Το Σάββατο 1 Σεπτεμβρίου 1257, ένα από τα παλαιότερα κολλέγια της Γαλλίας ιδρύεται στο Παρίσι: η Σορβόννη. Από τον 12ο αιώνα, πολλά και διακεκριμένα μοναστικά ιδρύματα συγκεντρώνονται αυθόρμητα στο βουνό του Αγίου Γενεβιέβ, στην τωρινή Λατινικό Τετράγωνο της πρωτεύουσας, και ευνοούν την εμφάνιση μιας σημαντικής πνευματικής και παιδαγωγικής δραστηριότητας. Είναι η αρχή της ανάπτυξης και της ακτινοβολίας του Πανεπιστημίου του Παρισιού, που συμβάλλει στο να καταξιωθεί ως πρωτεύουσα της Γαλλίας.
Απέναντι στην επιτυχία αυτών των νέων ιδρυμάτων γνώσης, χρειάστηκε γρήγορα μια νέα, πιο δομημένη οργάνωση. Έτσι, το 1200, ο βασιλιάς Φίλιππος ο Α′ αποφασίζει να αναγνωρίσει επίσημα το Πανεπιστήμιο του Παρισιού, δίνοντας ταυτόχρονα αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης για τους διδάσκοντες και τους μαθητές των κολλεγίων, ενώ εξασφαλίζει σε αυτούς την αναγνώριση της μάθησής τους μέσω χορήγησης πτυχίων τέλος σπουδών, πραγματικό διαβατήριο για την κοινωνική άνοδο.
Από τότε, διδάσκοντες και φοιτητές συγκροτούν μια κοινότητα με το όνομα universitas και διέπονται από κανόνες κοινής ζωής. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1231, η βούλα Parens Scientiarum του πάπα Γρηγορίου IX επιβεβαιώνει την αυτονομία του Πανεπιστημίου, το οποίο αποκτά σφραγίδα που φέρει την εγγραφή Universitatis magistrorum et scholarium parisiensium (σημαίνει "σύνολο διδασκόντων και σπουδαστών του Παρισιού").
Τις επόμενες δεκαετίες, οι παρισινές σχολές διδάσκουν, σε εξωτερικούς χώρους, διάφορα επίπεδα εκπαίδευσης σε μαθητές από τις τέσσερις εθνότητες - Γαλλική, Πικαρική, Νορμανδική και Αγγλική: το baccalauréat, με μαθήματα γραμματικής, διαλεκτικής και ρητορικής, το licence με τη διδασκαλία της αριθμητικής, της γεωμετρίας, της αστρονομίας και της μουσικής, και τελικά το doctorat μέσα από τη μελέτη της ιατρικής, του κανονικού δικαίου και κυρίως της θεολογίας, τη "βασίλισσα των επιστημών".
Το 1253, ο Ρομπέρ ντε Σορμπόν, ιερωμένος και πνευματικός του βασιλιά της Γαλλίας Άγιος Λουδοβίκος (Louis IX), ίδρυσε ένα νέο κολλέγιο πάνω στο όρος Αγίας Γενεβιέβ, στην οδό Coupe-Gueule, το οποίο, με τη σφραγίδα του βασιλιά, στις 1 Σεπτεμβρίου 1257, θα γίνει η Σορβόννα. Όμοιο με τα άλλα παρισινά εκπαιδευτικά ιδρύματα, το κολλέγιο της Σορβόννα ωστόσο διακρίνεται κυρίως για τον θεολογικό του προσανατολισμό και τη μελέτη της θρησκείας, που το γρήγορα την κάνει ένα από τα κύρια κολλέγια της Σχολής Θεολογίας, μαζί με το Κολλέγιο της Ναβάρης, το Κολλέγιο του Καρδινάλου Λεμονί, και το Κολλέγιο των Σολέ.
Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, η Σορβόννη φιλοξενεί και στηρίζει περίπου είκοσι φτωχούς φοιτητές που μπορούν να παρακολουθούν τα μαθήματα δωρεάν, καθώς και έναν γύρο εκατό επισκεπτών που πληρώνουν και αναγνωστών εξουσιοδοτημένων να μελετούν τη βιβλιοθήκη. Η θερμή υποδοχή φοιτητών τόσο πλούσιων όσο και φτωχών, χωρίς γεωγραφική ή οικογενειακή διάκριση αλλά με κριτήρια διανοητικής αριστείας, προσδιορίζει γρήγορα τη Σορβόννη ως ίδρυμα ελίτ όπου κυριαρχούν οι έννοιες ισότητας, ηθικής, συλλογικότητας και σπουδών, όπως προαναγγέλλεται από το λατινικό ρητό του σχολείου Vivere socialiter et collegialiter et moraliter et scholariter.
Θεωρείται ως το μεγαλύτερο πολιτιστικό και επιστημονικό κέντρο της Ευρώπης στα τέλη του Μεσαίωνα, προσελκύοντας κοντά στους 20.000 φοιτητές, το Πανεπιστήμιο του Παρισιού γίνεται, κατά τον 15ο αιώνα, το κέντρο του ουμανισμού χάρη στην ποιότητα της διδασκαλίας και τον πλούτο των βιβλιοθηκών του, που τότε δεν έχει αντίπαλο παρά μόνο τη βιβλιοθήκη του Παπικού Οίκου. Επίσης, το 1469 εγκαθίσταται στις υπόγειες αίθουσες της Σορβόνης το πρώτο τυπογραφείο της Γαλλίας.
Τo 1622, η Σορβόννη ανακαινίζεται και επεκτείνεται από τον αρχιτέκτονα Ιάκωβος Λεμερσίερ υπό την αιγίδα του καρδινάλιου Ρισελιέ, ο οποίος ονομάστηκε διευθυντής του Πανεπιστημίου του Παρισιού αφού είχε υπάρξει μαθητής του. Απορρίπτοντας το γοτθικό ύφος υπέρ ενός πιο κλασικού στυλ, η Σορβόννη διπλασιάζει τον όγκο της και αποκτά ένα νέο παρεκκλήσι χτισμένο για να φιλοξενήσει τον τάφο του Καρδινάλιου Ρισελιέ, σύμφωνα με τις επιθυμίες του· ένας τάφος που εξακολουθεί να βρίσκεται, μέχρι σήμερα, στον ιερό χώρο του παρεκκλησιού.
Κατά τον αιώνα των Διαφωτισμών, το κολλέγιο αποκτά κοσμικό χαρακτήρα με την παρουσία πολλών μεγάλων μεταρρυθμιστών και υπό την επίδραση της προόδου των επιστημών και ενός νέου κριτικού και φιλοσοφικού πνεύματος. Κατά τη Γαλλική Επανάσταση του 1789, το Πανεπιστήμιο του Παρισιού εντάσσεται στο επαναστατικό κίνημα. Ως αντίποινα, οι σχολές της Σορβόννης κλείνουν το 1791.
Θα χρειαστεί να περιμένουμε μέχρι το 1806 για να Napoléon επαναφέρει το université impériale και να ιδρυθούν, το 1896, cinq facultés (θεολογία, των επιστημών, των γραμμάτων, του δικαίου και της ιατρικής), η Sorbonne να γίνεται από τότε το siège των τριών πρώτων, καθώς και εκείνο του rectorat de l'Académie de Paris.
Αποκτώντας ξανά την υπό τη Τρίτη Δημοκρατία, Νέα Σορβόννη μετατρέπεται, τον Μάιο 1968, στον τόπο όλων των φοιτητικών διαμαρτυριών, κάτι που θα συμβάλει στο σπάσμα της, σηματοδοτώντας την αναδιοργάνωση του Πανεπιστημίου σε πολυάριθμα αυτοτελή ιδρύματα και τη δημιουργία του Πανεπιστήμιο Παρίσι 1 Πανεπιστήμιο Σορβόννης το 1970.
Για περαιτέρω ανάγνωση:
Μπορεί κανείς να επισκεφθεί τη Σορβόννη, το εμβληματικό μνημείο του Κουαρτιέ του Λατινιού στο Παρίσι;
Ιδρύμένη τον 13ο αιώνα, η Σορβόννη αποτελεί ένα από τα σύμβολα της ανώτατης εκπαίδευσης στη Γαλλία. Εμβληματικό μνημείο της περιοχής Λατινικού Τετραγώνου, κρύβει ένα μεγάλο αμφιθέατρο, τον ναό όπου αναπαύεται ο Ρισελιέ και διακοσμήσεις που συνήθως προορίζονται για τους φοιτητές και τις επίσημες τελετές. Ανακαλύψτε τις δυνατότητες επίσκεψής της. [Διαβάστε περισσότερα]
Το παρεκκλήσι της Σορβόννης: το ελάχιστα γνωστό αρχιτεκτονικό κόσμημα των παρισινών πανεπιστημίων
Το παρεκκλήσι της Σορβόννης, ένα ψήγμα της λατινικής συνοικίας που χτίστηκε τον 17ο αιώνα, ενσαρκώνει την κομψότητα του γαλλικού κλασικισμού, στεγάζει τον τάφο του Ρισελιέ και μαρτυρά το πνευματικό και αρχιτεκτονικό κύρος του πρώην Πανεπιστημίου του Παρισιού. Δεν ήταν προσβάσιμο για πάνω από 25 χρόνια, αλλά πρόκειται να ανοίξει ξανά για το κοινό σε λίγα χρόνια. [Διαβάστε περισσότερα]
Η βιβλιοθήκη της Σορβόννης, στο 5ο διαμέρισμα
Αν είστε ακόμα φοιτητής, έχετε την ευκαιρία να επισκεφθείτε τη Bibliothèque de la Sorbonne, στο 5ο διαμέρισμα. Ένα θαυμάσιο μέρος για να μελετήσετε με ηρεμία και γαλήνη. [Διαβάστε περισσότερα]
Ημερομηνίες και χρονοδιαγράμματα
Στις 1 Σεπτέμβριος 2026
Θέση
Πανεπιστήμιο της Σορβόννης
15-21 Rue de l'École de Médecine
75006 Paris 6
Σχεδιαστής διαδρομής
Περισσότερες πληροφορίες
Εικονογραφίες : Επικεφαλίδα: Vue et Perspective de la Chapelle et Maison de Sorbonne, Jean Marot, Musée Carnavalet Vue et Perspective de l'Eglise de la Sorbonne, Adam Pérelle, Musée Carnavalet La Cour de l'ancienne Sorbonne, Maurice Emmanuel Lansyer, Musée Carnavalet Façade nord de la cour de La Sorbonne, Paul Dujardin, Musée Carnavalet Paris Œdipe-Roi dans la cour de la Sorbonne, Charles Joseph Antoine Lansiaux, Musée Carnavalet























Μπορεί κανείς να επισκεφθεί τη Σορβόννη, το εμβληματικό μνημείο του Κουαρτιέ του Λατινιού στο Παρίσι;


Το παρεκκλήσι της Σορβόννης: το ελάχιστα γνωστό αρχιτεκτονικό κόσμημα των παρισινών πανεπιστημίων


Η βιβλιοθήκη της Σορβόννης, στο 5ο διαμέρισμα














