Όλοι στην περιοχή Ιλ ντε Φρανς γνωρίζουν την κοιλάδα Bièvre, αλλά γνωρίζετε το τμήμα 36 χιλιομέτρων αυτού του ποταμού που εξακολουθεί να ελίσσεται κάτω από το Παρίσι; Αναβλύζει στο Guyancourt και ρέει μέσα από πέντε διαμερίσματα: Yvelines, Essonne, Hauts-de-Seine, Val-de-Marne και τα 5ο και 13ο διαμερίσματα του Παρισιού, εισέρχεται στην πρωτεύουσα μέσω του Poterne des Peupliers, πριν ελίσσεται για πέντε χιλιόμετρα πριν εκβάλει στον Σηκουάνα, πρώην στο Gare d'Austerlitz, τώρα στο κεντρικό αποχετευτικό σύστημα του Παρισιού.
Όταν περπατάτε στην οδό Berbier du Mets, για παράδειγμα, η Bièvre κυλά κάτω από τα πόδια σας, πίσω από το Manufacture des Gobelins, ένα όνομα που συνδέεται επίσης με τον ποταμό. Το 1443, ο Jean Gobelin εγκαταστάθηκε εκεί, με την επιχείρηση βαφής και το περίφημο rouge écarlate, μια επιτυχία που έκανε τους ανταγωνιστές του να λένε ότι η επιτυχία του οφειλόταν αποκλειστικά στις εξαιρετικές ιδιότητες των νερών του ποταμού! Ο ποταμός άρχισε να γίνεται γνωστόςως "ρέμα Gobelin" και άλλοι βαφείς εγκαταστάθηκαν στις όχθες του με την ελπίδα να επωφεληθούν από αυτό.
Στη νεολιθική εποχή, η πορεία του Bièvre στο Παρίσι, μεταξύ της Pont d'Austerlitz και της Pont de l'Alma, αντιστοιχούσε σε εκείνη του σημερινού Σηκουάνα. Από τον δωδέκατο αιώνα και μετά, οι μοναχοί του αβαείου Saint-Victor στο Παρίσι εκτρέπουν την πορεία του Bièvre για να φέρνουν νερό στην επικράτειά τους και να τροφοδοτούν τον αλευρόμυλό τους, σκάβοντας το κανάλι Victorins.
Ο ποταμός έχειεκτραπεί πολλές φορές και έχει χωριστεί σε ζωντανούς και νεκρούς κλάδους. Χρησιμοποιείται για άρδευση και για τη δημιουργία καταρρακτών που κινούν τους τροχούς των μύλων, καθώς η χαμηλή περιεκτικότητά του σε ασβεστόλιθο σημαίνει ότι χρησιμοποιείται ευρέως από βαφείς, βυρσοδέψες και πλύστρες από τα τέλη του 17ου αιώνα.
Με την πάροδο των αιώνων, η ανθρώπινη δραστηριότητα μόλυνε το ποτάμι και το έκανε δύσοσμο, καθώς ιδιώτες και τεχνίτες έριχναν σε αυτό τα απόβλητά τους, τα τοξικά προϊόντα, τα υπολείμματα ζώων και άλλα μικροπράγματα. Η Bièvre έγινε ένας υπαίθριοςυπόνομος και καθώς η υγιεινή αναπτύχθηκε, η ανθυγιεινή ποιότητα του νερού άρχισε να αποτελεί κίνδυνο για την υγεία.
Εδώ και μερικά χρόνια, οι άνθρωποι ελπίζουν να αναβιώσουν τμήματα του Bièvre, όπως στη Fresnes και στο L'Haÿ-les-Roses, όπου ρέει και πάλι στην ύπαιθρο χάρη στις εργασίες ανάπτυξης, καθώς και στο Arcueil και στο Gentilly. Στο Παρίσι, η περιοχή γύρω από το Parc Kellermann, η πλατεία René-Le-Gall και το Muséum National d'Histoire Naturelle εξετάζονται για την πιθανή επαναλειτουργία του Bièvre στην πρωτεύουσα.
Σήμερα, η Bièvre εξακολουθεί να ρέει σε ορισμένα σημεία, αλλά η πορεία της έχει ενσωματωθεί στο σύστημα αποχέτευσης ή έχει εξαφανιστεί εντελώς λόγω της αστικοποίησης. Μπορείτε όμως ακόμα να ακολουθήσετε την πορεία της σε όμορφους περιπάτους, αναζητώντας πινακίδες και μενταγιόν που υποδεικνύουν τις θέσεις των παλαιών ανεμόμυλων! Μην παραλείψετε να επισκεφθείτε την οδό Rue de la Glacière, το όνομα της οποίας συνδέεται επίσης με τον ποταμό, τα λιμνάζοντα νερά του οποίου πάγωναν το χειμώνα και οι κάτοικοι του οποίου αποθήκευαν τον πάγο σε ψυγεία για να φτιάχνουν σορμπέ το καλοκαίρι!
