Fransız televizyonu adeta yüzünü değiştiriyor Buttes-Chaumont stüdyoları Parise, 1 Ekim 1967. Saat 14:15'te, stüdyo 13'te, ORTF'nin ikinci kanalı resmen siyah-beyazdan vazgeçiyor ve renkli görüntülerin ilkini Fransız SECAM yöntemi sayesinde yayımlıyor.
Kameraların önünde bu tarihî anı oluşturan dört kişi var: Bilgi Bakanı Georges Gorse, ORTF Genel Müdürü Jacques-Bernard Dupont, Ekipman ve İşletme Müdürü Claude Mercier ve Televizyon Direktörü Émile Biasini. Bir geri sayımın ardından, şimdiye kadar monochrome olan görüntü aniden renkleniyor. Georges Gorse, o zamanlar ünlü olacak bir cümleyi söyleyecek: “İşte renk, belirlenen gün ve saatte!”
Bir ayrıntı var ki o gün Fransa'da tüm televizyonlar renkli yayına geçmemişti; yalnızca 2e chaîne ilgileniyordu. 1964’te faaliyete geçen bu kanal, UHF frekanslarında 625 hat üzerinden çalışıyor; aksine hâlâ eski Fransız standardı olan 819 hatla yayın yapan ve siyah-beyaz kalan birinci kanalın durumuyla farklılık gösteriyor.
Buttes-Chaumont seçimi hiç de rastlantı değil. Studio 13, Alouettes Sokağı üzerinde kurulu geniş televizyon üretimi merkezi olan yerde, 19. arrondissement içinde bulunuyor. 1950’lerden itibaren eski sinema tesisleri üzerinde şekillenen bu alan, RTF’nin ardından ORTF’nin ana program üretim hatlarından biri haline geldi. Setler, kontrol odaları, dekor atölyeleri ve teknik ekipler o dönemde Fransız televizyonunun eğlence programlarının büyük bir kısmını üretiyordu.
1 Ekim töreni, televizyon dünyasının önde gelen isimlerinden Jean-Christophe Averty’ye emanet edildi; görsel deneyleri ve elektronik efektleri yaratıcı biçimde kullanmasıyla tanınan bu isim. Elbette bu devrim bu pazar öğleden sonra başlamıyor!
Yıllardır mühendisler ve sanayiciler renkli görüntülerin iletimi üzerinde çalışıyor. Fransız tarafında buna verilen yanıtın adı SECAM, "Bellekli Sıralı Renk" olarak ifade ediliyor. Sistem, Henri de France adlı mühendisin önderliğinde geliştirilmiş ve 1956 yılından itibaren renkli televizyon yöntemine dair bir patent başvurusu yapmıştır.
Mesele karmaşık: evlerde zaten kurulu milyonlarca téléviseurs noir et blanc televizyonu kullanılamaz hâle getirmeden ek bilgiler iletmek gerekiyor. Bir émission couleur ise eski cihazlarda görünür kalmalı ve aynı anda yeni alıcıların renkleri yeniden üretebilmesi için gerekli bilgileri sunmalı. O sırada SECAM, gerçek bir bataille industrielle savaşına giriyor.
1960’larda üç yöntem uluslararası pazarda yarıştı: Amerikan NTSC, Batı Almanya’da geliştirilen PAL ve Fransız SECAM. Paris, bu sistemi uluslararası alanda aktif biçimde savunuyor ve hatta bu teknolojiyi diplomatik bir mesele haline getiriyor. Özellikle 1960’ların ortalarında Sovyetler Birliği SECAM’ı tercih etti; o sırada Batı Avrupa’nın büyük bir bölümü nihayet PAL’i benimsedi.
Ama Parisliler için renk artık tamamen bilinmez sayılmıyor; resmi lansman geldiğinde bu gerçekleşmiş artık! Birkaç ay önce, mayıs 1967’de, renkli televizyonlar gerçekten Drugstore des Champs-Élysées üzerinde kurulmuş ve halka 2. kanalın deneysel yayınlarını izleme imkanı sunmuştu. Ancak cihazı almak da kolay değildi!
İlk renkli televizyonlar o dönemde birkaç bin frank’a mal oluyordu; o zamanların bir hanenin bütçesi için önemli bir tutardı. Lansmanda Fransa yaklaşık 7,5 milyon televizyona sahipken, ancak yalnızca yaklaşık 1500 renkli alıcı hizmete giriyordu. Böylece Fransızların büyük çoğunluğu bu tarihi töreni... siyah-beyaz olarak gördü (!).
ORTF ise bu yeni teknolojinin neler sunabileceğini anında göstermek istiyor. Konuşmaların ardından, izleyiciler Alexandre Tarta tarafından çekilen bir paraşütçü atlayışını ve Pierre Tchernia'nın yorumunu izliyorlar. Canlı renkli kanatlar, yeni sistemin olanaklarını kusursuzca gösteriyor; ancak dönüşüm hâlâ kademeli bir süreç olarak sürüyor.
1967 sonbaharında, ikinci kanalda yayımlanan programların yalnızca bir kısmı renkli olarak üretiliyordu. Daha eski yayınlar doğal olarak siyah-beyaz olarak kalırken ve ikinci kanalın ağı ülkenin tamamını henüz kapsamıyordu. Büyük olaylar ardından bu yöntemin benimsenmesini hızlandırdı.
Şubat 1968'de Grenoble Kış Olimpiyatları, SECAM için uluslararası bir vitrin oluşturuyor ve renkli spor yayınlarına yeni bir görünürlük getiriyor. Alıcı cihazlarının satışları artmaya başlıyor, renkli çekim programların payı ise düzenli olarak yükseliyor. Ancak Birinci Kanal hâlâ çok daha uzun bir süre siyah-beyaz olarak kalıyor.
ORTF'nin 1974'te parçalanmasının ardından TF1 1976 yılından itibaren yeni 625 hatlı ağında renkli yayın yapmaya başlar; eski 819 hatlı ağ ise bir süre daha varlığını sürdürür. Buttes-Chaumont stüdyoları, bugün artık yok olan bu yapılar olarak, ORTF'nin dağılmasından sonra da hikâyesini sürdürür ve özellikle Fransız Yapım Şirketi yapımlarını konuk eder.
Daha fazlası için:
Parc des Buttes-Chaumont, Paris'in dağlık bir manzaraya sahip en büyük büyüleyici parkı
Paris'in 19. bölgesinde yer alan Parc des Buttes-Chaumont, Paris'in en büyük yeşil alanlarından biridir. Koşu, piknik ya da kır yürüyüşü için bu geniş yeşil alan mutlaka görülmelidir. [Devamını oku]
19 ve 20 Eylül 2026 tarihlerinde, Maison France Télévisions geçmişini, mimarisini ve kamu hizmeti kanallarını her gün ayakta tutan pek çok mesleği öne çıkarıyor. [Devamını oku]
Les Journées du Patrimoine 2026 yılının 19 ve 20 Eylül Cumartesi ve Pazar günlerinde yeniden geliyor. Bu yeni sayıda, M6 Grubu bize televizyon ve radyonun perde arkasını keşfetmeyi öneriyor. [Devamını oku]
Bu sayfa yapay zeka destekli unsurlar içerebilir, daha fazla bilgi burada.
Tarihler ve zaman çizelgeleri
Tarihinde 1 Ekim 2026
Yer
Les Buttes-Chaumont
38 avenue Simon Bolivar
75019 Paris 19
Rota planlayıcı
Ulaşılabilirlik
Parc des Buttes-Chaumont, Paris'in dağlık bir manzaraya sahip en büyük büyüleyici parkı
Eylül ayında kamu televizyon kanallarının perde arkalarını keşfedin; 2026 Miras Günleri kapsamında.
Kültür Mirası Günleri 2026: M6 grubunun perde arkalarına özel bir ziyaret (92)
