Mundolingua: het bijzondere museum van talen, taal en linguïstiek in Parijs (een museum voor de lol!)

Wil je alles te weten komen over de talen van de wereld? Laten we dan naar Mundolingua gaan, het bijzondere museum voor talen en linguïstiek, genesteld in het 6e arrondissement van Parijs, op een steenworp afstand van de Luxemburgse Tuinen ende kerk Saint-Sulpice.

Een fascinerend museum dat je uitnodigt om de verschillende manieren waarop mensen communiceren en hoe talen ontstaan te ontdekken.

Hoe maken we geluiden? Waar kwam de Toren van Babel vandaan? Waarom is de Baskische taal zo moeilijk te leren? Dit zijn slechts enkele van de vragen die het museum zal beantwoorden om je te helpen alles te leren wat je moet weten over talen en taalkunde. Het idee? Om "de taalkunde te desacraliseren en het grote publiek bewust te maken van de 'taalverscheidenheid' door middel van spelletjes en interactieve ruimtes".

Er staat je in totaal 170m2 aan ruimte te wachten! Het eerste deel van het museum nodigt bezoekers uit om te ontdekken hoe menselijke geluiden worden gemaakt en hoe taal past in andere vormen van communicatie, voordat we overgaan naar "de geschiedenis en geografie van talen".

Tot de schatten van het museum behoren een replica van de Steen van Rosetta (de echte steen wordt tentoongesteld in het British Museum in Londen), een reproductie van een van de Dode Zee-rollen en een van 's werelds eerste gepubliceerde woordenboeken. Liefhebbers van cryptografie worden niet overgeslagen, want er is ook een echte Enigma-machine te zien.

Een kans om meer te leren over talen en andere communicatiesystemen!

Meer informatie

PS.

Elke derde donderdag van de maand om 19.30 uur organiseert Mundolingua een avond over een thema dat te maken heeft met de uitgebreide wereld van talen.

Qawasqar is een Alakalufaanse taal die wordt gesproken door het Kawésqar volk in Chili, in Vuurland, momenteel in Puerto Edén, waar de laatste overlevenden hun toevlucht hebben gezocht.

De taal dreigt een dode taal te worden. Er zijn geen vrouwen meer in de vruchtbare leeftijd.

In de jaren 1970 vertrok Christos Clairis met het team van Jacques Cousteau op Calypso om deze bedreigde taal te bestuderen. Hij schreef er later zijn proefschrift over in 1982, getiteld "Linguistique fuégienne, Le qawasqar", onder leiding van André Martinet. Hij zal ons vertellen over zijn onderzoekservaringen in Chili tijdens deze turbulente periode en we zullen hem in actie zien in een film die is opgenomen met Cousteau's team.

Christos CLAIRIS, emeritus hoogleraar algemene taalkunde aan de Sorbonne, Université Paris Descartes en vicevoorzitter van de Internationale Vereniging voor Functionele Linguïstiek (SILF), werd in 1941 in Istanbul geboren.

In 1960 voltooide hij zijn middelbare schoolopleiding in zijn geboortestad en in 1965 behaalde hij een graad (maîtrise) in filologie aan de Universiteit van Athene. Van 1967 tot 1969 studeerde hij linguïstiek in Parijs, waar hij een Diplôme d'Études Approfondies behaalde bij Bernard Pottier en zich inschreef voor een doctoraalscriptie bij André Martinet.

Van 1969 tot 1976 woonde hij in Chili, waar hij aan verschillende universiteiten doceerde. Hij doceerde Oudgrieks, algemene taalkunde, modern Grieks en etnolinguïstiek.

Zijn onderzoek naar de talen van Patagonië en Vuurland leidde ertoe dat hij in 1972 het Centro de Investigación de Lenguas Indígenas (CILI) oprichtte aan de Katholieke Universiteit van Valparaíso, dat hij leidde tot het werd gesloten door de militaire autoriteiten.