปี 1871 ถึง 1977 กรุงปารีสถูกบริหารโดย ประธานสภาเมือง ซึ่งได้รับเลือกตั้งทุกปี สภาเมืองปารีสถูกเลือกตั้งเป็นระยะเวลาสามปี โดยใช้ ระบบเลือกตั้งเสียงข้างมากแบบสองรอบนิยมเดี่ยว ซึ่งเป็นระบบเดียวกับที่ใช้ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของฝรั่งเศสในปัจจุบัน
สถานการณ์นี้ดำเนินไปจนถึงปี 1977 เมื่อประธานาธิบดี Valéry Giscard d'Estaing ตัดสินใจฟื้นฟูการเลือกตั้งท้องถิ่นในปารีสอีกครั้ง ชาวกรุงจึงได้มีสิทธิ์เลือกนายกเทศมนตรีของตนเองอีกครั้ง ผ่านระบบเลือกตั้งโดยอ้อม ซึ่งประชาชนจะลงคะแนนให้รายชื่อผู้สมัครในบัตรเดียวกัน แล้วสมาชิกสภาเมืองที่ได้รับเลือกจะเป็นผู้คัดเลือกนายกเทศมนตรีต่อไป
นายกเทศมนตรีคนแรกของกรุงปารีสในยุคปัจจุบันของเรา คือ แจ็กซ์ ชิรัค ซึ่งได้รับการเลือกตั้งในปี 1977 ต่อมาเขาได้ถูกแทนที่โดย ฌอง ทิเบรี เบอร์ทรานด์ เดอลาเน่ และแอนน์ ฮิดัลโก ชาวปารีสจะมีโอกาสเลือกตั้ง 5th นายกเทศมนตรีเมือง ของเขตเมืองหลวงนับตั้งแต่สมัยคอมมูน
