Cathy de Monchaux Palais de Tokyo'da : Paris'te görülecek retrospektif - bizim fotoğraflarımız

Paris'teki Le Palais de Tokyo, İngiliz sanatçı Cathy de Monchaux'un Fransa'daki ilk retrospektifini sunuyor: “Studio, Wounds and Battles. Desire is the Reiteration of Hope”, 3 Nisan – 13 Eylül 2026 tarihleri arasında gezilebilir. Sergi yaklaşık elli eseri bir araya getiriyor ve kırk yıllık üretimi, bedenler, maddeler ve kişisel anlatılar ışığında yeniden ele alıyor.

Paris'te Palais de Tokyo Cathy de Monchaux’a adanmış bir retrospektife ev sahipliği yapıyor; başlığı Studio, Wounds and Battles. Desire is the Reiteration of Hope, 3 Nisan ile 13 Eylül 2026 tarihleri arasında. Fransa'daki ilk büyük sergi olan bu gösteri, İngiliz kökenli sanatçıya adanmış olup 1984'ten günümüze yaklaşık elli eseri bir araya getiriyor. Heykeller, enstalasyonlar, teknik çizimler ve arşivler bedenin etrafında, onun evrimleri, gerilimleri ve yaraları üzerine bir yolculuk çiziyor. Tüm bu unsurlar, arzu, hafıza, hapsetme ve güç ilişkileriyle örülü bir evreni gözler önüne seriyor.

Bir duyusal yolculuk olarak tasarlanan sergi, parçalanmış bir mekân düzenine dayanıyor; burada eserler duvara, zemine veya havaya yayılıyor. Hacimler, formel ve simgesel ögeleri çözerek, hiyerarşi gözetmeden karşılıklı diyaloğa giriyor. Bu kasıtlı olarak dengesiz inşa edilme biçimiyle sanatçı, temsil normlarını, cinsiyet kodlarını ve otoriteyle ilişkili diklik kavramını sorguluyor. Tokyo Sarayı burada, maddelerin dil haline geldiği ve biçimlerin eleştirel ve poetsik bir hayal gücünün taşıyıcısı olduğu sanatsal ve zihinsel bir evrene davet ediyor.

Maddeler, semboller ve kalıntılar: organik ve parçalanmış bir dünya

Sürekli bir ölçek oyunu içinde, eserler sonsuz küçük ile görkemli arasında salınıyor. Soğuk metal, kabarık kadife, kayışlar, kurşun, mermer, perçinler: kullanılan malzemeler, hayvan, bitki veya anatomik formlarla diyalog kuruyor. Dokunmaya dayalı ve ikili bir estetik, romantizm, bilimkurgu ve Viktorya dönemi gotik hayal gücünün kesiştiği noktada şekilleniyor.

Sergilen öğeler bazen birer kalıntıyı, bazen ise bir tılsımı çağrıştırıyor ve katmanlı bir okuma sunuyor. Bazı eserler yalnızca gözle görülebilirken, bazıları izleyicinin hayal gücünü harekete geçirerek hikâyenin parçalarını yeniden oluşturmaya davet ediyor. Görebileceğiniz nesneler arasında tek boynuzlar, organlar, hibrit siluetler, direniş ya da hayatta kalma biçimleri yer alıyor. Bunlar karmaşık objeler; ne dekoratif, ne de sadece anlatıcılar, amaçları izleyiciye bir hem çekim hem de rahatsızlık hissettiren bir gerilim yaratmak.

Arşivler, hikâyeler ve mitolojiler arasında nesiller boyunca varlığını sürdüren bir eser

Sergiledilen bazı eserler, kaybedilmiş eser arşivlerinden alınmışken, bazıları ilk kez sergileniyor. Cathy de Monchaux’nın öğrenciyken tasarladığı en eski enstalasyonu, onun çalışmalarında sürekli referans alınan bir unsur olmaya devam ediyor. Bu enstalasyon, çocuklukta yaşanan bir at düşmesiyle ilgili travmanın uzantısı olan yekpare bir tek boynuzlu ata şeklinde tasarlandı. Bu temel eser, onun görsel hayal dünyasında tekrar eden bir yer tutuyor.

Sergi, sanatçının eserlerinin başlıkları aracılığıyla onun yazarlık sürecine de ışık tutuyor; başlıklar anlatım ve ima dolu anlamlar taşıyor. Bir zamanlar Amca, Bir zamanlar Bir Ömür, Bir zamanlar Duchamp veya Gözyaşlarının gücünü asla unutma gibi örnekler, heykel formunun yanında yer alan bu metinsel boyutu gösteriyor. Tüm eserler, gösterişliğe başvurmadan, derin sembolik katmanları harekete geçirerek kendi dilini oluşturan bağımsız bir görsel anlatım sunuyor.

Medya Dinamiklerinin Dışında Sanatsal Bir Yaklaşım

Aktif kariyerine 1980'lerden bu yana devam eden Cathy de Monchaux, 1998 yılında Turner Ödülü aday gösterildi. Kendine özgü, ancak tarihsel olarak Genç Britanyalı Sanatçılar akımının görsel kodlarından uzak duran bir çalışma geliştirdi. Bu yönüyle tanınıyor. Sanatçı, Whitechapel Gallery, Hirshhorn Müzesi ve hatta Centre Pompidou gibi mekânlarda sergiler açtı; bunlar arasında 1996’daki Féminin - Masculin, le sexe de l’art sergisi öne çıkıyor.

Son eseri, uluslararası birçok kamu koleksiyonunda yer alıyor; bunlar arasında Tate Galerisi, Ulusal Kadınlar Müzesi ve hatta FRAC Oksitanie Montpellier bulunuyor. 2007 yılında Cambridge’deki Newnham College için, Virginia Woolf’un Bir Oda Bir Kadındır eserine ilham veren konferansıyla bağlantılı bir sipariş verdi. Bu çalışma, kadınların tarihine ve kamusal alandaki hikayelerine ilişkin bas-reliye ve anlatı üzerine yapılan önemli bir proje olarak öne çıkıyor.

Sıradışı Bir Çerçevede Keşfedilecek Bir Öneri

Sergi, çağdaş heykel sanatına, beden hikayelerine ve normların dışında kalan sanat pratiklerine ilgi duyanlar için yeni bir keşif alanı sunuyor. Belirli bir hedefe odaklanmadan, duygusal, analitik ya da immersif yaklaşımlara açık olan sergi, farklı bakış açılarına ev sahipliği yapacak şekilde tasarlanmış çok sesli bir alan sunuyor.

Kırık ve akıcı bir rota sunan Tokyo Sarayı, ziyaretçilerine kendi yorumlarını katarak deneyimleyecekleri bir alan sunuyor. Formelle gerilimler ve derinlere gömülü hikayeler arasında, Cathy de Monchaux'nın eserleri pek çok farklı yolu açıyor; kendi temposuyla keşfedebileceğiniz, iç dünyanızda dolaşıp gidebileceğiniz birçok yol haritası gibi.

Bu sayfa yapay zeka destekli unsurlar içerebilir, daha fazla bilgi burada.