Την 6η Οκτωβρίου του 1889, άνοιξε τις πόρτες ένα νέο χορευτικό στέκι στην πλευρά της πλατείας Μπλανς, στα πόδια της κορυφής του Μονμάρτρε. Το όνομά του δεν πρόκειται να ξεχαστεί ποτέ: το Moulin Rouge. Ενώ Το Παρίσι ζούσε ακόμα υπό τον ρυθμό της Διεθνούς Έκθεσης και της ολοκαίνουργιας Πύργος του Άιφελ, ο Joseph Oller και ο Charles Zidler εγκαινιάζουν ένα ίδρυμα φτιαγμένο για να προσελκύσει τόσο τους αστούς που θέλουν να ξεσαλώσουν όσο και τους λάτρεις των βραδιών του Μονμάρτρε. Η αίθουσα γεμίζει από την πρώτη βραδιά, παρότι ορισμένες εργασίες δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί.
Το Moulin Rouge του 1889 ξεκίνησε ως ένας τεράστιος χορός συνδυασμένος με ένα είδος πανηγυριού που στήθηκε στον Κήπο του Παρισιού. Μια ευρύτατη πίστα χορού, καθρέφτες, γκαλερί και ένας κήπος καλούν συνεχώς το βλέμμα. Έξω, οι επισκέπτες μπορούν ακόμη να πετύχουν έναν τεράστιο διακοσμητικό ελέφαντα ή να απολαύσουν βόλτες με γάιδαρο. Ολέρ και Ζιντλέρ αποκαλούν το ίδρυμά τους «το πρώτο Παλάτι των Γυναικών».




Όσο για τον μύλο, μην τον βλέπετε ως απολίθωμα των παλιών μύλων της Μονμαρτάρ: έχει δημιουργηθεί ως εντυπωσιακό σήμα, αμέσως αναγνωρίσιμο, σε αναφορά στους πραγματικούς μύλους που για μακρύ χρονικό διάστημα κυρίαρχούσαν στη Μονμαρτάρ. Η επιλογή λειτουργεί ακόμη καλύτερα καθώς ο Μύλος της Γκαλέτ, πιο ψηλά στον λόφο, είναι ήδη ένα από τα πιο γνωστά πανηγύρια της γειτονιάς!
Joseph Oller είναι επιχειρηματίας θεαμάτων καταλανικής καταγωγής, ήδη εξοικειωμένος με τα παρισινά διασκεδαστικά μέρη. Charles Zidler τον συνοδεύει στη διεύθυνση καλλιτεχνική και καθημερινή του χώρου, σε στενή επαφή με τις χορεύτριες και το προσωπικό. Η διαίσθησή τους δεν έγκειται τόσο στην εφεύρεση ενός νέου χορού, όσο στη συγκέντρωση, σε ένα υπερμεγέθη σκηνικό, των συστατικών που τότε κάνουν την επιτυχία των λαϊκών χορών: μουσική, αλκοόλ, κοινωνικότητα, πρόκληση και συνεχές θέαμα στον ίδιο τον χώρο της αίθουσας.




Για το κανκαν δεν γεννήθηκε στο Moulin Rouge! Οι ρίζες του εντοπίζονται σε ταραχώδεις χορούς που επί δεκαετίες συνόδευαν τα παρισινά πάρτι, κυρίως στο κουαρντέ και στο χάχουτ. Αντίθετα, το Moulin Rouge συνέβαλε σημαντικά στην κωδικοποίηση, την ευρύτατη διάδοση και την εξαγωγή αυτού του θεαματικού τρόπου να σηκώνεις το πόδι, να ανοίγεις μεγάλα σχισίματα, κλωτσιές και ακροβατικές φιγούρες.
Μια χορεύτρια γρήγορα γίνεται το πρόσωπό της: Λουίζ Γκεμπέρ, γνωστή ως Λα Γκουλού. Συχνάζει ήδη στα παρισινά χορευτικά πάρτι πριν το 1889 και χορεύει στο Moulin Rouge από τον Οκτώβριο, ιδίως με Βαλεντίν λε Ντεσω, το πραγματικό όνομα Edme-Étienne Renaudin. Αυτός της απέδωσε το παρατσούκλι εξαιτίας ενός μακρινού σωματότυπου και εντυπωσιακής ευλυγισίας· αυτή επιβάλλει έναν χορό ακόμη πιο προκλητικό, γεμάτο από ανοιχτά φουστάνια, ψηλά πεταμένες πόδια και κινήσεις συνειδητά αναιδέστατες.




Ένα μέρος της επιτυχίας οφείλεται και στον προσεκτικά διατηρούμενο κοινωνικό μίγμα που καλλιεργεί το ίδρυμα. Εργάτες, καλλιτέχνες, αστοί, ντι-μοντάν και αριστοκράτες μπορούν να βρεθούν υπό την ίδια στέγη, αν και ο καθένας μπαίνει φυσικά με διαφορετικά μέσα και διαφορετικές προθέσεις. Το Μουλέν Ρουζ προσφέρει ακριβώς αυτή τη δυνατότητα στους εύπορους πελάτες: να πλησιάσουν, για τη διάρκεια ενός βραδιά, ένα Μονμάρτρε που φημίζεται για πιο ελεύθερο και πιο σαρωτικό από τα ωραία προάστια της πόλης.
Ο τόπος βρήκε γρήγορα τον καλύτερο του σχολιαστή στην προσωπικότητα του Henri de Toulouse-Lautrec. Με την εγκατάσταση στο Μονμάρτ, ο ζωγράφος γίνεται τακτικός επισκέπτης του Moulin Rouge και παρακολουθεί από κοντά χορεύτριες, πελάτες, φιγούρες και νυχτερινές σκηνές. Το 1891 δημιουργεί τη διάσημη αφίσα Moulin Rouge - La Goulue, που σηματοδοτεί την έναρξη της νέας σεζόν.




Ο χορός εξελίσσεται με την πάροδο των δεκαετιών προς το μουσικό θέατρο, ενώ το κτίριο καταστρέφεται από πυρκαγιά το 1915 και στη συνέχεια ανοικοδομείται. Οι μεγάλες επιθεωρήσεις, Mistinguett και τα διακοσμητικά στοιχεία που θα διαμορφώσουν τον 20ό αιώνα την κλασική εικονογράφηση του Moulin Rouge ανήκουν σε μια μεταγενέστερη αφήγηση. Ο χώρος που εγκαινιάστηκε το Οκτώβριο του 1889 βρίσκεται πολύ πιο κοντά στο λαϊκό χορό, στο πανηγύρι και στον κήπο των ηδονών παρά στο σημερινό καμπαρέ ντίιρ-σπεκτακλ (ντίιρ-παράσταση)!
Για περαιτέρω ενημέρωση:
Το Moulin Rouge: μια δυναστεία που υπηρετεί το γαλλικό όνειρο!
Ο Jean-Victor Clérico, η 4η γενιά επικεφαλής του πιο διάσημου καμπαρέ στον κόσμο, ανοίγει τις πόρτες σε ένα πραγματικό οικογενειακό έπος που συνδυάζει το Κανκάν, το πάθος και τη μετάδοση. [Διαβάστε περισσότερα]
Μπορεί κανείς να επισκεφτεί το Moulin Rouge; Δείτε τι πραγματικά μπορεί να ανακαλύψει κανείς μέσα στον διάσημο παρισινό καμπαρέ.
Το Moulin Rouge, που βρίσκεται στη λεωφόρο de Clichy, στα πόδια του Μονμάρτρη, προσελκύει καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου θεατές και περιέργους επισκέπτες που επιθυμούν να γνωρίσουν τον χώρο του, την ιστορία του και τα παρασκήνια του. Αλλά υπό ποιες συνθήκες μπορούμε πραγματικά να μπει κανείς σε αυτό το διάσημο καμπαρέ του Παρισιού, και υπάρχουν δυνατότητες ξενάγησης εκτός των παραστάσεων; Σας τα λέμε όλα! [Διαβάστε περισσότερα]
Οι θρυλικές διευθύνσεις και οι ιστορικές τοποθεσίες της καλλιτεχνικής και μποέμικης Μονμάρτης
Σκαρφαλωμένη στα υψώματα του Παρισιού, η Μονμάρτη ήταν η καρδιά της καλλιτεχνικής μποέμιας του 19ου και του 20ού αιώνα. Ζωγράφοι, ποιητές και τραγουδοποιοί ζούσαν εκεί ελεύθερα ανάμεσα σε καμπαρέ, στούντιο και απόκρημνα σοκάκια, αφήνοντας ένα αιώνιο αποτύπωμα στην ψυχή της πρωτεύουσας. [Διαβάστε περισσότερα]
Αυτή η σελίδα μπορεί να περιέχει στοιχεία με την υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης, περισσότερες πληροφορίες εδώ.
Ημερομηνίες και χρονοδιαγράμματα
Στις 6 Οκτώβριος 2026
Θέση
Moulin Rouge
82 Boulevard de Clichy
75018 Paris 18
Σχεδιαστής διαδρομής
Προσιτότητα
Επίσημη ιστοσελίδα
www.moulinrouge.fr



Το Moulin Rouge: μια δυναστεία που υπηρετεί το γαλλικό όνειρο!


Μπορεί κανείς να επισκεφτεί το Moulin Rouge; Δείτε τι πραγματικά μπορεί να ανακαλύψει κανείς μέσα στον διάσημο παρισινό καμπαρέ.


Οι θρυλικές διευθύνσεις και οι ιστορικές τοποθεσίες της καλλιτεχνικής και μποέμικης Μονμάρτης














