Μνημειακή πυραμίδα στο Père-Lachaise: το φιλόδοξο οραμά που ξεχάστηκε

Ξέρατε ότι μια μεγαλειώδης πυραμίδα θα μπορούσε να κοσμεί το κέντρο του νεκροταφείου του Père-Lachaise στο Παρίσι; Ας δούμε μια ξεχασμένη αρχιτεκτονική ιδέα του 19ου αιώνα που ποτέ δεν πραγματοποιήθηκε.

Το είχατε υπόψη σας; Ο νεκροταφείο του Père-Lachaise θα έπρεπε να είχε μια τεράστια πυραμίδα ως κεντρικό του σημείο και ταυτότητα: ένα φιλόδοξο σχέδιο που είχε σημειωθεί στην αρχή του 19ου αιώνα από έναν από τους αρχιτέκτονες που είχαν αναλάβει την κατασκευή του.

Όταν ο Ναπολέων, στις αρχές του 1800, διέταξε τη δημιουργία ενός μεγάλου νεκροταφείου «εκτός των τειχών», για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα υπερπληρότητας των νεκροταφείων του Παρισιού, ο αρχιτέκτονας Αλεξάνδρ-Θεόδωρος Μπρονγιάρ – αυτός που σχεδίασε και την Επιτροπή του Παρισιού – πρότεινε μια τολμηρή ιδέα: να στηνευτεί μια τεράστια πυραμίδα στο κέντρο του χώρου. Η ιδέα ήταν να δημιουργηθεί ένα μνημείο που θα λειτουργούσε ως επίσημος τόπος τελετών, ανοιχτός σε όλες τις θρησκείες, καθιστώντας το ένα δυνατό σύμβολο ενότητας σε μια πόλη που βρισκόταν σε έντονες μεταρρυθμίσεις.

Παρά την εντυπωσιακή του φύση, η πυραμίδα ποτέ δεν κατασκευάστηκε. Τι λόγοι κρύβονται πίσω από αυτήν την απόφαση; Υπάρχουν αρκετές εξηγήσεις που δικαιολογούν την απόρριψή του:

Οικονομικοί περιορισμοί: ένα τέτοιο κτήριο θα απαιτούσε τεράστια μέσα για την εποχή του.
Πολυπλοκότητα στη θρησκευτική πραγματικότητα: η ενοποίηση “όλων των λατρειών” σε ένα μόνο κτίριο ίσως ήταν μια υπερβολικά ουτοπική ιδέα σε ένα μεταπολιτευτικό περίγυρο ακόμα σημάδι από τον διαχωρισμό κράτους και εκκλησίας.
Προτεραιότητες λειτουργικότητας: πρωτίστως έπρεπε να δημιουργηθεί ένας ασφαλής και αξιοπρεπής χώρος ταφής για τους Παριζιάνους, παρά να κατασκευαστεί ένα εντυπωσιακό μνημείο.

Αντ' αυτού, δημιουργήθηκε τελικά μία πιο ταπεινή εκκλησία, υπό την εποπτεία του αρχιτέκτονα Étienne‑Hippolyte Godde, ανάμεσα στα χρόνια 1820 και 1823. Αυτό το κτίσμα, που βλέπει κανείς ακόμα και σήμερα στην καρδιά του Père‑Lachaise, αντικατέστησε το επιβλητικό σχέδιο μιας πυραμίδας, σηματοδοτώντας μια στροφή προς μια πιο παραδοσιακή/νεκροταφειακή αρχιτεκτονική.

Αντί για ένα τεράστιο αρχαίο σύμβολο παγκόσμιας σημασίας, αυτή ήταν η νεοκλασική εκκλησία που ανέλαβε το ρόλο του πνευματικού κέντρου του νεκροταφείου, περικυκλωμένη σταδιακά από δρόμους, τάφους και μαυσωλεία που σήμερα της χαρίζουν την παγκόσμια φήμη της.

Αυτή η σελίδα μπορεί να περιέχει στοιχεία με την υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης, περισσότερες πληροφορίες εδώ.