Chaillot tepesine tünemiş olan Passy Rezervuarı, Paris'in hem ihtiyatlı hem de önemli simgelerinden biridir. XIX. yüzyıldan kalma hidrolik bir yapı, teknik bir miras ve kentsel yenileme için bir potansiyel olan bu yapı, Paris'in çatıları arasında, halkın gözünden saklanmış, ancak üzerindeki binaların sakinlerinin bakışları altında büyük bir yüzme havuzu gibi görünüyor.
Passy rezervuarlarının inşasına 1858 yılında İkinci İmparatorluk döneminde, Paris su şebekesinin modernizasyonundan sorumlu Ponts et Chaussées departmanının genel mühendisi Eugène Belgrand'ın gözetiminde başlandı. 1866 yılında işletmeye alınan rezervuarlar, halkın kullanımı için büyük miktarlarda içilemeyen su depolamak üzere tasarlanmıştır.
Başlangıçta iki büyük açık hava havzası inşa edilmiş, daha sonra 1898'de başkentin artan ihtiyaçlarını karşılamak için üçüncü bir havza ve toplam 56.000 m3 içme suyu olmayan su depolama kapasitesine sahip birkaç yeraltı havzası eklenmiştir: Ville juste, Copernic ve Bel-Air.
Passy rezervuarları, kanallar ve pompalar ağı aracılığıyla sağlanan Paris içme suyu hizmetinin belirli bölümleri için hala kullanılmaktadır. Bugün, esas olarak Bois de Boulogne'daki şelaleleri çalıştırmak, başkentin batısındaki park ve bahçeleri sulamak ve sokakları temizlemek için kullanılmaktadırlar.
Seine nehri seviyesinden yaklaşık 55 metre yükseklikteki bu yapılar Paris'e hakimdir ve yerçekiminin verimli bir dağıtım için kullanılmasını sağlar. Devasa değirmen taşı duvarları, yeraltı tonozları ve açık hava havzaları, 16. bölgenin prestijli kentsel bağlamı ile neredeyse görünmez ama heybetli bir yapının sessizliği arasında güçlü bir kontrast yaratıyor.
Bu sayfa yapay zeka destekli unsurlar içerebilir, daha fazla bilgi burada.
