Éphéméride du 11 octobre à Paris : Paris için 11 Ekim'in kronolojisi: Jean Cocteau Milly-la-Forêt'teki evinde vefat etti

16 yıl boyunca çalıştığı ve kaldığı Milly-la-Forêt'teki Milly-la-Forêt adresindeki evinde, Jean Cocteau 74 yaşında, 11 Ekim 1963 tarihinde vefat eder. Şair, romancı, oyun yazarı, çizer, sinemacı ve akademisyen, o uzun yıllardır dostu olan Edith Piaf'ın ölümü haberini öğrendikten sadece birkaç saat sonra kaybolur. Bu tesadüf hemen tiyatroya yazılmış son bölüm olarak anlatılan bir hikâyenin doğmasına yol açar: Cocteau, şarkıcının kaybını öğrendiğinde hüzünden ölmüş olabilir.

Ama gerçek aslında daha nuanslı; sağlığı hâlâ son derece kırılgan. 22 Nisan 1963’te ağır bir kalp krizi onu hastaneye götürdü ve ardından Jean Marais Marnes-la-Coquette’te bir iyileşme süreci başladı. Cocteau 5 Temmuz’da Milly’ye geri döndü. 11 Ekim sabahı, RTF’nin bir yapımcısı Piaf’ın ölümünü haber verip ona bir radyo anmasına katılmasını istemek üzere onu aradı. poète, kötü bir gecenin ardından nefesi daralarak bu teklifi kabul etti. Saat 13:00 civarında Milly’ye kayıt için gelen gazeteci, ölümünü tespit eden doktorla karşılaştı. mort.

Piaf’ın ölüm haberinin Cocteau’nun efsanesini ezdiği hemen ortaya çıkıyor. Jean Marais ertesi gün bunun yanlış olduğunu savunacak; şairin kalbinin zaten çok zayıf olduğuna dikkat çeker. Édith Piaf’ın ölümüyle ilgili kronoloji ise olayı daha da karıştırıyor: aslında 10 Ekim 1963’te Grasse yakınlarında yaşamını yitirmişti; cesedi Paris’e yasa dışı bir biçimde götürüldükten sonra ölüm tarihi 11 olarak ilan edildi.

İki sanatçı yine de kolektif hafızalarda bu Ekim gününde birlikte anılırlar; zira aralarındaki bağ uzun zamandır sürüyor. Cocteau Piaf için Le Bel Indifférent adlı eseri yazdı, 1940'ta Bouffes-Parisiens'te Paul Meurisse ile sahnelenmişti. O, şarkıcıyı derin bir saygıyla karşılıyordu ve onun anılarının önsözünü yazmıştı. Yakınlıkları, bu sabah onu neden bu kadar etkilediğini açıklamaya yeter; ölümünün tek nedeni aramaya gerek yok.

Hayatının sonunun geldiği ev, uzun süredir onun yolculuğunda özel bir yer tutar. 1947 yılında, La Belle et la Bête'tan kısa bir süre sonra, Jean Cocteau ve Jean Marais Milly-la-Forêt'te eski Bonde Şatosu'nun bir kısmını satın aldı; bu yer, Maison du Bailli olarak bilinir. 17. yüzyılda yerel taşla inşa edilmiş ve kanallarla çevrili bu konak, ona Paris'in taleplerinden uzakta aradığı sakinliği sunar; aynı zamanda Palais-Royal'daki dairesini sürdürdüğünü de gösterir. "Milly'de dünyadaki en nadide şeyi buldum: bir çerçeve", diye yazacaktı.

Dekoratör Madeleine Castaing ile o, çok kişisel bir iç mekân inşa ediyor: eski mobilyalar, arkadaş sanatçıların eserleri, sıradışı objeler ve duvar kağıtları bahçeye açılan odalarda iç içe geçiyor. Leopar desenli antre evin en tanınan dekorlarından biri olarak kalıyor. Cocteau orada yakınlarını ağırlıyor, çizim yapıyor, yazıyor ve özellikle Le Testament d’Orphée ve onun son büyük şiiri Requiem üzerinde birkaç projeyi hazırlıyor.

Milly, son yıllarının önemli eserlerinden birinin de sahnesi haline geliyor. 1958 yılında yerel yöneticiler, onu küçük Saint-Blaise-des-Simples Kilisesini süslemeye çağırdı; bu eski kilise, Orta Çağ’a ait bir leproseriyle bağlantılı. Cocteau, bölgenin uzun zamandır yetiştirdiği ilaç bitkilerine atıfta bulunarak duvarlarını büyük bitkilerle bezedi: belladonna, nane, valeriana, kolçiçeği ve jusquiame gibi türler. Bu süslemeyi tamamlayan bir Diriliş Sahnesi ise 1959’da tamamlanan bütünlüğün son parçasını oluşturuyor.

MilIy'de geçen bu yıllar, onun kurumsal tanınmasını da simgeliyordu. 3 Mart 1955'te Fransız Akademisi'ye seçilen Cocteau, ertesi yıl 20 Ekim'de Jérôme Tharaud'ın koltuğuna oturarak kabul edildi. Bu yücelme, kendisini Rus Balesi Topluluğu'ndan Picasso'ya, Enfants terribles'den La Machine infernale'ye, Sang d’un poète'den Orphée'ye taşıyan bir kariyerin sonuna işaret ediyordu. O da kendini hâlâ çoğu zaman ‘şair’ sözüyle tanımlamayı sürdürüyordu, hangi medya kullanılırsa kullanılsın.

• Ayrıca oku
• Paris ve Ile-de-France bölgesinde Jean Cocteau'nun izinde şiirsel bir gezinti
• Essonne'daki bu sıra dışı şapel Jean Cocteau tarafından dekore edilmişti... kendisi buraya gömülmeden önce
• Milly la Forêt'teki Maison Jean Cocteau, Essonne'da sanat ve tarih arasında pastoral bir ara

Ses cenaze töreni Milly-la-Forêt'te 16 Ekim 1963'te gerçekleştirildi. Cocteau önce Saint-Blaise Şapeli yanında defnedildi; ardından naaşı 24 Nisan 1964 tarihinde yapının içine nakledildi. Mezar taşında yer alan epitaf ise neredeyse yalın bir sadelikle seçildi: “Sizinle kalıyorum.”

Daha fazla bilgi için:

Milly la Forêt'teki Maison Jean Cocteau, Essonne'da sanat ve tarih arasında pastoral bir ara
Essonne'a, daha doğrusu Milly-la-Forêt'e, bir zamanlar Jean Cocteau'nun evi olan tarihle dolu eski Maison du Bailli'yi keşfetmeye gidiyoruz. Şimdi bir müze olan bu yer "Maison des Illustres" etiketiyle ödüllendirilmiştir. [Devamını oku]

Essonne'daki bu sıra dışı şapel Jean Cocteau tarafından dekore edilmişti... kendisi buraya gömülmeden önce
Essonne'un kalbinde, Milly-La-Forêt'de, 12. yüzyıldan kalma gizemli bir şapel, Jean Cocteau sayesinde sadeliğin ve yeniden dirilişin mücevher kutusu haline geldi - (yeniden) keşfedilecek gerçek bir miras mücevheri. Aslında burası ünlü Fransız sanatçının son eviydi. Bu, Chapelle Saint-Blaise des Simples'in hikayesidir. [Devamını oku]

Paris ve Ile-de-France bölgesinde Jean Cocteau'nun izinde şiirsel bir gezinti
Paris ve Île-de-France bölgesinde Jean Cocteau'nun büyüleyici ayak izlerinde dolaşın. Milly-la-Forêt'teki şiirsel sığınağından Paris'in dört bir köşesinde sergilenen eserlerine kadar onun şaşırtıcı dünyasını keşfedin. Fantezi ve efsane dolu bir hikâye. [Devamını oku]

Bu sayfa yapay zeka destekli unsurlar içerebilir, daha fazla bilgi burada.