Hun kinderen na hen, adaptatie van de roman van Nicolas Mathieu, Goncourt-prijs 2018, verschijnt op HBO Max op 6 mei 2026. Geregisseerd door Ludovic en Zoran Boukherma, brengt de film Paul Kircher, Angelina Woreth, Sayyid El Alami, Gilles Lellouche en Ludivine Sagnier samen in een coming-of-age verhaal in Oost-Frankrijk aan het begin van de jaren negentig.
Hun kinderen na hen
Film | 2024
Beschikbaar op HBO Max op 6 mei 2026
Drama | Duur: 2u21
Van Ludovic Boukherma, Zoran Boukherma | Scenario: Ludovic Boukherma, Zoran Boukherma, naar de roman van Nicolas Mathieu
Met Paul Kircher, Angelina Woreth, Sayyid El Alami, Gilles Lellouche, Ludivine Sagnier
Nationaliteit: Frankrijk
Gepresenteerd in de officiële selectie van de Mostra de Venise, waar Paul Kircher de Marcello Mastroianni-prijs voor de beste hoop ontving, Leurs enfants après eux verfilmt de roman van Nicolas Mathieu bij Actes Sud. De film kwam op 4 december 2024 uit in Franse bioscopen en werd in 2025 uitgezonden op Canal+.
Trailer van Leurs enfants après eux
augustus '92 in Heillange (het fictieve tegenhanger van Hayange in de Moezel), een verloren dal in het oosten, van ver uit roestige hoogovens die niet meer branden, een mijnstad. Anthony (Paul Kircher), veertien jaar oud, verveelt zich mateloos. Een verzengende namiddag aan het meer, hij ontmoet Stéphanie (Angelina Woreth). De vonk is zo fel dat hij diezelfde avond stiekem de motor van zijn vader (Gilles Lellouche) jat om naar een feestje te gaan waar hij hoopt haar te vinden. Wanneer de volgende ochtend blijkt dat de motor verdwenen is, draait zijn leven op zijn kop.
Van 1992 tot 1998 volgt de film, die in tweejaarse chunks wordt opgedeeld zoals een roman, het leven van Anthony; en net als de hoofdstukken in Nicolas Mathieu's boek wordt hij ook doorkruist door tijdse muziek (Modern Talking, Boney M, Metallica, NTM, onze Johnny nationaal). Aangekomen tekenen de broers Boukherma een geslaagde maar terughoudende adaptatie, zonder echte hoogvliegers of vonken van regie.
De film onderzoekt de universele thema's van adolescentie, van eerste liefdes die zich over jaren uitstrekken en van de identiteitszoektocht – of hoe je uit je milieu kunt ontsnappen – en hij doet daardoor sterk denken aan een andere bioscoopfilm, L’Amour Ouf van Gilles Lellouche. De Franse acteur-regisseur wilde bovendien, net als hij, ook de adaptatie van de Goncourt-prijs op het scherm brengen voordat hij zich liever op de adaptatie van het boek van Neville Thompson zou richten. En net als Lellouche’s film, heeft de langspeelfilm van Ludovic en Zoran Boukherma moeite om het hart te raken.
Het regisseursduo slaagt er nog steeds in om van hun film een retropret te maken waar je twee uur van kunt genieten dankzij de nauwgezette re-enactment, de smachtende sfeer die de lange vakantietijd en de verveling van de jeugd uit de regio weergeeft. Maar zijn cast van acteurs heeft moeite om zichzelf te vertederen, met uitzondering van Lellouche en zijn korrelige, reliëfrijke karakter van Anthony's vader, een notoire alcoholist maar geen slechterik, en Paul Kircher, zeker een van de acteurs van zijn generatie om in de gaten te houden.
Het is ook jammer dat de twee regisseurs niet de tijd hebben gevonden om in de loop van de 2 uur en 15 minuten durende film meer aandacht te besteden aan de economische context van deze Franse regio die geofferd is op het altaar van de globalisering - een thema dat centraal staat in het werk van Nicolas Mathieu.
Om verder te gaan, ontdek ook onze selectie van de nieuwe HBO Max-items van mei 2026, onze gids met de nieuwe releases op alle streamingplatforms en de selectie van vandaag Wat is er vandaag te zien op streaming.
